Druckschrift 
Disceptationes et allegationes
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

leuis auctoritas de conſue. c. cum conſuetudinis Arguaꝫ pͥmo ad partē affirmatiuam primi dubij videlicet exemtus excoīcationis vinculo īnodatusvaleat ab ep̄o abſolui Et pͥº ſic priuilegio et iuri non odioſo ſed ī alicuius fauorem inducto renuntiare quis poteſtſiue illud ius ſit conceſſū collegio et ordini de p̓uile. c. ſi de terra et. c. accedentibus et de conſti. cum acceſſiſſent. c.A. et de p̄ben. pro illoruꝫ. ſiue ſingularibus perſonis de elec. quod ſicut. de regula. ad apoſtolicam et. c. ſtatuimus.iij. q. i. quam ꝑiculoſum. C. de pac. ſi qͥsin conſcribendo et. C. de procura. l. noneo minus. cum ergo hoc ius exemptionis ſit fauorabile non odioſum et reſpicit priuatam vtilitateꝫ exempti potuitilli renuntia̓e faciēdo ſe abſolui ab ep̄oEt maxime quia ſi artaret̉ pro abſolutione ir e ad curiaꝫ romanā vel ad ſuuſuperiorem longinquum illud pͥuilegium foret ſibi damnoſuꝫ et contra regulam quod ob gratiā alicui concedit̉ ineius diſpendiuꝫ retorqueri non debetde re. iu. li. vi quod ob gratiā alicui ꝯceditur et in p̄dicta. l. non eo minꝰ et deuile. in his et. c. ſi papa eo. ti. li. vi. Etdicta vident̉ ꝓcedere ſiue dicamꝰ abſolutionem eſſe de foro contentioſo vt qꝛalterū ledit. facit c. excoīcatos. qd̓ ibinotatur ī glo. xi. q. iij. que dicit aduerſariuꝫ citanduꝫ in abſolutione ſiue dicamus eam eſſe de foro pniāli. iuxta glo.in. c. ij. de. pe. et remiſ. li. vi. vtroqꝫ enī caſu videt̉ abſolutionem epiſcopū fieripoſſe Nec obſtat ſi dicatur quē poſſeetiam in clericū conſētire ſine auctoritate dioceſani vt in. c. ſignificaſti de fo.pe. et de pe. et remiſ. omnis. papa auteꝫeſt dioceſanus exemptoruꝫ vt notat̉ depͥui. c. auctoritate. li. vi. et in. c. nulla. xciiij. di. ergo ſine pape licentia clericusnon poteſt naͣm reſpondet̉ ml̓tipliciterEt primo aliud ē ſubiectū ordinariomero iure communi in aliquem penitꝰextraneum conſentire ſine ſuperioris licentia et aliud exemptum conſentire in qui al̓s ē ſuꝰ iudex licꝫ ſpeciali pͥuilegio fuerit ab eiꝰ iuriſdictione exēptꝰdiuerſitatis ē qꝛ res facili reuertit̉ adnaturā ſuā. xxxv. di. ab exordio. ff. pacſi vnꝰ. §. qd̓ ī ſpētie fic̄ ī ſil̓i. tollit̓ faciliꝰactio vel exceptio cōtra ius cōmunepetens quā iuri conſona. ad hoc nōtglo. xvi. q. vlti. c. fi. iuriſdictio autem ordinaria eſt conſona. exceptio vero diſſona Itē habet̉ ſiic facili copia pape exēptoſ ſic̄ copia ordīarij exeptos ſic difficultas ꝑmittit alias ꝓhibituꝫlxiij. dicū lōge et xiiij. q. i. putēda xciijvi. iuxta. de teſti. c. pn̄tata Item ſi ſubditus ep̄i poſſet ipſius iuriſdictiōem effugere ſine eiꝰ licentia poſſet et ſecūdusvlterior et ſic euacuaret̉ ipſorū iuriſdiAio non ceſſat ī papa ix. q. iij cunctamundum. concedat̉ ergo exemptocōcederet̉ exēpto Ad idē optime. e. luminoſo. xviij. q. vbi ī loco exēpto ep̄s nihil iuriſdcōis exercꝫ niſi fuerit mutat̉ ab exēpto pōt id alias poſſꝫ Ete. cōir intelligit̉ de exempto monaſterioper id qd̓ legit̉ et notat̉ in. c. cum epiſcopus de offi ordi. li. vi. et facit pro hacte glo. fi. in. c. de offi. lega. que videt̉ innuere exemptos poſſe in alium iudiceꝫconſentire facit etiam quod notat̉ in. eabbatibus. xviij. q. ij. et in. c. interoicimus xvi. q. i. et in. c. cum et plantare ſuper. pleno iure. de p̓uileg. nec eo qd̓exemptus ē debꝫ eſſe peioris conditionis et ſaltim in abſolutione obtinendavebet cenſeri eodē iure quo alij clericinon exempti cenſēt̓ ad hoc qd̓ notat̉ inc. de monialibus de ſen. excō. facit etiāmens et ratio. c. religioſo de ſen. excō. livi ne detur iſti exempto preſertim ſi eſtreligioſus materia vagandi Ad predicta faciunt noͣ. per bar. in. l. hoſtes. ff. decapi. et poſtli. reuer. vbi dicit qd̓ populigaudentes libertate. exemptionis pͥuilegio vt ſunt veneti deſinunt eſſe deciuitate romana vnde poſſunc vti legibus cōmunibus quia priuilegiumdebet eis hoc incōmodū afferre alleg.l. in libello. §. ſiquis ſeruum. ff. e. vbi ptꝫ ꝯſtitutio inducta in fauorem alicuiꝰnon debet oꝑari incōmodum et nocumentum. facit regula quod ob gratiaꝫde re. iu. li. vi. Eodeꝫ modo reſpōdet̉ adc. oēs pe. remiſ. et ad. c. ij. e. ci. li. vi. qͥailla vendicant ſibi locum quando totalit̓ vellꝫ extraneū eligere abſolutioneobtinēda ſꝫ ep̄us loci ē totalit̓ extraneꝰnā licꝫ pͣp vl̓ legatꝰ ſit ordinariꝰ exēptoꝝ tamē ep̄uſ ē ordīariꝰ illoꝝ volētiu