De verbisvbi erat ſupͣdictꝰ moͣchꝰ; p̄cepitqꝫ ſeqͥtiuēbꝰ ſe eumuchis vt nullꝰappropinqͥret ad cellā mochi illiꝰIpe at ſolꝰ ꝑrexit pulſauitqꝫ oſtium cellule Surrexit vero monochꝰ ⁊ ciꝑuit ei ⁊ nō ꝯgnouit ꝙ eētīꝑator. tuleq̓t eī ſibi cōronā de cepite ſuo vt nō cognoſceret̉. Poſtor̄ōeꝫ aūt reſederūt ꝑit̓. Et int̓rogauit eū imꝑator dicens Quo ſciprēſdegūt ī egipto; Rn̄dēſ mochuit. Oēs exorat deū ꝓ ſalute vroAſpiciebat autē imꝑator intentecellulā ipſaꝫ ⁊ nichil vidit in ea n̓paucos panes ſiccos in ſporta pēdētes. dixitqꝫ ei. Iet mͥ bn̄dictōeꝫabba vt reficiam. Statīqꝫ feſtinauit mochꝰ ⁊ miſit aquā ⁊ ſalemet miſit buccellas ⁊ coederūt ꝑit̓.Porrexit ei calice cq̄abibit. Tūctheodoſiꝰ īꝑator dixit ei Icis qͥsſim ego? Et rn̄dens dixit mochuſNeſcio qͦs ſis dn̄e. Dicit ei Ego ſūtheodoſiꝰ imꝑator ⁊ ob deuocōneꝫveni hūc. Hoc cū audiſſꝫ moctusꝓſtrauit ſe an̄ illū At ille dixit eiBt̄ eſtis vos monachi qͥ ſecuri ccliberi de negocijſ ſeculi tranqͥllo ⁊qͥeta ꝑ feuimi vita ⁊ ſolumo de ſalute oīaꝝ vrāꝝ hētis ſollicitudīeꝫquo ad vitaꝫ eternā ⁊ ad celeſtiaregna ꝑuenictis. Inveritate em̄dico tibi. qꝛ certe in regno natꝰ ſūet iuic in regno dego ⁊ iiūꝙͣ ſn̄ ſollicitudine cibū ccpio. Poſt hec ātvalde hōrifice ſalutauit eū imꝑotor ⁊ ita egreſſus ē ab eo. Ecidē ā̄tSanctoꝝ patrum.56nocte cepit intra ſe cogiture d̓i famulꝰ dicēs. qꝛ nō oportꝫ me iā inhoc loco eē. Nulti em̄ noſolum depopulo ſꝫ eciā de palcicio ⁊ de ſencitoribꝰ ꝙͣplurimi exēplū imꝑatoris ſecuti ad vidēdū me veturi ſūtet honorē michitāꝙͣ ſeruo dei deferēdo nō ceſſobunt. Et illi quidēhec ꝓpt̓ nomē dn̄i facturi ſūt. egoautē timeo ne forſitā inalignusdyabolꝰ mͥ ſurripiat ⁊ libent̉ eoēſuſcipiam ⁊ ꝯdelcētur cor meū laudibꝰ ⁊ honoribꝰ eoꝝ ⁊ꝑ hec iaꝫ incipiā vnrtutē hūilitatis ꝑdere ⁊ laudes etqꝫ hōres hoīm affectōe̓ Hecergo oma hō dei ſecū cogitas ead̓nocte fugit inde ⁊ ꝑrexit in egiptūad ſcōs pres in heremū. Itēqꝫ ꝯſideremꝰ frēẜdilcſſimi cū quāto ſollicitudine virtutē hūilitatis cuſtodire famulꝰ dei ſtuduit; vt celeſtiin regno et̓nā gloriā ꝓ labore ſcēvite ſue quā ꝓpt̓ nomē dn̄i exercuerat ꝑciꝑe q̄ xp̄o dn̄o mereretur.¶ Magnū eē ſi hō ꝓpriā ſibi īpūtas culpqꝫ ſuſpectā ſꝑ hēcit tēptoCa. xxiiij.coniemxit abbas ātonius abbati paſtori. Hoc eſt incignū opꝰ hominis vt culpam ſuā ſuꝑ ſeipſuꝫvnuſqͥſqꝫ ponat coraꝫ deo et expeetet temptaicōeꝫ vſqꝫ ad vltimumvite ſue tēpus¶ Qd̓ beatus Paſtor cauſa humilitatis ad ſuſcipiendum iudicem nulla facti potuit racōne.Copitulum. xxv.E 3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten