Cxxxvi

Tertius

haberetꝭ ī crimīe. Bane ergo īſultatiōisoppria ſpreta ſunt. et miſericordiā dn̄iꝑdita ⁊ collapſa reparātē. nullę cōtūelięnulla ꝯuitia a ſua via ꝓpoſiti remouerūtOfferebat̉ enī deo ꝓ ſalute mūdi hoſtiaſingularis ⁊ occiſio ꝟi agni ꝑ tot ſcl̓a p̨̄dicata ī lib̓tatē fidei filios trāſferebat ꝓmiſſionis. Nouūqꝫ teſtam̄tū ꝯfirmabat̉et chriſti ſanguīe regni ęt̓ni hęredes ſcribebant̉. Ingrediebat̉ ſūmꝰ pōtifex in ſctāſctōꝝ. ⁊ ad exorādū deū īmaculatꝰ ſacerdos per ſuę carnis intrabat velū.De blaſphemia ſiniſtri latrōiſet cōuerſione dextri. Glo. ſuꝑMath. vbi s. Cap. LXIII.Dipſum aūt ⁊ latronesqͥ erat cū dn̄o crucifixi imꝓperabāt ei. Priꝰ ſiqͥdē vterqꝫ blaſphemauit. deinde viſis ſignis vnꝰ eorūcredidit. ¶ Leo papa vbi sͣ. Hic gͦvſqꝫ ad id tꝑis ꝯſorti ſuo par ⁊ ſil̓is inſidiator viaꝝ. ⁊ ſaluti ſꝑ īfeſtꝰ hoīum vſqꝫad crucē reꝰ. chriſti cōfeſſor repēte factꝰ. ⁊int̓ illos acerrimos corꝑis animiqꝫ cruciatus. qͦs ſil̓ et īſtātia et difficultas mortꝭaugebat mira ꝯu̓ſione mutatꝰ: Memento inqͥt mei dn̄e dū venerꝭ ī regnū tuum.Quę iſtā fidē cohortatio ꝑſuaſit? q̨̄ doctria ībuit? qͥs p̨̄dicator accēdit? Nō videbat pͥꝰ acta miracl̓a. ceſſauerant .n. tūclāguētiū curatio. cęcoꝝ illumīatio. mortuoꝝ viuificatio. eaqꝫ ipſa q̨̄ mox erāt gerēda n̄ aderāt. ⁊ tn̄ dn̄m cōfiteret̉. et regēquē vide̓t ſupplicij ſui eē cōſortē. Inde gͣoriebat̉ hͦ bonū. vn̄ accepit fides ipſa reſpōſuꝫ. Ait enī Ieſus: Amē dico tibi hodie mecū eris ī ꝑadiſo. Excedit humanāꝯditionē iſta ꝓmiſſio. Nec tam d̓ lignocrucꝭ qͣꝫ de throno edit̉ ptātis. Ab illa altitudīe p̨̄miū fidei dat̉. ī qͣ chirographūhumanę trāſgreſſionis abolet̉.dede eodem ſer. iiij. Veꝝ qͥs tāti muneris ſacr̄m explicet? qͥs potentiā tā miręcōmutationis enarret? Exiguo tꝑis pūcto longoꝝ reatꝰ abolet̉ ſceleꝝ. Et inter

luctātꝭ aīę dura tormēta hęrēs patibulotͣnſit ad chriſtū. Et cui ꝓpria īpietas ītulit pęnā xp̄i gr̄a tribuit coronā. ¶ Gloſuꝑ Luca. xxiij. Magna itaqꝫ in hoclatrone gr̄a enimet qͥ nullū mēbrū prętercor ⁊ linguā a ſupplicio libeꝝ habēs totūoffert qḋ libeꝝ habet: Credit corde. cōfitet̉ ore. fidē habuit. qꝛ regnatuꝝ crediditquē ſecū morientem vidit. ſpem habuitqm̄ aditū poſtulauit. Charitatē firmitertenuit. qꝛ collatronē et de īiqͥtate ſua redarguit. ⁊ vitā quā cogͦuerat ei p̨̄dicauitVagna ꝟtꝰ. ꝯfitet̉ quē humana videtinfirmitate morientem. qn̄ negabāt apl̓quē viderāt miracula faciētē. Ambrſuꝑ Luca. Ceteꝝ bonꝰ ꝟmis qͥ lignocrucis hęſit. bonꝰ ſcarabeus qͥ ē ligno clamauit: Quid? Pr̄ dimitte illis qꝛ neſciunt qͥd faciūt. Clamauit ⁊ latrōi ꝯcrucifixo. hodie mecū eris ī ꝑadiſo. Vita enīeſt eē cū chriſto. qꝛ vbi chriſtꝰ ibi regnū.Uerū quid eſt quod aīs domine Ieſu.¶ Chryſoſto. de cruce et latrone. Crucifixꝰ es. clauis retinerꝭ. et ꝑadiſum tā facile pollicerꝭ. Volo inqͥt vt ī cruce mea ꝟtus ab oībus īueniat̉. vt ī crucelargītas mea demōſtret̉: Hodie inqͥt mecum eris ī ꝑadiſo. ¶ Ambro. ſuperp sͣ. xxxix. Tripudiabas draco ꝙ apoſtolū. id eſt. Iudā ſb̓traxeras chriſto: verū plꝰ amiſiſti qͣꝫ ſuſtuliſti qͥ latronē ī paradiſum vidēs eē trāſlatū. Ecce nunc eoꝑuenit mīſter tuꝰ. vn̄ tu es deiectꝰ. Et iāq̄ poſſet excludi nemo ē qn̄ latro receptē. ¶ Augꝰ. ī li. de pn̄tia dei. Generale qͥdē ꝑadiſi nomē accipit̉. vbi fęlicit̓viuit̉. Un̄ pōt ītelligi latro cū dn̄o fuiſſeapud eos q̇ reqͥeſcūt ī ſinu Abraę. Sedē aliꝰ multo expeditior et abſqꝫ oī ambiguītate liber ſenſus. ſi chriſtꝰ ẜm qd̓ eratdeꝰ nō ẜm qd̓ hō dixiſſe accipiat̉: Hodiemecū eris ī ꝑadiſo. Homo enī chriſtꝰ illo die ẜm carnē ī ſepulcro. ẜm aīam verofuturꝰ erat ī inferno. Deꝰ aūt idē ipſe ſꝑē vbiqꝫ. Eſt enī lux q̨̄ lucet etiā ī tenebriſ⁊ ſapīa q̨̄ vbiqꝫ ꝓpter ſuā mūdiciā attingit. Vbicūqꝫ gͦ ꝑadiſus ſit qͥſqͥs bono