Liber
eſt bn̄dictio. receptacula mūdate. deuotas aīas. vigiles ſenſus. ſobrios affectꝰ.puras ꝯſcīas. tantis gratiaꝝ chariſmatibus exhibete. Nimirū admonet nos huius ſollicitudiuis nō ſpālis ipſa ꝯuerſatio quā ꝓfeſſi eſtis. ſed etiā eccleſię generalis obſeruatio cuiꝰ filij eſtis. Uniuerſi ſiquidē chriſtiani hac ſacra ſeptimanaaut p̨̄ ſolito aūt p̨̄ter ſolitū pietatē colūtmodeſtiā exhibēt. humilitatē ſectāt̉. grauitatem induūt. vt chriſto patiēti qͦdāmodo comꝑati videmini. Quis .n. tamirreligioſus. vt his diebꝰ nō compūgat̉?Quis tam inſolens. vt nō humiliet̉? qͥstam iracundus. vt non indulgeat? qͥs tādelitioſus. vt nō abſtineat? quis tam flagitioſus. vt nō ꝯtineat? quis tam malicioſus. vt nō pęniteat? Verito ſiquidēadeſt paſſio dn̄i vſqꝫ hodie terram mouens. petras ſcindēs. monumēta quoqꝫaperiens. Prope eſt etiam ipſius reſurrectio. in qua ſolennitatē celebratis altiſſimo dn̄o. vtinam vſqꝫ ī altiſſima quę fecit magnalia ſpūs alacritate ⁊ auiditateſubueniētes. Nihil ī mundo meliꝰ qͣꝫ qd̓a dn̄o factū ē his diebꝰ fieri pot̓at. Nihilvtiqꝫ mūdo poterat vtilius commēdariqͣꝫ vt ritu ꝑpetuo ſingulis annis eius memoriale ī deſiderio aīę celebret. ⁊ memoriā abundātię ſuauitatis huiꝰ eructuet.Utrūqꝫ autē ꝓpter nos. qm̄ ī vtroqꝫ nobis eſt ſalutis fructus. in vtroqꝫ vita noſtri ſpiritus.De die proceſſionis. Idem īſermone de quīqꝫ diebus.Cap. XII II.Otabiles admodū p̨̄fanti quīqꝫ dies. et int̓ cęteros magis inſignes. Prima ſiquidemdie gloriā dignatus eſt humanā ſuſciꝑe⁊ cū ingēti tripudio. ⁊ exultatiōe vniuerſę terrę. hieroſolymā nō ꝓprijs. vt hactenus cōſueuerat pedibꝰ. ſed iumēto vectꝰintrare. Et hęc quidē ad paſſionē p̨̄paratio fuit. excitata maxime ſacerdotū in-
uidia. Sciens autē ꝙ venerat hora eiustanqͣꝫ poteſtatē habēs. ipſe ſe obtulit paſſioni ſpontaneus. Decebat nempe pontificem noſtrū temptari ꝑ oīa ꝓ ſil̓itudineabſqꝫ pctō. vt tanqͣꝫ verus homo et proſpera hominū et aduerſa oportune vitaret. oportune ſuſciꝑet. ⁊ vtrarūqꝫ reꝝ ī ſeipſo nobis exemplū ſalutare p̨̄beret. Sicut enī eſt tꝑantię populi p̨̄conia. et huiꝰſęculi proſpera declinare. ſic eſt īterdumiuſticię. certa quidē ea diſpēſatione admittere. Perſecutio quoqꝫ et oīs aduerſitas temꝑalis ꝓ loco ⁊ temꝑe aliqn̄ prudenter eſt fugiēda. et cū neceſſe fuerit viriliter ē tolerāda. In his enī qͣttuor ſpeciebꝰ vniuerſa ꝯſiſtit virtus. Ꝙ modeſtetn̄ hāc ipſam videt̉ gloriā ſuſcepiſſe veniens ad triūphalē occurſum ī aſino nōī curribꝰ aūt ī equis. Dicebatqꝫ: Si qͥsvobis aliquid dixerit. dicite: qꝛ dn̄s hisopus habet. Magnum opus certe. opꝰnr̄ę ſalutis. Nempe hoīes et iumēta ſaluare Ieſus habet. multiplicās miſericordiā ſuā deus. ¶ Iohānes ep̄s ſuꝑMatheū. Frequenter ſiquidē Ieſusantea ī hieruſalē venit. nūqͣꝫ tn̄ ſibi miniſteria iumentoꝝ adhibuit. nec ramorūvirētia circa ſe ornamēta ꝯſtituit. nec adterribilē laudē ſuę diuītatis aīos populiexcitauit. niſi modo qn̄ vt pateret̉ aſcendit. Ideo gͦ cū tanta gloria ingreſſus eſtvt ampliꝰ illoꝝ adu̓ſus ſe inuidiā excitaret. qꝛ iam tp̄us paſſionis eiꝰ inſtabat. etnō mors eū vrgebat. ſꝫ ipſe magꝭ aduerſum ſe mortē compellebat. Quotiēs enīeuaſit de manu ſacerdotū elapſus cū eētviſibilis factus. qn̄ iudęei chriſtū occidere voluerūt. eū tangere nō potuerūt. Qn̄aūt ſecutꝰ eſt mortē ei parcere nō potuerūt. Ergo ſi chriſtꝰ eos ꝓuocauit ne forte d̓ morte ſua obnoxios eē fecit? Abſit.Excitauit eos nō vt facerēt qd̓ an̄ noluerant. ſed vt poſſent facere quod pͥus volebant. facultas eis data eſt. non mutata voluntas.