Liber

īiuria exaſꝑatus qͥ violētaria erat impietate p̨̄ſtitutus. Ipſe nāqꝫ ſibi fuit materia ruinę et cauſa ꝑfidię. ſequēs diabolūducē. ⁊ nolēs chriſtū habere rectorē. Dicens itaqꝫ dn̄s: Amen dico vob̓. qꝛ vnꝰveſtꝝ me traditurꝰ eſt. notā ſibi ꝓditorisſui ꝯſcīam demōſtrauit. non aſpera. necaꝑta impiū increpatione cōfundēs. ſꝫ leui ac tacita admonitione ꝯueniēs. vt facilius corrigeret pęnitudo. quē nulla deformaſſet abiectio. Cur īfęlix iuda tātabenignitate nō vterꝭ? Ecce parcit auſibꝰtuis dn̄s. et nulli te niſi tibi indicat chriſtus. Nec nomē tuū nec ꝑſona detegit̉.ſꝫ ꝟitatꝭ ⁊ miẜcordię verbo cordis tm̄ tuiarcana tangūt̉. Nō apl̓ici ordinis. nō ſacramētoꝝ tibi coīo denegat̉. Redi ī integrū et depoſito furore reſipiſce. clementia inuitat. et ſalus pulſat. vita reuocat.Ecce īmacl̓ati et īnocētes ꝯdiſcipuli tuiad ꝯſignificationē facinoris expaueſcūt⁊ oēs ſibi nō edito īpietatꝭ autore ꝑtimeſcūt. Cōtriſtati nāqꝫ ſunt nō d̓ reatu cōſcīę. ſꝫ de īcerto mutabilitatꝭ humanę. timentes ne minꝰ veꝝ eſſet qd̓ ī ſe qͥſqꝫ nouerat qͣꝫ ꝙ ipſa ꝟitas p̨̄uidebat. Tu aūtī hac trepidatione ſctōꝝ abuterꝭ dn̄i patientia. ⁊ abſcōdi te tua credis audacia.Impudētiā ſceleri addis. nec euidētiore ſigno terrerꝭ. Cūqꝫ ſe a cibo vbi dominus iudiciū poſuerat alij cōtinēt. tu manū nō retrahis a ꝑapſide. qꝛ animam nōauertis a crimine.De egreſſu eiꝰ et oratione chriſti ꝓ eccl̓ia. Ca. XXXVII.Taqꝫ factū eſt vt cū traditori ſuo dn̄s manifeſtiꝰ aſſignādo panē tinctū porrexiſſet.totū iudā diabolus occuparet. ⁊ quē malignis cogitationibꝰ obligarat. iam ipſoimpietatis oꝑe poſſideret. Corꝑe nanqꝫtm̄ cū cęnantibꝰ recūbebat. mente aūt ſacerdotū inuidiā teſtiū falſitate et furorēimperite plebis armabat. Deniqꝫ vidēsdn̄s cui flagitio eſſet intētus: quod facis

inqͥt fac celeriꝰ. Vox hęc nō iubentis eſtſed ſinentꝭ. nec trepidi ſꝫ parati. Qui habens omniū tempoꝝ poteſtatē. oſtēdit ſemorā nō facere tͣditori. ⁊ ſic ad redēptionem mūdi paternā voluntatē exequi. vtfacinus qd̓ a ꝑſequentibꝰ ꝑabat̉. nec impelleret nec timeret. ¶ Glo. ſuꝑ Iohanne. xiij. Cū ergo Iudas buccellāintinctā ſignificantē videlicet eius fictionem. qui fictus amicus venit ad cenam.quia quę tingunt̉ non mundant̉. ſed inficiunt̉. accepiſſet a dn̄o. exiuit cōtinuo.Erat autē nox: Nā nox ipſa ſacramētoꝯgruit. quia filius erat tenebrarū. ⁊ tenebrarū opera faciens ipſe qui exiuit. Tūcergo dixit Ieſus: Nunc glorificatus eſtfilius homīs. et deus clarificatus eſt ī eoquia ſcꝫ nō quęſiuit niſi gloriam patris.Iuda nimiꝝ pro quo dixerat: Nō eſtismūdi oēs. exeunte. ſoli boni ac mundi remanſerūt cum ſuo mūdatore. In quo figurata eſt clarificatio chriſti. ī qua ſeparatis malis. manebit in ęternitate cū ſanctis. Ideo dicit: Nūc clarificatꝰ eſt filiꝰhoīs. ⁊ deus clarificatus eſt ī eo. quia nōipſe in ſe. ſed deus clarificat̉ in eo. ⁊ deusclarificauit eū ī ſemetipſo ¶ Leo vbiſupra. Poſtqͣꝫ ergo Iudas a diaboloperſuaſus a chriſto diſceſſit. ſeqꝫ a corꝑeapoſtolicę dignitatis abſcidit. nullo dominus pauore turbatus. ſed de ſola redimendorū ſalute ſollicitus. om̄e tꝑis ſpacium qd̓ ad ꝑſequendū in curſu vacauitmyſticis ſermonibꝰ ſacratęqꝫ doctrinę. ſicut Iohannes declarat. impēdit ad cęlūoculos eleuans. et pro vniuerſa eccleſiapatri ſupplicans. vt oēs qͦs dediſſet atqꝫdaturus eſſet filio pater vnū fierent. et ingloria redēptionis indiuidui ꝑmanerēt.¶ De loco vbi captꝰ ē dn̄s. Glo.ſuꝑ Matheu. vbi ſupra.Cap. XXXVIII.Unc poſtqͣꝫ prędixit negationem Petri venit cū diſcipulis ī villā q̨̄ dicit̉ gethſemani