Druckschrift 
Vitas patrum
Entstehung
Seite
6r
Einzelbild herunterladen
 

De inſtitucōeIam dico vos ſeruos ſꝫ amicos omnē quicqͥd pecierit ab eo tāꝙͣaīco caro p̄ſtat ei deꝰ. Ipſeqͦꝫ v̓tutes q̄gelice cūcte mīſtei̓a d̓inci toꝙͣccud̓i diligūt obſequūt̉ peticōibꝰ eiꝰ et ē quē caritate deique ē in xpo ih̓u neqꝫ mors ſeꝑcit.neqꝫ vita neqꝫ ageli neqꝫ pͥncipatus neqꝫ ptātes neqꝫ alia crecitura. Et koi̓ſſimi qn̄ quidē hec elegiſtis ut deo placeatis et ad cai̓tote eius ꝑuenictis date oꝑqꝫ aliēieffici oib omni iaētātia oib omni vicio qnimi ab oībꝰ delicijs corꝑalibꝰ. Delicics autē corꝑales ſoluꝫiſtas putētiꝰ quibꝰ hōies ſeculi fruunt̉ ſꝫ abſtinēti delicie credēde ſūt quicquid cupiditate ſūpſeriteciā ſiue illud vile ſit et qd̓ in vſuꝫ abſtinentibꝰ ſolet. Aquē deniqꝫ ipſa vel paniſſi cupiditate ſumat̉ ideſt vt nccitrti corꝑis. ſꝫvt cimini deſiderio ſatiſficit etiāabſtinenti deliciaꝝ vicio duciturOportet in ōnibꝰ ꝯſueſcere aīaꝫvicio carere deniqꝫ dn̄s docerevolēs amqꝫ deſiderijs voluptatibꝰ ſuis reſiſte̓ dicebat. Intrateanguſtā porta. qꝛ lata ē ſpacioſaviā ducit ad mortem. Anguſta at et artaviā ē ducit ad vitāIcita viā eſt aīe cuꝫ qͣlicūqꝫ deſiderio ſuo ſatiſfecerit. Anguſte vero ē voluptatibꝰ ſuis repugnatNultū tn̄ ꝓdeſt ad hec obtinendoſecrecior hobitacō ꝯu̓ſaicio ſolitorici. qꝛ interdū occaſionē aduenMoncichoꝝfo. 6.tātiū fratꝝ et euncium ec redeumcium frequēcia abſtinēcie p̄arſymonē frena loxāt̉ et hmōi occaſioneſ venit̉ paulatī in ꝯſuetudīeꝫ vſū deliciaꝝ ſic interduꝫ etiumꝑfectiviri capiūt̉ Ideo ⁊demqꝫ dd̓dicebat. Ecce elōgaui fugiensmāſi in ſolitudinē et expectobāqui me ſaluum face̓t a puſillo ami tēpeſtate Poſtꝙͣ at multa nobis ſcūs Ioh̓es de iactātie vicio aliiſqꝫ ꝙͣ plurimis vtilit̓ diſſeruit advltimum intulit dicēs. Refera atvob̓ qͥd etiā nuꝑ cuidā ex frībꝰ noſtris acciderit vt cauciores voscedentiā exemple ꝯſtituāt. De monacho quē in ſpelūca degēteꝫ demō in ſpētie mulieris decepit.Ca. iiij.Rat q̄dā apd̓ nos mochꝰ inhac vicio he̓mo ꝯmanēs cuihobitculū ſpelūca fuit vir ſūmeabſtinēcie quotidicinū victuꝫ lobore monuuꝫ q̄res; in oraicōibus dienoctūqꝫ ꝑſiſtēſ. cūctiſqꝫ v̓tutibꝰflorens. ſꝫh̓ letis ſucceſſibꝰ elatᵗꝯfide̓ qͣi in ꝓfectibꝰ ſuis cepit nodeo totū. ſꝫ ſibimētip̄i qd̓ ꝓfeceratdeputue̓. Hāc at eiꝰ nituens aīeſūpcōeꝫ ꝯtinuo tēptator acceditlaq̄os ꝑat. qͥdā nōqꝫ die ad veſpe fingit ſpētieꝫ decoe̓ muliei̓s oberrātis heremum. Que velut feſſapoſt mimum laboreꝫ accedens adoſtium ſpelunce moncichi laſſabūdam ſe ſimulans ac fatigatam intrinſecus ſemetipſam proiecit.