Liber

domini ſuꝑ vitas. ¶ Idem in xxij.Non horruiſti domine Ieſu confitentēlatronē. non lachrymantē peccatricē. nōchananęā ſupplicantē. nō deprehenſamin adulterio. non ſedētē in teloneo. nonſupplicantem publicanū. nō negantemdiſcipulū. non perſecutorē diſcipulorumnō ipſos crucifixores tuos: In odore horum currimꝰ dn̄e Ieſu chriſte. Ideo .n.adoleſcentule dilexerunt te. ¶ Dionyſius in epiſtola ad demophilum. Vere optimꝰ ⁊ ſuperoptimꝰ Ieſus chriſtus qui ad eſſe adduxit oīa. cunctāqꝫ ſemper fieri vult ſibi appropinquātia. ⁊ eoꝝ quę ſunt ipſius iuxta ſinguloꝝopportunitatē cōmunicātia. qui ⁊ redeūtibus amabilem ſe exhibet ac deſiderat⁊ contendit. nec indignādo amantes delicioſos ipſos. ⁊ īuanū accuſantes benigne ſuſtinet ipſoſqꝫ defendit. ⁊ magꝭ curare ꝓmittit. Accedētibus quoqꝫ occurrit ⁊ obuiat ⁊ totus totos amplectēs ſalutat ⁊ in humeros tollit. quos vix ab errore conuertit. nec de potibus illos accuſat. ſed diem feſtum agit. ⁊ amicos cōuocat. ⁊ ut ſit omniū lętantiū habitudo optimos quoqꝫ angelos in lęticiā ſuſcitat.Sanctꝰ vir Carpꝰ dicebat ſe aliqn̄ cōtriſtatū a quodā infideliū qͥ quēdā bonūab eccl̓ia ſeduxerat. Cūqꝫ ſtaret ī diuinocolloquio. īdignatus nō eſſe iuſtū dicēsſi viuerent impij ſubuertentes rectas vias dn̄i. petijt a deo igne cęleſti vtrūqꝫ miſericorditer conſumi. Et vidit ſubito inviſione Ieſum humaniformiter in dorſocęli ipſi aſtantibꝰ angelis dicentem ſibi:Carpe Carpe. paratꝰ ſum ꝓ hominibusreſaluandiſ iterum pati. ⁊ hoc mihi amabile eſt. ⁊ non peccantibus alijs hominibus crucifigentibus. ¶ Effrem in li.de compuctione. Ego domine Ieſu chriſte amator hominum benigniſſime. legio dęmonū abſqꝫ lachrymis poſtulauit a te gregem porcorum ⁊ ei dediſti. ego aūt cum fletu ac gemitu ſupplicotuę bonitati libera me ab iniquitatibusmeis ⁊ fac me participem illius latronis

qui paradiſi effectus eſt hęres per vnumverbum confeſſionis. ¶ Anſelmusin proſologion. Domine miſericorses ẜm nos. quia miſeros ſaluaſ ⁊ peccatoribus parcis ⁊ non ẜm te quia non paterꝭNon eſt enim tibi cor miſerum ex miſericōpaſſione qḋ eſt miſericordē eſſe. Viſericors es: nō quia tu ſentis affectū ſꝫ noseffectū. Uerum quomodo malis parcisſi totus et ſumme iuſtus es? Sed cū punis malos iuſtum eſt. quia illoꝝ meritiscōuenit. et cum parcis malis iuſtum ē. qꝛbonitati tuę condecens eſt. parcēdo igit̉malis iuſtus es. Sic itaqꝫ ſine repugnātia ⁊ iuſte punis ⁊ iuſte parcis.¶ De laboribus ⁊ patientia eiusſuper Can̄. omel̓. xj.Cap. CXLV III.Ultum vero fatigationis aſſūpſit creator in reparatione hominis quo debitoremeum teneret multę dilectionis. eum commoueret qꝛ gratiarū actionis difficultaſredemptionis qd̓ minus eſſe deuotuꝫ facilitas conditionis. Igituro hō memento iam te. ⁊ ſi de nihilo factuꝫ. non tn̄ denihilo redemptum. Sex diebus condidit deus omnia ⁊ te inter omnia. At vero per totos trigīta annos operatus eſtſalutem in medio terrę. ¶ Glo. ſuperIohanne ca. iiij. Ieſus. inquit euāgeliſta. fatigatus ex itinere. ſedit ſic ſuperfontem. videlicet quaſi releuans laſſitudinem. Iter eius eſt carnis aſſūptio. in qͣſuſcepit oīa quę ſunt infirmitatis noſtręſine peccato. In hoc itinere fatigatio .i.infirmitatum eius hominē releuauit quēpotentia creauit. Seſſio autem eius humilitas fuit ipſiꝰ. ¶ Bern̄. in ſermone. Quid ergo non ſuaue tibi cum collegeris amaritudines dei tui ⁊ rememoraueris primum quidem illarum infantilium neceſſitatum. deinde laborum quoſpertulit in prędicando. fatigationum indiſcurrendo. lachrymarū in cōpatiēdo.