Druckschrift 
Disceptationes et allegationes
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

a iuramēto tamē illā petēdo peccetnec ꝑ̄ſeuerꝫ in pctō tamē fuerit illudpctm̄ momē taneū ſucceſſiuū quāqua enī quis cōtrauenirꝫ tamēpeccat petēdo abſolutiōeꝫ qꝛ hec iurauit ar. c. ad audiencia qd̓ me. ca.. c.verū.. c. ſi vero de iureiurand̓. intelligitur enī ꝯtrauenit ſtāte iuramē toar. c. ſicut de ſpon. ſic poteſt reduci adꝯcordiā hoꝝ doctrina. In ſecūdo veromodo iurādi ſcꝫ omnia ſingula veraeſſe ⁊cͣ. que tamē ſunt ſimula ta falſaſentit aꝑte do. Fred̓. in dicto cōſilio ꝓximo qd̓ poteſt petere abſolutiōeꝫ extali iurādi īciderit in ꝑiuriūſentit iuncto prinº fi. nihil tn̄ induc̄. Sed dn̄s Anto. in dicto. c. cum ꝯtingat incidēter ſentit oppoſitum ſcꝫ iſteſit ꝑiurus debet audiri allegāsſimulationē quia ī hoc detegerꝫ turpitudinē ſuā ex hoc allegaret ſe ꝑiurūde dona. int̓ dilectos niſi ẜm eum veniret viā oenūtiationis euangelice adexonerādū ꝯſcientiā aduerſarij quianon obſtarꝫ turpitudo inqͣntū animaꝫinſequit̉ vt in. c. quēadmodū de iureiurand̓. Sed aduertendū quia in hocexpreſſe ſentit cōtra Fred̓. nec de eo facit mentionem. Item videtur cōtraillud quod ipſe facit in. c. debitores vtſupra recitaui vbi tenet etiaꝫ poſtqͣꝫincidit in periuriū poteſt petere abſolutionē. concordando dicta ſua dictis freverici iuditio meo niſi quis aliquaneceſſitate ductus ſic iurauit falſum vtquia alter alias poterat reciꝑe mutuum. vel euadere metū ſibi illatumtunc habito reſpectu ad neceſſitateꝫ inqua erat ꝯſtitutus. quia ex quo ꝯtractum fuit ſimulatus audiatur petendo abſolutionē. et quia ſic iurādo fuit īaliqua culpa aduerſarius tamē reperitur in maiori ar. l. ſi obſtitrix in fi. ff. adl. acquil̓. hoc caſu ꝓcedit dictum Freperi. ſed ſi nulla neceſſitate ductus hocfecit imo potius ad deceptionē alteriꝰtunc non audiatur allegādo ſimulationem ad cōmodum ſuum exquo tetigitturpitudinem ſuam in p̄all̓. c. inter dilectos in. l. ſi quis predium. §. quid. ff.lega. ij. hoc caſu procedit dictum do.Anto. Et circa hunc caſum preceventem aduerte. quia quidā cōſuluer̄tper. i. c. debitores in predictis caſibus ī quibꝰ cōpetit abſolutio debetſuperior abſoluere niſi in ſubſidiū qn̄ ille vult relaxare fuerit p̄ſtituꝫ adhoc. c. i. de iureiuran. vt ſentit Innoc̄. īc. debitores prima frōte videt̉ etiā ſequi Io. and̓. in addi. Spec. de iureiurādo. ſuper. lx. c ſed tamē videt̉ ꝯcluderein oppoſitū aperciꝰ do. Anto. tenet inc. i. et in. c. debitores preall̓. ſic prīcipaliter pōt adiri ſuꝑior abſolutione habēda. Itē licꝫ remedia ſunt eq̄ prīcipalia minꝰ ad aliud ſubſidiariumpōt recurri ſic poterit ergo iuratꝰ petere vt creditor ꝯpellat̉ relaxare iuram̄. Itē ſi vult poterit directo peterea ſuperiore vt a tali iuramēto abſoluat abſolutionē debꝫ eciā impedirecreditorē relaxādo non cōtuma. debꝫtamē vocari creditor in abſolutione qꝛſua intereſt vt ipſe ꝯcludit ibi Io. an.et ꝓbat̉ in. c. ſi vero.. c. verū de iureiurand̓..c. ad aures. c. abbas qd̓ mecau. in quibꝰ iuribꝰ patꝫ data turpitudine ex parte recipiētis pōt pn̄cipaliter adiri ſuꝑior ſic ſunt duo remediaprincipalia hoc ſatis videtur ſentirefrede. de ſenis in ꝯſilio. cc. lxxxviij. iūctoꝯſilio. c. xciiij. qui de hoc ordine vid̓tur aliqualiter cogitaſſe. ſꝫ imo p̄ſupponat̉ qd̓ petebat̉ relaxatio ab adu̓ſarioIn alio vero petebat̉ abſolutio a ſuperiore principalit̓ ibi eleganterAn iudex eccleſiaſticꝰ poteſt mittere inhiſtincte inhibitoriaꝫ iudici ſeculari vtcion procedat ſuper inſtrumēto pendēte oveſtiōe corā eo ſuper abſolutiōe ⁊cͣ. Undecimꝰ vltimꝰ caſus quandoquis iurauit repetere nec petere abſolui nec aliquā querelaꝫ aut querimoniam ſuper his veponere tūc no. inc. i. ad noſtraꝫ el. ij. de iureiurando. concludo duo erant principalia remedia tuta. vnum iudex procedat ex oſficio ſuo quod poteſt exquo intenditad correptionem peccati vt in dicto. e.ad noſtrā videt̉ caſus apertus in. c.tuas de vſurꝭ. Secūdum remedium vtdebitor procedat per viam denūtiationis euangeliee ſeu cuiuſdam intimacionis. nam hoc remediū denūtiationisnullo remedio poteſt excludi. quia nonpoſſet ſeruari ſine periculo anime vt in