Ꝙxxiū

Quartus

⁊ carni debito. Quid autem miꝝ ſi alijsmyſterioꝝ ſignaculis paſſio Chriſti ⁊ reſurrectio ꝓmiſſa ē futura. ⁊ alijs annunciat̉ iam facta. qn̄ quidē ⁊ ipſa ꝟba futurum ⁊ factū paſſurꝰ ⁊ paſſus nec tēdi poſſunt ęqualiter vel ſonare ſimilit̓? Quidenī aliud ſunt corꝑalia quęqꝫ ſacramētaniſi quędā quaſi ꝟba viſibilia ſacroſancta quidē. ſꝫ mutabilia tn̄ et tꝑalia? Deus enī ęternus eſt. nec tn̄ aqua ⁊ oīs illacorꝑalis actio q̨̄ agit̉ in baptiſmo et fitac trāſit ęterna eſt. VUbi rurſus etiaꝫ illęſyllabę celeriter ſonātes ac trāſeuntes niſi dicant̉ nō cōſecrat̉. Hęc igit̉ oīa fiuntac tranſeunt: virtꝰ tn̄ q̨̄ ꝑ illa oꝑat̉ iugit̓manet. ⁊ donū ſpūale ꝑ qd̓ illa inſinuat̉ęternū eſt. Quia gͦ nō venit legē ſoluere.ſed adimplere. Ipſa nimiꝝ adimpletione abſtulit ea ꝑ q̨̄ adhuc ꝓmittebat̉ īplēdum qd̓ iā eſt cōpletū. Ac ſi ꝟba illa tolleret naſciturꝰ. paſſurus. reſurrecturꝰ.tūc qn̄ hęc futura erāt recte dicebant̉ etinſtitueret dici natꝰ eſt paſſus eſt et reſurrexit. q̨̄ nunc illis cōpletis ⁊ ob hoc ablatis recte dicunt̉. Sicut gͦ iam ceſſant illaverba. ſic ⁊ illa pͥoris ppl̓i ſacramēta. qꝛ ꝑeū qui nō venit ſoluere legē. ſꝫ adimplereiam impleta ſunt. et ideo tolli mutariqꝫdebuerūt. Qd̓ pͥmis quidē Chriſtianisqͥ crediderūt ex iudęis donec tā cōtra diuturnā cōſuetudinē paulatim ꝑſuaderent̉. atqꝫ ad intellectū ꝑfectū ꝑducerēt̉Et qꝛ ſic erant nati atqꝫ inſtituti. ſinuerunt eos ad tꝑs apl̓i paternū ritū ẜuare.qͥbus hoc opᵉ erat. vt eoꝝ moribꝰ ꝯgruerent ⁊ tarditati. Primꝰ itaqꝫ dei ppl̓usan̄qͣꝫ leges ⁊ ꝓphetas adimplere veniretChriſtꝰ illa oīa q̨̄ huic ꝓmittebāt̉ obſeruare iubebat. liber in eis qͥ hoc quō ꝑtinerent intelligebant. Poſterior aūt ppl̓usaccedēs ad fidē qua iā Chriſtus veniſſepaſſus eſſe reſurrexiſſe p̨̄dicabat̉. In hisquidē hominibꝰ qͦs iā talibꝰ ſacramentisiſtitutos eadeꝫ fides inuenerat. nec cogebat̉ illa ẜuare nec ꝓhibebat̉. In his aūtqͥ nulla generis vel cōſuetudinis vel congruētię neceſſitudine retenti crediderant

etiā ꝓhibebat̉. vt ꝑ eos iā inciꝑet apparere illa oīa ꝓpter Chriſtū ꝓmittēdū īſtituta fuiſſe quo veniēte ⁊ hec ꝓmiſſa implēte oporteret illa ceſſare. Sꝫ nūqͥd a chriſtianis nō obſeruat̉ qd̓ ibi ſcriptum eſt:Audi iſrael dn̄s deus tuꝰ. deus vnus eſtEt illud: Nō accipies nomē dei tui īuanum ⁊cͣ. q̨̄ ſequunt̉ vtiqꝫ. Hęc enī ſūt p̨̄cepta moꝝ. illa ꝟo ſacramēta ꝓmiſſorūHęc implent̓ ꝑ iuuantē gr̄am. illa ꝟo ꝑveritatē redditā. vtraqꝫ ꝑ Chriſtū ⁊ illāgratiā ſemꝑ donantē nūc reuelantē. ⁊ illaꝫ ꝟitatē tūc ꝓmittentē. nūc exhibentēquia lex ꝑMoyſen data eſt. gr̄a autē etꝟitas ꝑ Ieſum chriſtū facta eſtDe gentiū ad fideꝫ vocatione.Ex ſermone de pentecoſtesCap. LXXXIII.Eminauit igit̉ vt ſuꝑiusſ dictū eſt igneꝰ ac ſanctificꝰ ſpūsin apl̓oꝝ corda ſermones. et vtſapiens adinuētor duodecī tibias fideiin organo poſitas. nouo flatu īpleuit. diuerſiſqꝫ ſpiritalibꝰ currēs in fiſtulis apoſtolicis cūctis ꝟba diuinę ꝟtutis ſparſitOēs gētes delectabilē inuitauit ad ſonū⁊ trinitatis p̨̄dicauit myſteriū ¶ Augꝰ.in libro. de eodē. Tūc igit̉ in apl̓iseſt impletū qd̓̇ tāto an̄ fuerat ꝓphetatuꝫNō ſunt loquelę neqꝫ ẜmones quoꝝ nōaudiant̉ voces eoꝝ. VUt deinde ad p̨̄dicandū euāgeliū diſtributi fecerint. qd̓ ſequit̉ ibi: In omnē terrā exiuit ſonꝰ eorū.⁊ in fines orbis terrę ꝟba eoꝝ. Quid enīaliud ſpūſſanctꝰ in linguis omniū gētiūp̨̄nunciabat. qͣꝫ eis qui tm̄ vnā ſuę gētislinguā didicerāt donabat. niſi oēs gentes euangelio credituraſ. vt primo vnuſquiſqꝫ fideliū. poſtea ꝟo linguis omnibꝰloqueret̉ ipſa eccl̓ię vnitas. ¶ Idē inalio de eodem. Oportebat inqͥt patiChriſtū ⁊ reſurgere a mortuis tertia die⁊ p̨̄dicari in noīe eiꝰ pęnitētiā ⁊ remiſſionē peccatoꝝ in oēs gētes. incipiētibus ahieroſolymiſ. Ahieruſalē gͦ incepit. ⁊ adnos ꝑuenit. Et hic eſt ⁊ ibi eſt. Nō enimv 2