Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Basel 13. XII. 1481
Seite
CXCr
Einzelbild herunterladen
 

Uirginis Marie

multę mihi vidēt̉ offerri virgines pꝰ.Si hūilitatē prędicauero. inuenient̉ forte vel pauci qui mites facti ſunt hūilescorde. docēte ipſiꝰ filio. Si multitudinēeius miſericordię voluero magnificare.ſunt etiā mulieres viri miſericordię.Unn̄ eſt in quo nec primā ſimilē viſa eſtnec ſequentē habere: Gaudiū videlicetmatris virginitatis pudore vel honore. Optimā ſibi plane partē elegit. qꝛ bona qͥdē eſt fęcūditas cōiugalis. Melioraūt caſtitas virginalis. Optima ꝟo ꝓrſus virginitas fęcūda ſeu fęcūditas virginea. Marię priuilegiū eſt qḋ dabit̉alteri. virgo mater cuiuſcūqꝫ ſed dei.Nec virginē alter filius. nec deū decuitalter partus. Uerutn̄ ſi diligenter attendas hęc tm̄ in Maria. ſed cęteras qͦꝫvirtutes prorſus inuenies ſingulares q̨̄videbātur eſſe cōmunes.Qualiter oraculis predicta eſtdiuinis. Hieroꝰ vbi ſupra.Cap. IIEc ut iam dictū eſt diuinis angeliciſqꝫ p̨̄conijs eſt laudata ac p̨̄dicata. A patriarchisquidē figurꝭ ęnigmatibꝰ p̨̄ſignata. abapl̓is p̨̄nūciata. ab euāgeliſtis exhibitamonſtrata. ab angelo venerabiliter atqꝫofficioſiſſime ſalutata. Bern̄. ſuꝑmiſſus ē omel̓. ij. Scrutare ſcripturas proba quę dicta ſūt eſſe vera. Vtenim pauca de pluribꝰ loquar. ipſa ē mulier quę caput ſerpentꝭ cōtriuit venenatū omnimodā maligni ſuggeſtionēde carnis illecebra qͣꝫ de mentis ſuꝑbiadeduxit ad nihilum.Fulbertusvbi ſupra. Nempe dixit ęternꝰ ad veterem deus ſerpentē: Inimicitias ponāinter te mulierē inter ſemen tuum ſemen illius. ipſa ꝯteret caput tuū. Quideſt ſerpentis caput cōterere niſi principalem diaboli ſuggeſtionē reſiſtēdo ſuperare? Si ergo quęrat̉ quę naͣ mulier operata ſit huiuſcemodi victoriā. ꝓfectoreperit̉ in linea generationis hūanę. do-

nec perueniat̉ ad Variā. Quę nimirūillud ſerpentis caput virtutꝭ pede cōtriuit in eo virginitatē ſimul hūilitatēdeo cōſecrauit. virginitate nāqꝫ ſeruataꝓbat̉ extinxiſſe cōcupiſcētiā carnis. Humilitate vero quę fecit pauperē ſpū ꝯcupiſcentiā mētis. Nec tn̄ ſolo. ſed eo qͣꝫmaxime triūphauit de ſua mūdiſſimacarne corꝑata ſapiētia vſqꝫqͣqꝫ maliciāvicit. attingēs a fine vſqꝫ ad finē fortiter diſponens oīa ſuauit̉. Bern̄. vbiſupra. Ad hanc igitur diuinum illudoraculum ſingulariter intendebat. Hācqn̄qꝫ naſciturā innuebat. Hinc Salomon noſſet ut vir ſapiēs muliebrꝭ ſexꝰinfirmitatē fragile corpus lubricā mentēqꝛ tn̄ deū promiſſe legerat. ita ꝯgruere videbat. ut qui vicerat fęminā vinceret̉ per ipſam. Hāc ſolā requirebat etvehemēter admirās aiebat: Mulierē fortem quis inueniet? Et ne quęſiſſe putetur deſperādo. ſubdit ꝓph̓ando: Procul de vltimis finibꝰ p̄ciū eiꝰ. eſt. nonvile. mediocre. deniqꝫ de terra necſaltē de cęlo terris ꝓximo p̄ciū fortis mulieris huius ſꝫ a ſūmo cęlo egreſſio eius.Qualiter pręfigurata eſt a patriarchis.Cap IIIUid etiā rubus ille moIſaicus portēdebat. flāmas qͥdēemittēs ſed ardens niſi Mariam partētē dolore ſentiētē? Quidvirga Aaron florida tn̄ humectata.niſi Mariā ipſam concipientē licet virūnon cognoſcentē. Nec mireris in florechriſtū intelligi. licet alias in florꝭ fructudicat̉ deſignari. Noueris .n. ī eadē aaronica virga non ſolum flore vel fructu ſedipſis etiā frondibꝰ eundē p̨̄ſignari noueris. apud Moyſen nec fructu virgę necflore ſꝫ ipſa virga demōſtrari. Illa vtiqꝫvirga qua videlicet aqua vel diuidit̉ trāſituris. vel de petra excutitur bibituris. Fulbertus Carnoten. ep̄ūsin ſermone. de nati. bte Marię.Sic̄ virga illa ſine radice vel quolibet5 3