Druckschrift 
Vitas patrum
Entstehung
Seite
40r
Einzelbild herunterladen
 

De verbisvbi erat ſupͣdictꝰ moͣchꝰ; p̄cepitqꝫ ſeqͥtiuēbꝰ ſe eumuchis vt nullꝰappropinqͥret ad cellā mochi illiꝰIpe at ſolꝰ ꝑrexit pulſauitqꝫ oſtium cellule Surrexit vero monochꝰ ciꝑuit ei ꝯgnouit eētīꝑator. tuleq̓t ſibi cōronā de cepite ſuo vt cognoſceret̉. Poſtor̄ōeꝫ aūt reſederūt ꝑit̓. Et int̓rogauit imꝑator dicens Quo ſciprēſdegūt ī egipto; Rn̄dēſ mochuit. Oēs exorat deū ſalute vroAſpiciebat autē imꝑator intentecellulā ipſaꝫ nichil vidit in eapaucos panes ſiccos in ſportadētes. dixitqꝫ ei. Iet bn̄dictōeꝫabba vt reficiam. Statīqꝫ feſtinauit mochꝰ miſit aquā ſalemet miſit buccellas coederūt ꝑit̓.Porrexit ei calice cq̄abibit. Tūctheodoſiꝰ īꝑator dixit ei Icis qͥsſim ego? Et rn̄dens dixit mochuſNeſcio qͦs ſis dn̄e. Dicit ei Ego ſūtheodoſiꝰ imꝑator ob deuocōneꝫveni hūc. Hoc audiſſꝫ moctusꝓſtrauit ſe an̄ illū At ille dixit eiBt̄ eſtis vos monachi ſecuri ccliberi de negocijſ ſeculi tranqͥlloqͥeta feuimi vita ſolumo de ſalute oīaꝝ vrāꝝ hētis ſollicitudīeꝫquo ad vitaꝫ eternā ad celeſtiaregna ꝑuenictis. Inveritate em̄dico tibi. qꝛ certe in regno natꝰ ſūet iuic in regno dego iiūꝙͣ ſn̄ ſollicitudine cibū ccpio. Poſt hec ātvalde hōrifice ſalutauit imꝑotor ita egreſſus ē ab eo. Ecidē ā̄tSanctoꝝ patrum.56nocte cepit intra ſe cogiture d̓i famulꝰ dicēs. qꝛ oportꝫ me inhoc loco. Nulti em̄ noſolum depopulo ſꝫ eciā de palcicio de ſencitoribꝰ ꝙͣplurimi exēplū imꝑatoris ſecuti ad vidēdū me veturi ſūtet honorē michitāꝙͣ ſeruo dei deferēdo ceſſobunt. Et illi quidēhec ꝓpt̓ nomē dn̄i facturi ſūt. egoautē timeo ne forſitā inalignusdyabolꝰ ſurripiat libent̉ eoēſuſcipiam ꝯdelcētur cor meū laudibꝰ honoribꝰ eoꝝ ⁊ꝑ hec iaꝫ incipiā vnrtutē hūilitatis ꝑdere laudes etqꝫ hōres hoīm affectōe̓ Hecergo oma dei ſecū cogitas ead̓nocte fugit inde ꝑrexit in egiptūad ſcōs pres in heremū. Itēqꝫ ꝯſideremꝰ frēẜdilcſſimi quāto ſollicitudine virtutē hūilitatis cuſtodire famulꝰ dei ſtuduit; vt celeſtiin regno et̓nā gloriā labore ſcēvite ſue quā ꝓpt̓ nomē dn̄i exercuerat ꝑciꝑe xp̄o dn̄o mereretur. Magnū ſi ꝓpriā ſibi īpūtas culpqꝫ ſuſpectā ſꝑ hēcit tēptoCa. xxiiij.coniemxit abbas ātonius abbati paſtori. Hoc eſt incignū opꝰ hominis vt culpam ſuā ſuꝑ ſeipſuꝫvnuſqͥſqꝫ ponat coraꝫ deo et expeetet temptaicōeꝫ vſqꝫ ad vltimumvite ſue tēpus Qd̓ beatus Paſtor cauſa humilitatis ad ſuſcipiendum iudicem nulla facti potuit racōne.Copitulum. xxv.E 3