Druckschrift 
Vitas patrum
Entstehung
Seite
5v
Einzelbild herunterladen
 

Liber.curā ad hibent ad mūdiciaꝫ cordiſ. neqꝫ vicio paſſiones reſecātex anima ſuai. moreſqꝫ cōponūt. ſꝫ tm̄ ſtudēt vt videant aliqͦs ſanctorum pr̄m audiant ab eis aliqua verba norrātes alijs glorient̉ ſe ab illo. vel ob illo didiciſſe.Et ſicubi forte audiendo vel legendo parū aliquid ſcīe acquiſierint.cōtinuo doctores fierivolūt docere ea que geſſerit. ſꝫ ea audierint viderint deſpicientes ceteroſ. affectōt ip̄i ſacerdociū. etqꝫimmerge̓ ſe conant̉ ad cleꝝ neſcientes qꝛ minoris ꝯdēncicōis eſt ſi ipſi v̓tutibꝰ polleāt. alios tamēdocere audeant. ꝙͣ ip̄i vicijset paſſionibꝰ premant̉. alios devirtutibꝰ doceant. Sic filiolineqꝫ fugiendū ōnimodis dicimuſclerū neqꝫ rurſū omnimodiſ expetēdū ſꝫ danda opero eſt vt diciaquidē depellant̉ v̓tutes qnimeꝯͣqͥrant̉ Dei aūt iudicio relinquē quem velit. et ſi velit ſibi aſſume̓ ad miniſteriū vel ad ſaicerdociu Non em̄ qui ſeip̄m ingeſſerit. ſꝫque ē dn̄s aſſumpſerit; ille probotus eſt Monachi aūt illud opuseſt p̄cipuū. vt oracōem purā offerat dn̄o; nichil hn̄s in cōſcīc reprehenſibile ſicut dn̄s dicit in euangelio ſteteritis ad orcicōem; remittite fratribꝰ vr̄is. ſi quid hobetis contra eos ex cordibꝰ vris Niſi enim remiſeritis fratribꝰ vrisnec vobis remittet pat̉ veſter SiPrimusaūt r̓miſeritis fr̄ibꝰ vris et vobisr̄mittet pr̄ vr̄ in celis eſt Simūdi vt ſupͣ diximꝯcorde aſtiteriꝯan̄ deū liberi ab oībꝰ hijs vicijset paſſionibꝰ ſupͣ meorauimuˢpoterimꝰ īꝙͣtū poſſibile ē ec̄ deumvide orātes oculū cordis nr̄i ī ipſū dirige̓ vide̓ īuiſibliē mētecorꝑe. ītellcū ſcie carnis cſpcūNēo putet poſſe ſe ip̄um ſic̄ ē diuinā ſubſtāciā ꝯtueri. ita vt ſpeciē aliquā ſibi ciūt ymcigīeꝫ fingetī corde corporee alicuius ymcigis ſimileꝫ Nullo forma ī deū. nulla circūſcripco. ſꝫ ſenſus mēs ſentiriqͥdē poſſit p̄ſtrige mentis affcūꝫ tn̄ ꝯp̄hēdi qūt deſcribi aūt enairrari Et ideo oꝑtet reuerencioet mētū accedē ad deuꝫ ita ī librare mētis ītuitum vt qͥcqͥdpoteſt ſplendoris cloritatis fulgoris inaieſtatis mēs hūcna ꝯciꝑeſuꝑ hec oīa eſſe ſenciat ſemꝑhoc ſic̄ diximꝰ ſi pura menſ fueritnec vllis pͣius volūtatibꝰ ſordibꝰqꝫ occupata Et ideo in hoc maxīeoꝑaꝫ deire oꝑtꝫ eos rnuūicicire ſeculo deū ſe vidēt̉. ſic̄ ſcriptū eſtv̓cicate ꝯgnoſcite qm̄ ego ſū degSi ergo ꝯgnouerit deū inqͣtū homi ꝯgnoſce poſſibile ē. tūc demū ec̄reliquoꝝ ſūt ſcīe capiet miſterici dei ꝯgnoſcet. Et quāto puriorī eo fuerit mēs. tāto plura ei reuelat deus on̄det ei ſecreta ſua.cus em̄ ia efficit̉ dei ſic̄ illi qͥbꝰ dicebat ſaluaitor dico vos ẜuoˢ