leuis auctoritas de conſue. c. cum conſuetudinis Arguaꝫ pͥmo ad partē affirmatiuam primi dubij videlicet ꝙ exemtus excoīcationis vinculo īnodatusvaleat ab ep̄o abſolui Et pͥº ſic priuilegio et iuri non odioſo ſed ī alicuius fauorem inducto renuntiare quis poteſtſiue illud ius ſit conceſſū collegio et ordini de p̓uile. c. ſi de terra et. c. accedentibus et de conſti. cum acceſſiſſent ⁊. c. cūA. et de p̄ben. pro illoruꝫ. ſiue ſingularibus perſonis de elec. quod ſicut. de regula. ad apoſtolicam et. c. ſtatuimus.⁊iij. q. i. quam ꝑiculoſum. C. de pac. ſi qͥsin conſcribendo et. C. de procura. l. noneo minus. cum ergo hoc ius exemptionis ſit fauorabile non odioſum et reſpicit priuatam vtilitateꝫ exempti potuitilli renuntia̓e faciēdo ſe abſolui ab ep̄oEt maxime quia ſi artaret̉ pro abſolutione ir e ad curiaꝫ romanā vel ad ſuuſuperiorem longinquum illud pͥuilegium foret ſibi damnoſuꝫ et contra regulam quod ob gratiā alicui concedit̉ ineius diſpendiuꝫ retorqueri non debetde re. iu. li. vi quod ob gratiā alicui ꝯceditur et in p̄dicta. l. non eo minꝰ et de pͥuile. in his et. c. ſi papa eo. ti. li. vi. Et p̄dicta vident̉ ꝓcedere ſiue dicamꝰ abſolutionem eſſe de foro contentioſo vt qꝛalterū ledit. facit c. excoīcatos. ⁊ qd̓ ibinotatur ī glo. xi. q. iij. que dicit aduerſariuꝫ citanduꝫ in abſolutione ſiue dicamus eam eſſe de foro pniāli. iuxta glo.in. c. ij. de. pe. et remiſ. li. vi. vtroqꝫ enī caſu videt̉ abſolutionem ꝑ epiſcopū fieripoſſe Nec obſtat ſi dicatur quē nō poſſeetiam in clericū conſētire ſine auctoritate dioceſani vt in. c. ſignificaſti de fo. cōpe. et de pe. et remiſ. omnis. papa auteꝫeſt dioceſanus exemptoruꝫ vt notat̉ depͥui. c. auctoritate. li. vi. et in. c. nulla. xciiij. di. ergo ſine pape licentia clericus hͦnon poteſt naͣm reſpondet̉ ml̓tipliciterEt primo ꝙ aliud ē ſubiectū ordinariomero iure communi in aliquem penitꝰextraneum conſentire ſine ſuperioris licentia et aliud exemptum conſentire ineū qui al̓s ē ſuꝰ iudex licꝫ ſpeciali pͥuilegio fuerit ab eiꝰ iuriſdictione exēptꝰ Rōdiuerſitatis ē qꝛ res d̓ facili reuertit̉ adnaturā ſuā. xxxv. di. ab exordio. ff. d̓ pacſi vnꝰ. §. qd̓ ī ſpētie fic̄ ī ſil̓i. tollit̓ faciliꝰactio vel exceptio cōtra ius cōmune cōpetens quā iuri conſona. ad hoc ꝙ nōtglo. xvi. q. vlti. c. fi. iuriſdictio autem ordinaria eſt conſona. exceptio vero diſſona Itē nō habet̉ ſiic d̓ facili copia papeꝑ exēptoſ ſic̄ copia ordīarij ꝑ n̄ exeptos⁊ ſic difficultas ꝑmittit alias ꝓhibituꝫlxiij. dicū lōge et xiiij. q. i. putēda ⁊ xciijvi. iuxta. de teſti. c. pn̄tata Item ſi ſubditus ep̄i poſſet ipſius iuriſdictiōem effugere ſine eiꝰ licentia poſſet et ſecūdus ⁊vlterior et ſic euacuaret̉ ipſorū iuriſdiAio q̄ non ceſſat ī papa ix. q. iij cuncta ꝑmundum. concedat̉ ergo exempto ꝙ nōcōcederet̉ nō exēpto Ad idē optime. e. luminoſo. xviij. q. vbi ī loco exēpto ep̄s nihil iuriſdcōis exercꝫ niſi fuerit mutat̉gͦ ab exēpto pōt id ꝙ alias nō poſſꝫ Ete. cōir intelligit̉ de exempto monaſterioper id qd̓ legit̉ et notat̉ in. c. cum epiſcopus de offi ordi. li. vi. et facit pro hac ꝑte glo. fi. in. c. de offi. lega. que videt̉ innuere exemptos poſſe in alium iudiceꝫconſentire facit etiam quod notat̉ in. eabbatibus. xviij. q. ij. et in. c. interoicimus xvi. q. i. et in. c. cum et plantare ſuper ꝟ. pleno iure. de p̓uileg. nec ꝓ eo qd̓exemptus ē debꝫ eſſe peioris conditionis et ſaltim in abſolutione obtinendavebet cenſeri eodē iure quo alij clericinon exempti cenſēt̓ ad hoc qd̓ notat̉ inc. de monialibus de ſen. excō. facit etiāmens et ratio. c. religioſo de ſen. excō. livi ne detur iſti exempto preſertim ſi eſtreligioſus materia vagandi Ad predicta faciunt noͣ. per bar. in. l. hoſtes. ff. decapi. et poſtli. reuer. vbi dicit qd̓ populigaudentes libertate. exemptionis pͥuilegio vt ſunt veneti nō deſinunt eſſe deciuitate romana vnde poſſunc vti legibus cōmunibus quia priuilegium nōdebet eis hoc incōmodū afferre alleg.l. in libello. §. ſiquis ſeruum. ff. e. vbi ptꝫꝙ ꝯſtitutio inducta in fauorem alicuiꝰnon debet oꝑari incōmodum et nocumentum. facit regula quod ob gratiaꝫde re. iu. li. vi. Eodeꝫ modo reſpōdet̉ adc. oēs d̓ pe. ⁊ remiſ. et ad. c. ij. e. ci. li. vi. qͥailla vendicant ſibi locum quando totalit̓ vellꝫ extraneū eligere ꝓ abſolutioneobtinēda ſꝫ ep̄us loci nō ē totalit̓ extraneꝰnā licꝫ pͣp vl̓ legatꝰ ſit ordinariꝰ exēptoꝝ tamē ⁊ ep̄uſ ē ordīariꝰ illoꝝ volētiu
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten