Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Basel 13. XII. 1481
Seite
CCXXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Laudes

Idem inalio Martha quideꝫMaria tm̄ inueniunt̉ in ꝟginali thalamo. qm̄ ipſa virgo mater Elizabethgrauide ac grādęue qͣſi mēſibꝰ tribꝰ humili deſeruiuit officio. verba filioſeruabat cōferēs in corde ſuo. Nemineꝫergo moueat ſuſcipiens mulier nonMaria ſed Martha vocat̉. qn̄ in hacvna ſūma Marię Marthę negociū Marię ociū inuenit̉. Martha chriſtum excepiſſe legitur quę pͥor natu videtur. Nam ſalutꝭ initiū ſibi magꝭ vendicat actio qͣꝫ contēplatio. Laudat ergoChriſtus Mariaꝫ ſed a Martha ſuſcipitur. Amat Rachelē Iacob. ſed ignorāti Lya ſupponit̉. Idē vbi.. Nullaꝟo Lazari mentio fit qm̄ ab īnocētiſſimo corde Marię pęnitentia longe fuit.Abſit enī vt ꝓprij qͥcqͣꝫ inqͥnamenti domus hęc aliqn̄ habuiſſe dicat̉ vt in eainde ſcopa Lazari quęrat̉. in eius aſſūptione lętificati ſunt cęli terra. Idem de eodem. Capitulū CXXVTaqꝫ glorioſa virgocęlos aſcēdit etiā ſuꝑnoꝝ gaudia ciuiū copioſis augmētꝭ cumulauit̉. Nam ſi paruuli necdū nati Iohannis aīa liquefacta eſt vt Maria locuta eſt. quę nam fuit illa exultatio cęleſtium. cuꝫ eius audire vocē videre faciem eiuſqꝫ beata frui pn̄tia merueruntNos qͦꝫ chariſſimi qui non habemꝰ hicmanentē ciuitatē. ſed illam cęleſtē inqͥrimus ſi tn̄ in ea ciues ꝯſcripti ſumꝰ. profecto dignū eſt etiam vt exilio ſuꝑ flumina babylonis illiꝰ recordari eiuſqꝫmunicare gaudijs participare lęticiā. eteam maxime quę tam copioſo impetutificat hac die ciuitatē dei vt ſentiamus ipſi ſtillicidia ſtillātia ſuꝑ terrā. Pręceſſit nos regina nr̄a. p̨̄ceſſit tam gl̓ioſe ſuſcepta ē. vt fiducialit̓ ſequāt̉ dn̄amfamuli clamitātes: Trahe nos poſt te inodore vnguētoꝝ tuorū. Aduocataꝫ incęlum ꝑegrinatio nr̄a p̨̄miſit. quę tanqͣꝫ

mater iudicꝭ mat̓mīę ſupplicit̓ efficaciter ſalutꝭ noſtrę negocia pertractabit.Precioſū hac die terra nr̄a munꝰ inlum direxit. vt dando accipiēdo fęliciamicitiarū fędere cōpulent̉ hūana diuinis. terrena cęleſtibꝰ. ima ſūmis. Illucenī aſcendit fructꝰ terrę ſublimis vndedata optima dona ꝑfecta deſcenduntAſcendens in altum virgo beata dabit ipſa qͦꝫ hoībus dona. Siqͥdeꝫ nec eifacultas deeſſe poterit nec volūtas. niſiforte aut credit̉ dei filiꝰ mr̄eꝫ honorare aut dubitare quis pōt Marię viſceramīcordis in affectu charitatꝭ oīo trāſiſſein quibꝰ ipſa charitas quę ex deo eſt nouem mēſibꝰ corꝑalit̓ requieuit. Deniqꝫſi diligimꝰ eam gaudebimꝰ vtiqꝫ. qꝛ vadit ad filiuꝫ ꝯgratulabim̄ ei. niſi forteqd̓ abſit inuētrici gr̄ę oīodis inueniam̄ingrati. Pieronymꝰ vbi.. Illanamqꝫ die nob̓ oībꝰ ipſius int̓ueniētibꝰmeritꝭ ſalus ē aucͣta. Sꝫ ſacris ꝟginibus eam diligentibꝰ honor virtus amplior pręſtant̓ gratia. ipſa eſt mulier ſole amictaet lunę ſuꝑpoſita. Idem in eodem. Capitulū CXXVIEhac rurſus ī canticisait ſpūſſctūs: Quę ē iſta quęaſcēdit qͣſi aurora ꝯſurgēs pulcra vt luna electa vt ſol. Admirat̉ enimſpūſſctūs. qꝛ oēſ admirātes facit de aſcēſu ꝟginis huius. videlꝫ ipſo aſcenſuſuo reſplendeat qͣſi noui diluculi rutilāſaurora multis freta ſctōꝝ agmībꝰ atqꝫvallata. vnde etiā dr̄ terribil̓ vt caſtrorūacies ordinata. qꝛ ſcꝫ hincinde ſctōrumangeloꝝ p̨̄ſidijs fulta. Pulcra vt lunaimo pulcrior qͣꝫ luna. qꝛ iam ſine ſui defectu coruſcat cęleſtibꝰ fulgoribꝰ illuſtrata. Electa vt ſol ꝟtutuꝫ fulgore. qꝛ ipſevt ex ea naſceret̉ elegit eam ſol iuſticię.Bern̄. in ſermōe de eodē. Ipſaeſt deniqꝫ mulier amicta ſole .i. indutaineffabili charitate. amicta inqͣꝫ lumineſicut veſtimēto. induimī indumētū ait