Eyy

Quartus

deuotiōis omnis admoneat̉ eccleſia. qꝛ⁊ nunc in vna fide confeſſione ⁊ dilectione Chriſti cōſiſtere debeat. ⁊ ad illā in futuro patriā feſtinare. in qua nulla diuerſitas mētiū. nulla eſt diſſonātia linguarum. Nā quō in hieroſolymis quondaꝫmultitudinis credentiū erat cor vnum etaīa vna. ⁊ erant illis oīa cōmunia. ita inilla ſūmę pacis viſione multitudinis videntiū deū erit cor vnū ⁊ aīa vna. videlicet diligendi ac laudādi eū. cuiꝰ ſe gratiaviderīt eſſe ſaluatos. Et ibi veracit̓ erūtomnibꝰ oīa cōmunia. qꝛ ſicut apl̓us ait:Erit deꝰ oīa in omnibꝰ. In cuiꝰ typū tēporis. ac laudabūdę noſtrę qͥetis vltimiſeptem pſalmi qͥ ſpecialiter in dn̄i laudecanunt̉. alleluia titulo p̨̄notant̉. Septima qͣppe dies ſabbati .i. requiei ꝑ legemvocari ⁊ haberi p̨̄cepta eſt. Et liber pſalmoꝝ poſt tāta cęleſtiū p̨̄ceptoꝝ inſtitutatot arcanoruꝫ ſpūalium myſteria decantata tantas ſaluberrimę confeſſionis acdeprecatiōis humilimę voces editas. ſeptē alleluia titulis finit̉. quia quicquid inhac vita boni gerimꝰ. quidꝗͥd in obſeqͥum redemptoris noſtri lingua exultanteꝓferimus. quid qͥd ꝓ ęternę patrię deſiderio cogitamus. cuncta hęc nimiꝝ ea nob̓mercēde cōpenſant̉ vt in requie ſempiterna ⁊ audire vocem laudis eius. ⁊ ipſi cuꝫſanctis eum benedicere. gloriā regni eiusdicere. potentiā ꝟtutis loqui mereamur.Idcirco autē plures eccleſię magiſtri decantationē alleluia tꝑe quadrageſimę ītermittendū eſſe ſanxerunt. qͣꝫuis in eccleſia nunqͣꝫ a diuina laude ceſſatur. ſꝫ alijſverbis quę idipſum ꝑfecte ſignāt eiꝰ qͦtidie dona canunt̉. vt noua eius repetitiomaiorē gratiorēqꝫ paſcalibꝰ ſolēnijs honorificentiā reddat ⁊ ſplendorē. Sꝫ ⁊ eomyſteriū maxime deſignare voluerūt ꝙin huiꝰ exilij ꝑegrinationē. ſicut ex partenouimꝰ. ⁊ ex parte ꝓphetamus. Ita etiāex parte laudamus deum dicentes cumpropheta: Quomodo cantabimus canticum domini ī terra aliena? Cuꝫ ꝟo noſtram patriam terraꝫ ſcꝫ viuentium do-

mūqꝫ regni cęleſtis olim nob̓ a dominorepromiſſam intrare meruerimꝰ. tunc illūperfecte intueri ſicut etiam perfecte valebimus laudare. iuxta illud Psͣ. Et ī teplo eius omnes dicent gloriam¶ De ſanctione ſolennitatis vtriuſqꝫ ſcꝫ quadrageſime ⁊ quinquageſimeL XXV.Cap.Tramqꝫ ſane hanc ſolēnitatem hoc eſt ⁊ quadrageſimę ⁊ quinquageſimę non quorumlibet hominū. ſꝫ ipſius domini ac ſaluatoris noſtri prima nobis ſanxit auctoritas. Quadrageſimā videlicet in eo ꝙdiebus ac noctibus quadraginta ieiunauit ī deſerto. victaqꝫ verſutīa temptatoris miniſterijs fruebatur angelicꝭ vbi ſuonos informauit exemplo. quia per macerationem carnis aduerſarij ſpūalis machinas euitare. ⁊ ad angelorum debemꝰ.conſortium peruenire. Porro quīquageſimę nobis gaudia in eo ſeruāda monſtrauit. ꝙ poſt reſurrectionem ſeipſis diſcipulis viuum in multis argumentis ꝑdies quadraginta p̨̄buit. Et ſuę frequētia viſitationis lętabundę hoc tempꝰ habere fecit ⁊ feſtiuum. in quo non ſoluꝫ futuri ſęculi gaudia. quę cum illo ſumꝰ habituri pręſignauit: verum etiā ineffabilem circa nos ſuę pietatis affectum oſtendit. qui depoſita iam infirmitate corporꝭ⁊ per reſurrectionis virtutem in cęleſtemgloriam commutata. dignatur tamē adhūc diſcipulorum intereſſe conuiuio. vtſocios eos habere poſſit in cęlo. et pręcepta quibus ad regnum dei perueniantviuaciꝰ ipſa familiaritate commendet.atqꝫ illius temporis memoriā roboret. dequo eis ante paſſionē ſuam promittēdoprędixerat: Et ego diſpono vobis. ſicutdiſpoſuit mihi pater meus regnū. vt edatis ⁊ bibatis ſuper mēſam meā in regnomeo. Sꝫ ⁊ in cęlū aſcendēs nequaqͣꝫ eispriſcę ſuę p̨̄ſentię dulcedinē abſtulit. ſed