Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Basel 13. XII. 1481
Seite
CXXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

et a p̨̄ſentibꝰ malis tutelā. ⁊ a futurꝭ periculis cautelā or̄onibꝰ īpetremꝰ. et vt omnem orationē ad patrē ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ ſctm̄dirigamꝰ. Itē ſicut ē trina temptatio cupiditatꝭ. ita ⁊ timoris. Eſt enī ꝯcupiſcentia carnis. ꝯcupiſcētia oculorū. ambitioſęculi. Eſt et timor mortꝭ. vilitatis. doloris. Contra q̨̄ oīa docet nos dn̄s deberemuniri or̄one. Un̄ ⁊ ꝓpter trinā temptationē paſſionis poteſt intelligi ter oraſſe.Leo papa vn̄ sͣ. ſer. vij. In illaquidē or̄onē q̄ dixit: Trāſeat a me calixiſte. nequaqͣꝫ eſtimandꝰ eſt. ꝙ paſſionē ⁊mortē. cuiꝰ iam diſcipulis ſacra tradiderat voluerit declinare. cū ipſum beatumapl̓m Petrū fide et charitate feruētemadu̓ſum ꝑſecutores gladio vt vetaueriteiqꝫ dixerit: Calicē quē dedit mihi pr̄ nōvis vt bibā illū? Certū quoqꝫ eſt. qꝛ dominus ipſe Ieſus de pr̄e teſtatꝰ eſt dicēs.Sic deꝰ dilexit mundū. vt filiū ſuū vnigenitū daret. Et de ipſo filio dicitur abapl̓o: Chriſtus dilexit nos ⁊ tradidit ſemetipſum ꝓ nobis hoſtiā deo ī odoremſuauitatꝭ. In ſaluādis enī hoībꝰ ꝑ crucēchriſti coīs erat volūtas. ⁊ cōe ꝯſiliū patris et filij. Nec vlla poterat rōne turbari. ꝙ an̄ ſęcula ęt̓na et miſericorditer eratdiſpoſitū. et incōmutabilit̓ p̨̄finitū. Quigͦ verū ac totū aſſumpſit veros et corꝑisſenſus ⁊ animi non ſuſcepit affectꝰ. Necqꝛ ī illo oīa plena erāt ſacramētis. plenamiraculis. ideo aut falſis lachrymis fleuit. aut mēdaci eſurie cibū ſūpſit. aut ſopore ſimulato dormiuit. In nr̄a humilitate ꝯtemptꝰ. ī nr̄a męſtitudīe ꝯtriſtatꝰ.in nr̄o ē dolore crucifixus. Paſſionē enīmortalitatꝭ nr̄ę ob hoc miſericordia ſb̓ijtvt ſanaret. ob hͦ ꝟtus recepit vt vinceretꝘ apertiſſime Eſaias ꝓphetauit dicēs:Hic pctā nr̄a portauit. et ꝓ nobis doluit⁊cͣ. Ambro. ſuper Luca. Prome vtiqꝫ doluit qͥ ꝓ ſe qd̓ dole̓t nihil habuit. Suſcepit triſticiā meā vt mihi largiret̉ lęticiā ſuā. ⁊ veſtigijs nr̄is deſcēditvſqꝫ ad mortꝭ erumnā. vt nos ſuis veſtigijs reuocaret ad vitam.

De volūtate ſenſualitatis ⁊ rōnis eiꝰ. Leo papa vbi s.Cap. XLI.Um ergo dicit filiꝰ dei:Trāſeat a me calix iſte. nr̄ę vtit̉voce naturę. ⁊ cām agit fragilitatis ac trepidationis hūanę. vt in his q̨̄tolerāda ſunt. et patiētia roboret̉ et formido pellat̉. Deniqꝫ ceſſans hocipſū petere excuſato quodāmodo nr̄ę īfirmitatꝭmetū. ī qͦ nob̓ remanere nō expedit. ī aliūaffectū trāſit. Et dicit: Verūtamē nonſicut ego volo ſed ſicut tū. Idem īſermone. v. Prima petitio eſt īfirmitatis. ſecūda ꝟtutꝭ. Illud optauit ex noſtro. hoc elegit ī ꝓprio. Nec enī ęqͣlis prifiliꝰ. oīa eſſe deo poſſibilia neſciebat. autſuſcipiēdū crucē ſine ſua ī hūc mundumvolūtate deſcēderat. vt hāc diuerſaꝝ affectionū compugnantiā ꝑturbata quodāmodo rōne pateret̉. ſꝫ vt ſuſcipientisſuſcepteqꝫ naturę diſtīctio manifeſtaret̉.qd̓ erat hoīs diuinā deſiderauit potētiāqd̓ erat dei ad cauſam reſpexit humanā.Suꝑiori gͦ volūtati voluntas ceſſit inferior. et cito demōſtratū ē. qͥd a trepidātepoſſit orari. et quid nō debeat a medēteꝯcedi. Quia enī nos qͥd oremꝰ ſicut oportet neſcimus. et vtile nobis ē ne fiat plerunqꝫ qd̓ volumꝰ. deꝰ iuſtꝰ ⁊ bonꝰ qn̄ eaq̨̄ ſunt nocitura petūt̉. negando miſeret̉.Ambro. de trini. li. ij. Cū gͦ ait:Nō ſicut ego volo. mea ē voluntas quāſuā dixit: mea ē triſticia quā affectu meoſuſcepit. Nemo quippe moriturus exultat mihi. gͦ compatit̉ m. dolet mͥ. triſtis ēꝓ me. et ī me doluit. qͥ ꝓ ſe qd̓ doleret nihil habuit. Doles gͦ dn̄e Ieſu. nō tua ſꝫmea vulnera. n̄ tuā mortē. ſꝫ nr̄am īfirmitatē. Et qͥd miꝝ ſi ꝓ oībꝰ doluit qͥ ꝓ vnofleuit. vt ſicut mors eiꝰ abſtulit mortem.ita ⁊ męror eiꝰ noſtꝝ abhorreret męrorē. Leo papa vn sͣ. ſer. vij. Et iteꝝait: Si nō pōt calix iſte tranſire a me niſibibā illū? fiat volūtas tua. Hęc vox capitis ſalus ē totius corꝑis. Hęc vox oēs