Uirginis Marie
multę mihi vidēt̉ offerri virgines pꝰ eā.Si hūilitatē prędicauero. inuenient̉ forte vel pauci qui mites facti ſunt ⁊ hūilescorde. docēte ipſiꝰ filio. Si multitudinēeius miſericordię voluero magnificare.ſunt etiā ⁊ mulieres ⁊ viri miſericordię.Unn̄ eſt in quo nec primā ſimilē viſa eſtnec ſequentē habere: Gaudiū videlicetmatris cū virginitatis pudore vel honore. Optimā ſibi plane partē elegit. qꝛ bona qͥdē eſt fęcūditas cōiugalis. Melioraūt caſtitas virginalis. Optima ꝟo ꝓrſus virginitas fęcūda ſeu fęcūditas virginea. Marię priuilegiū eſt qḋ nō dabit̉alteri. virgo mater nō cuiuſcūqꝫ ſed dei.Nec virginē alter filius. nec deū decuitalter partus. Uerutn̄ ſi diligenter attendas nō hęc tm̄ in Maria. ſed cęteras qͦꝫvirtutes prorſus inuenies ſingulares q̨̄videbātur eſſe cōmunes.Qualiter oraculis predicta eſtdiuinis. Hieroꝰ vbi ſupra.Cap. IIEc ut iam dictū eſt diuinis angeliciſqꝫ p̨̄conijs eſt laudata ac p̨̄dicata. A patriarchisquidē figurꝭ ⁊ ęnigmatibꝰ p̨̄ſignata. abapl̓is p̨̄nūciata. ab euāgeliſtis exhibita ⁊monſtrata. ab angelo venerabiliter atqꝫofficioſiſſime ſalutata. ¶ Bern̄. ſuꝑmiſſus ē omel̓. ij. Scrutare ſcripturas ⁊ proba quę dicta ſūt eſſe vera. Vtenim pauca de pluribꝰ loquar. ipſa ē mulier quę caput ſerpentꝭ cōtriuit venenatūdū omnimodā maligni ſuggeſtionē tāde carnis illecebra qͣꝫ de mentis ſuꝑbiadeduxit ad nihilum.Fulbertusvbi ſupra. Nempe dixit ęternꝰ ad veterem deus ſerpentē: Inimicitias ponāinter te ⁊ mulierē ⁊ inter ſemen tuum ⁊ ſemen illius. ipſa ꝯteret caput tuū. Quideſt ſerpentis caput cōterere niſi principalem diaboli ſuggeſtionē reſiſtēdo ſuperare? Si ergo quęrat̉ quę naͣ mulier operata ſit huiuſcemodi victoriā. ꝓfecto nōreperit̉ in linea generationis hūanę. do-
nec perueniat̉ ad Variā. Quę nimirūillud ſerpentis caput virtutꝭ pede cōtriuit in eo ꝙ virginitatē ſimul ⁊ hūilitatēdeo cōſecrauit. virginitate nāqꝫ ſeruataꝓbat̉ extinxiſſe cōcupiſcētiā carnis. Humilitate vero quę fecit pauperē ſpū ꝯcupiſcentiā mētis. Nec tn̄ hͦ ſolo. ſed eo qͣꝫmaxime triūphauit ꝙ de ſua mūdiſſimacarne corꝑata ſapiētia vſqꝫqͣqꝫ maliciāvicit. attingēs a fine vſqꝫ ad finē fortiter⁊ diſponens oīa ſuauit̉. ¶ Bern̄. vbiſupra. Ad hanc igitur diuinum illudoraculum ſingulariter intendebat. Hācqn̄qꝫ naſciturā innuebat. Hinc ⁊ Salomon cū noſſet ut vir ſapiēs muliebrꝭ ſexꝰinfirmitatē fragile corpus lubricā mentēqꝛ tn̄ ⁊ deū promiſſe legerat. ⁊ ita ꝯgruere videbat. ut qui vicerat ꝑ fęminā vinceret̉ per ipſam. Hāc ſolā requirebat etvehemēter admirās aiebat: Mulierē fortem quis inueniet? Et ne hͦ quęſiſſe putetur deſperādo. ſubdit ꝓph̓ando: Procul ⁊ de vltimis finibꝰ p̄ciū eiꝰ. hͦ eſt. nonvile. nō mediocre. nō deniqꝫ de terra necſaltē de cęlo terris ꝓximo p̄ciū fortis mulieris huius ſꝫ a ſūmo cęlo egreſſio eius.Qualiter pręfigurata eſt a patriarchis.Cap IIIUid etiā rubus ille moIſaicus portēdebat. flāmas qͥdēemittēs ſed nō ardens niſi Mariam partētē ⁊ dolore nō ſentiētē? Quidvirga Aaron florida nō tn̄ humectata.niſi Mariā ipſam concipientē licet virūnon cognoſcentē. Nec mireris h̓ in florechriſtū intelligi. licet alias in florꝭ fructudicat̉ deſignari. Noueris .n. ī eadē aaronica virga non ſolum flore vel fructu ſedipſis etiā frondibꝰ eundē p̨̄ſignari noueris. ⁊ apud Moyſen nec fructu virgę necflore ſꝫ ipſa virga demōſtrari. Illa vtiqꝫvirga qua videlicet aqua vel diuidit̉ trāſituris. vel de petra excutitur bibituris.¶ Fulbertus Carnoten. ep̄ūsin ſermone. de nati. bte Marię.Sic̄ gͦ virga illa ſine radice vel quolibet5 3