C CExpui
ſuper morte amici
ſcꝫ vt miſeriam p̨̄ſentem euaderent. quidam vt vitam fęliciorē obtinerent. Legitur enim in chronicis ꝙ Marcꝰ porciꝰCato latinus declamator tedio duplicꝭquartanę ſemetipſuꝫ interfecit. Alibi qͦꝫlegitur ꝙ Theobrotus ambracienſis cūlegiſſet librum Platōnis de immortalitate animę ē muro ſe pręcipitē dedit prędeſiderio melioris vitę. Hinc ⁊ Tulliusin libro de ſenectute. O inquit p̨̄clarū diem̄ cum ex hac turbę colluuione decedaꝫet ad illud diuinum animoꝝ conciliū ſecedam. proficiſcar enim ad viros ſapientes. et pręcipue ad Catōnem meū. cuiuscorpus a me fuit crematuꝫ. quo nemo natus eſt melior. nemo pietate pręſtantior.hęc ille. In hac ergo ſpe ph̓i et mala pręſentia ęquanimiter tolerabant. et ipſammortem contemnebāt vel etiam exoptabant. De primo dicit Tullius in tuſcul̓.libro. pͦ. Neſcio quomodo mentibus qͣſiſęculoꝝ quoddā auguriū futurorum inhęret. idqꝫ in maximis ingenijs ⁊ altiſſimis animis maxime exiſtit ⁊ facillime apparet: quo quidem dempto qͥs tā amenseſſet qui ſemper in laboribus et periculisviueret. Idē in philippica. xiiij. Breuisinquit a natura nobis data eſt vita. ſꝫ bene actę vitę memoria ſempiterna. que ſilongior qͣꝫ hęc vita non eſſet quis eſſet tāamens qui maximis laboribus et pericul̓ad ſummā laudē gloriamqꝫ cōtenderet?Hinc etiam dicit Seneca ad Pauluꝫapl̓um epiſtola. vj. Feramus ęquo animo ⁊ vtamur foro qd̓ ſors conceſſit donec inuicta fęlicitas fineꝫ malis imponatDe ſecundo dicit Quintilianus in qͣrtacauſa. Si qͥs ſciat quis ſit bonorū finis.quę vera fęlicitas. nunqͣꝫ ſibi videbitur p̨̄matura mortē ꝑiturꝰ. De hac quoqꝫ materi a multa iam dicta ſunt ſupra. Itaqꝫph̓i animę immortalitatē. et bonorum finem vtcumqꝫ cognouerūt. ſed viam ciuitatis habitaculi non inuenerunt. UndeAuguſtinus in libro confeſſionum. vij.Aliud eſt inquit de ſilueſtri cacumine patriam patris videre. ſed iter ad eam non
inuenire fruſtraqꝫ conari ꝑ inuia circumobſidentibus fugitiuis deſertoribus. cuꝫprincipe ſuo leone ⁊ dracone. ⁊ aliud viāilluc ducentē cura cęleſtis imperatorꝭ munitam tenere. vbi non latrocinantur quicęleſtem deſeruerunt miliciam. qꝛ tanqͣꝫſupplicium vitant illam. De dilectione ꝟo dicitur ſimiliter. j. Corꝭ. xiiij. Charitas nunqͣꝫ excidet. Non enim vt fideseuacuatur ſed potius augmētat̉. vt igniculus in ſion fiat caminus in hieruſalemvt legitur Eſa xxxj. Illic enim vtcunqꝫpͥmo conſūmat̉ illud pręceptum dominiquia in hac vita perfecte nō poteſt impleri: Diliges dominum deuꝫ tuum ex totocorde tuo et ex tota anima tua. De quotn̄ dicit beatus Bern̄. ſuꝑ cantꝭ. omel̓. jͣ.Eſt quidē charitas in actu et eſt in affectu. De prima datum eſſe pręceptum hominibus. puto cum dicit̉: Diliges dominum deum tuū ex toto corde tuo. nam inaffectu quis ita habeat vt mandat̉. ergoilla mandatur ad meritū. iſta dat̉ ad p̄mium. cuius initiū et profectū. vitam qͦꝫpręſentē experiri diuina poſſe gratia nonnegamus. ſed plane conſummationē futurę fęlicitatis defendimꝰ. Nec latuit p̨̄ceptorē pręcepti pondus. vires hominūexcedere. ſed indicauit vtile ex hͦ illos admoneri ſuę inſufficientię vt omne os obſtruatur ⁊cͣ. ⁊ vt ſcirent ad quē iuſticię finem niti pro viribus oporteret. Accipiētes itaqꝫ mandatum et ſentiētes defectūclamemus in cęlum. ⁊ miſerebitur noſtrideus. et ſciemus ī illa die quia nō ex operibus iuſticię quę fecimꝰ nos ⁊cͣ. hęc ille.Idem quoqꝫ dicit in libro de diligendodeo. Fęlix qui meruit ad quartum ꝑtingere dilectionis gradū. vt ſcꝫ nec ſeipſuꝫhomo diligat niſi propter deuꝫ ſed amore diuino inebriaturus animus ſuiqꝫ oblitus et factus ſibi tanqͣꝫ vas perditumtotus in deum pergat. atqꝫ adhęrēs deovnus cum eo ſpiritus fiat et dicat: Defecit caro mea et cor meū. deus cordis mei.et pars mea deus in ęternum. Et ſiqͥdeme mortalibus quiſpiā ad illud interdumP 3