De verbishobitas nullis rebꝰ ſe mediū facict ⁊ ſemꝑ quietus erit.¶ Sētēcici bt̄ Arſenij vnūquēqꝫ ẜm ꝓpriā virtutē debeait agereNterrogabat Ca. xxvijabbas mnercus obbotē Arſeniuꝫdicēs. Bonū eſt nō hr̄e ī cella aliquā ꝯſolcicōeꝫ. Vidi em̄ quēdamfrēꝫ hn̄teꝫ paꝝ oleꝝ in cella ſuci ⁊eradictibat eo Et dixit obbas Arſeniꝰ Bonū qͥdē eſt ſꝫ ẜm exercicium hoīs vniuſcuiuſqꝫ agēdū eſt.Etem̄ ſi nō hobuei̓t v̓tutē huiuſcemodi tolerae̓ iteꝝ plātaturꝰ ē eci.¶ Cōmonitorium de moͣcho fureqͥd̓ eigēduꝫ ſit de hijs qͥ in magnisdelinquūt ⁊ ſepe ꝯmoniti nō ceſſant Ccpi. xxviij.Arrauit obbas doniel. qꝛqn̄ erat in ſcychi obbas Arſeniꝰerat ibi moͣchꝰ rapiēs eci q̄ hēbātſenes Abbas at Arſemiꝰ volenseū lucrari ⁊ qͣētē ſenibꝰ p̄ſtore. tulit eū in cellā ſucꝫ ⁊ dixit ei. Quitqͥd vis ego tibi dabo. tm̄ nō rapias Et dedit ei gurū ⁊ nūmos ⁊ reſcellas ⁊ ōne qd̓ ī reſpōſo ſuo hēbat dedit ei. Ille qt iteꝝ rapiebatSenes v̓o vidētes qꝛ nō acqͥeuitexpuler̄t eū dicētes Quid ſi inueītur frat̓ hn̄s de infirmitute corꝑiſaliqͥd; oportꝫ ſuſtine eū. ſi qt furatur ⁊ q̄monitꝰ nō qc qͥeſcit; expellite eū. qm̄ qīe ſue detrimētū facit⁊ōnes in eo loco hītōtes ꝯturbat¶ Stūs Arſeniꝰ ptꝰ ꝙͣ in d̓tutibꝰſenuit. rogauit deū prīcipis beneScnctoꝝ patrum .4i.ꝑiuendi. Capitulū. xxix.Stiterūt aliqn̄ abbati Arſemo demō es in celle ſedēti⁊ tribulabāt eū. Suꝑuener̄t et⁊ frēs qͥ ei mīſtraē ſoliti erāt ⁊ ſtātes iuxͣ cellā audiebāt eū clomātē ad dn̄m ⁊ dicētē. Dn̄e nō me derelinqͣs qꝛ n̓l boni feci corā te. ſꝫ p̄ſta mͥ ẜm benignitatē tuā ſaltemmō hr̄e prīcipis bn̄diuēdi. Dicecebāt cūūt de eo. qꝛ nēo potuerit cōp̄hendete modū ꝯu̓ſacōnis eius.¶ Adhoͣrcio ip̄iꝰ vt totis viribꝰaiti deiuncat corꝑis paſſionem.;Rat̉ interro Copi. x.xx.Igauit abbatē Arſemū vt audiret ab eo ẜmoneꝫ. Dixit q̄t ei ſenex Quātatūqꝫ tibi v̓tus ē; concievt interiꝰ opꝰ tuū ẜm deū ſit ⁊ vincait exterioris hoīs paſſiōes. Aititeꝝ Si q̄rimꝰ deū appurebit nob̓⁊ ſi tenemꝰ eū menebit apd̓ nog.¶ De obediēcia Alexādri cibb̓iſ.Eate mēorie Ccipi. xxxi.abbas Arſemꝰ idē dixit aliqn̄ abbati Alexādro. Qn̄ expenderis palmulais tucis tūc veni ⁊ guſtemꝰ. Si autē aliqui ꝑegrim ſuꝑuenerint comede cū eis Alexādeꝫcutē lenius et modeſte oꝑobaturEt cū facta fuiſſet hora mādūcundi ſuꝑerat ei adhuc de palmulisſuis. Volēs q̄t cuſtodire ẜmōesſenis; ſuſtinuit donec explicaretpalmas Abbas āt Arſeniꝰ cū viderꝫ qꝛ turdobat guſtauit exiſtimōꝰ qꝛ forte ꝑegrim ei ſuꝑuenerīt. g