Liber

ſacramēto hͦ oꝑat̉ ad qd̓ aſſumpta eſt. ⁊gl̓ificata myſterijs. videlicet ſaluationiſhūanę. Deꝰ enī ſolus neceſſario ē vbiqꝫqꝛ cum oīa in ipſo ꝯſtant. nihil eē poſſetvbi contingeret illū deeſſe. Ideoqꝫ ſubſtantiā eiꝰ atqꝫ potentiā vbiqꝫ adeſſe neceſſariū exigit ineuitabile. Sic gͦ ꝯſtat indiu̓ſis locis vno eodemqꝫ momēto chriſti corpꝰ eſſe poſſe. ſꝫ lege creatricis naturę nō creatę. Cū aūt naturę creatę natura ſit legibꝰ naturę creatricꝭ in oībꝰ obedire. ſi aliqn̄ pacta ſua reſoluēda illi ꝑmittat. qui eā inſtituit et ordinat videri. nondebet errare. ab ordīe ſuo deuiare. maxime ī illa natura quę in vnitate ꝑſonę illiꝟbo coniūcta eſt per qd̓ oīs creatura facta eſt. ⁊ pręter qd̓ alio modo eſſe nō poſſet. niſi in ipſo vita eſſet. Cęterū chriſtusipſe ī illa corporis ſui manifeſtatione. ī qͣī cęlum aſcendit cum iubilo. vno aliquocontinet̉ loco. quicunqꝫ ſit locus ille quēnemo velit īueſtigando quęrere qui nonvult errare futurus ibi vſqꝫ ad tꝑa reſurrectionis omniū. et tunc demū venturusquēadmodū aſcēdere viſus eſt ī cęlum.De diuiſiōe ⁊ fractiōe ⁊ cęteriſꝗ circa illud fieri vidēt̉. Iſidorus vbi sͣ. Cap. XXV.E manna vero ſcriptuꝫeſt. ꝙ nec qͥ plus collegerat habuit amplius. nec qui minꝰ collegerat minus habuit. Sic et corpꝰ dn̄ide diſpenſante tm̄ eſt in exiguo. quantūeſſe ꝯſtat in toto. Qd̓ cū eccleſia fideliūſumit. ſicut plenū in vniu̓ſis. ita ītegrumeſſe probat̉ in ſingulis. totum vnus totūduo vel plures ſine diminutiōe ꝑcipiūt.quia ⁊ huiꝰ ſacramēti benedictio ſcit diſtribui. ſed neſcit diſtributione cōſumi.Piero ſuper Matheu. Dn̄sipſe ſacramentū hoc inſtituēs acceptumpanē bn̄dixit et fregit. et dedit ī panē corpus ſuū figurās qd̓ eſt eccl̓ia pn̄s. Quęꝗdem ī fide accipit̉. ī numero benedicit̉. īpaſſiōibꝰ frāgit̉. dat̉ ī exemplis. ſumit̉ ī

doctrinis. ¶ Hugo vbi sͣ. Tres aūtportiones q̨̄ in altari de corꝑe chriſti fiūtmyſticā ſignificationē gerūt. Nam corpus chriſti myſticū vniu̓ſa eccleſia ē. cuiꝰvna pars ipſum caput ē. Alia ꝟo ꝑs eſtin membris illis q̨̄ iam caput ſecuta ſuntet cū ipſo gl̓ificata ſunt. Et iſtę duę partes ſimul extra calicē et exͣ paſſionē ſunt.qm̄ illis hęc priora tranſierunt. Tertiaꝟo pars ponitur in calice. ſigͣns eos quiadhuc viuūt in paſſione. donec ⁊ ipſi abhac vita exeant. et ad caput ſuū trāſeāt.Noli ꝟo putare. qn̄ partes vides in forma ſacramēti. qͣſi diuiſum vel diſcretumſit corpus chriſti. Ipſe ſiqͥdē integer manet. ⁊ in ſe nec diuidit̉ nec partit̉. ſed tibiẜm ſpecies exhiberi oportet qḋ ad myſticam ſignificationē pertinet. Quotcūqꝫꝑtes inde feceritꝭ. totū ē in ſingulis. Necmirerꝭ. qꝛ opus hoc dei ē creatoris. Si indiu̓ſis locis eſſe pōt vnus: cur nō etiam īſingulis ꝑtibꝰ pōt eſſe totus? Utrūqꝫ qͥdem eſt miꝝ. ſed nō ideo falſū. Ꝙ ſi contingat aliqn̄ in hoc fieri ſacr̄o. q̨̄ minꝰ digna vidēt̉ eē. noli horrere. ſola ſpecies ḡapparet hoc habet. videt̉ corrodi. ſed manet incorruptus. videt̉ affici vel maculari. ſed ꝑſeuerat īuiolatus. Suſtinet hͦ fieri circa ſe. ne ſenſus nr̄ aliqͥd alienū ꝑcipiat. ſed nō recipit hoc ī ſe. ne īcorruptibilis nat̉a ſinceritatē ſuā amittat. Nolitimere ipſi. ſed ſollicitꝰ eſto tibi. Ipſe lędi nō pōt. tu nocere potes qͥ male crederepotes.¶ De triplici corꝑe chriſti. Anſelmus vbi sͣ. Cap. XXVI.Aro itaqꝫ duplex intelligit̉. ſcꝫ illa ſpūalis et diuina.de qua dicit̉: Caro mea vere ēcibꝰ. et illa q̨̄ crucifixa ē ac ſepulta. Illiuſautē ſpūalis carnis. vel corꝑis chriſti ſacramētū ē caro. vel corpꝰ chriſti qd̓ ī aracrucis. ⁊ ī altari ſignificat̉. ⁊ corꝑalit̓ māducat̉. Eſt enī ſacr̄m ſacrę rei ſignū. Signū autē quod p̨̄ter ſpeciem quā ſenſibꝰ