De inſtitucōere debeāt qͣſi qd̓ impenderāt cibiecerint ita agunt ⁊ ita ſentiunt qͣſieminenciores ſint illis quibꝰ aliquid largiti ſunt. Alia vero eſt idctancie ſpecies cum quis ad ſummum virtuteꝫ ꝑueniens non totūdeo ſed ſuis loboribꝰ ec ſtudijs deputat. Et dū ab hōibus gloriaꝫ q̄rit; ꝑdit eam que q deo eſt Propt̓qd̓ filioli oī genere fugiamꝰ iactācie viciū ne forte incurraimus eumlapſum quē dyabolꝰ incurrit Tūcp̄terea cordi nr̄o et cogitacōibꝰ p̄cipūc adhibēdā ē diligēcia Obẜuādūnōqꝫ ē ne qͣ cupiditas; ne q̄ volūtus pͣua; ne qd̓ deſideriū vonum⁊ qd̓ nō ē ẜm deū radices in cordenoſtro defigat Ex hmōi em̄ radicibus ꝯtinuo pullulāt cogitacōnespōe ⁊ inutiles ⁊ intatu moleſte utnet orātibꝰ nob̓ ceſſent neqꝫ in cōſpectu dei ꝯſiſtētibus nob̓ et p̄cesꝓ ſalute nrā offerētibꝰ erubeſcantſꝫ rapiūt q nob̓ captiuā mētē ⁊ cūcorꝑe ſtarevidecimur in oracōe ſenſu ⁊ cogitacōe pogamur ⁊ obducimur ꝑ diuerſa Si qͣs gͦ ē q̄ ſe putat renūciae̓ mūdo ⁊ oꝑbꝰ dyoboli nō ſufficit in eo reiuciciſſe vt poſſeſſiones ⁊ p̄dici ceteraqꝫ ſeculi negocic dereliq̄rit n̓ ec ꝓprijs vicijsreiuciauerit ⁊ inutiles ec vancisabiecerit volūtates Hec em̄ ſūt dequibꝰ apoſtolꝰ dicit deſidei̓s vane⁊ nocud q̄ mergūt hoīes in int̓itūHoc ē gͦ vere renūcice̓ dyobolo ⁊operibꝰ eiꝰ. dycbolus eī ꝑ alicuiꝰNoncichoꝝfo. ⁊.vicij occaſionē ⁊ praue volūtatisaditū irrepit ī cor nr̄m qꝛ viciā exꝑte ipſius ſunt; ſicut v̓tutes ex d̓oſunt. Si ergo ſunt dicio in cordenoſtro cum venerit princeps eorūdyabolus quaſi ꝓprio auctori dātlocum et introducunt eū velut adpoſſeſſionem ſuum. Et inde eſt ꝙhuiūſcemodi cordo nūꝙͣ paceꝫ habere poſſunt nūꝙͣ quēteꝫ. ſed ſemper conturbantur ſemper terrent̉et nuncvana leticio; nunc inutilitriſticia deprimuntur. Hobent em̄intra ſe hītatorē peſſimū cui introeundi ad ſe locum per paſſionesſucis ⁊ vicia fecerunt. Econtra vero mens que vere renunciauit mudo. hoc eſt que obſcidit et amputouit ⁊ ſe omne vicium et nulluꝫ adſe introeundi dycbolo aditum derelinquit que iracundiami cōhibetfurorem reprimit. mendatium fugit. execratur inuidicꝫ ⁊ non ſolūnō detrahere ſꝫ ne male qͥdē ſentire ec ſuſpicari ſe de ꝓxīo ſuo patit̉que frſgaudici ſua dicit ⁊ triſtitiāeiꝰ ſuam deputat q̄ gͦ hec ⁊ eoꝝ ſimiliq obẜuat mes ſpūiſcō ī ſe ciperit locū. qͥ cū īgreſſꝰfuerit ⁊ illūincuerit eā ſꝑ ibi iā gaudici. ſꝑ leticioſꝑ caitas. pcciēcia. lōgamnnitaboītaſ ⁊ oēs qͥ ſūt frcus ſpūſoriūt̉⁊ hͦ ē qd̓ dicebat dn̄s ī euāgelio. n̄pōt orbor boͣ frcūſ malor face̓ neqꝫarbor mola frcus bonos face̓. Exfructibꝰ ei curbor ꝯgnoſcit̉. ſūt ei nōnulli qͥ videtur ſeculo renūciaſſe ⁊
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten