c. ꝙͣ aomodū de iureiurā. ⁊ qd̓ ibi nōt īdicto. c. ad noſtram ⁊. c. i. ⁊ qd̓ noͣ. gl. xv.q. vi. auctoritatē ⁊ ſi elegit viā denūtiationis requirit̉ p̄cedens monitio ꝑ. c. fipeccauerit ij. q. i. de iudi. nouit Si ꝟo ꝑviā denūtiationiſ ſimpliciter tūc putatpn̄s Anto. in dicto. c. monitiōem nō neceſſariā qd̓ ſatis placet vt ſic facta monitiōe ſimplici p̄t ſuperior ex officio ſuoꝓcede̓ ad correptōeꝫ peccati ar. xxiiij. ꝙiiij. ecce Poſſent et alij caſus adduciſed ſatis reducibiles ſunt ad predictos⁊ per hoc plene ⁊ clare habetur materia qͦtidiana abſolutiōis obtinēde ſcu d̓negande q̄ in varijs locis ingerit difficultatē maxīe iuuenibꝰ ⁊ libroꝝ copiaꝫnō hn̄tibꝰ Laus deo.¶ Diſputata fuit hec qō ꝑ dn̄m. Nicolaū d̓ ficilia decretroꝝ voctorē in famoſiſſimo ſtudio Senaꝝ et ad vtranqꝫ ꝑtedubioꝝ rn̄dit peritiſſimꝰ vir dn̄s PetrꝰAntonij auditor meus ciuis ⁊ canonicus Senen̄. Anno dn̄i M.ccccxxi. Dievero xxviiij. Ianuarij.Ad honorē glorioſiſſimi dn̄i nr̄i ieſuxp̄i eiuſqꝫ pijſſime genitricis MNarie ⁊ fēlicitatē eccleſie ac rei publice oīm ꝙ ſtudio iurꝭ. operā dantiū. has diſputatiōeſſubtiliſſimas dn̄i Dicolai abbatꝭ. Siculi. flores ac dicta ſīgularia legū ac canonū ī ſe ꝯplectēteſ ego Io. Coel hoff ciuiſinclite ciuitatis Tolonie ex Italicoexemplari neapoli antea ſat corrupte īcuria equidē correctorꝭ. impreſſo emendatas īpͥmere ꝓprijs curaui ſūptibus. ſb̓Anno domini A.cccc. lxxvij. de quo ſitLaus deo.AmenTlo clericiOrdine inſigniti quoꝝ alterexemptiōis pͥuilegio erat redimitus ſe ad inuicem inuidia vel indignatione ꝑcuſſerunt ſicqꝫ in ſnīam canonis Si quis ſuadente pariter inciderūt. ab ep̄o loci manus abſolutioniſ exemꝑcuſ obtinuit. ꝯtra alteꝝ vero ip̄iꝰ exofficio ꝓceſſit vt pro tāto exceſſu dignāreciperet vltioneꝫ. ip̄e aūt ad iudiciū inipſius ep̄i pn̄tia euocatus in ip̄ꝫ ep̄ꝫ exiuſta ⁊ rōnabli cā exceptōem recuſationis obiecit Sed ep̄us hac recuſatiōisexceptiōe ꝯtempta ad vlteriora ꝓceſſitqͦſdamqꝫ articuloſ explicauit poſt hocip̄am cām ante iudicialem ſnīaꝫ cuidāꝓuido delegauit. corā quo iſte clericuseuocatus aduerſus ꝓceſſum poſt recuſationem ꝓpoſitam ꝑ ep̄m initu. queſtionem mouit. St tandem propter hoc ⁊ alia grauamina ad metropolitanū omiſſo ep̄o delegante in vocem appellatiōiſprorupit interea vero quidam Abbasad queꝫ cuiꝰdam beneficij ꝑ dictū clericum poſſeſſi collatio ꝯpetebat. eundemclericuꝫ quia multis annis in dicto beneficio reſidentiam non fecerat ꝑpetuoab eodem beneficio duxit ſequeſtrādūEx hoc themate quatuor pͥncipaliter eliciunt̉ dubia quoꝝ pͥmū ē tale¶ Nūquid a iuriſdictōe ep̄ali exemptꝰin ſnīam canonis incidens valuit ab eodem ep̄o munus abſolutiōis cōſequi¶ 2ᵐ An ꝓceſſus initus ꝑ iudicem pꝰrecuſatiōem in ip̄ius iudicis ꝑſonā excauſa ꝓpoſitam citra appellationis int̓poſitionem teneat¶ 2ᵐ ſi a delegato ordinarij r̄cuſati appellare ꝯtingat An poſſit ad ſuperiorēip̄ius recuſati eo recuſato omiſſo appellari An vero ſit ad eundem recuſatumvt alium delegatu deputet appellandū¶ 2ᵐ Nūquid p̄latus citra ep̄m alicuius beneficij collatiōem de iure cōi velſpeciali ſibi vendicans intitulatum deeodem beneficio al̓s ſibi non ſubiectuꝫvaleat non reſidencie occaſione. eodembeneficio ꝑpetue priuare.T vt morem fideliſſime vetuſtatis ſerueꝫ iuxta. l. teſtamētum. C. de teſta. ⁊ cū ꝯſuetudinis vſuſqꝫ longeui non ſit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten