Humilitas.

83

chram amauit ipſam multuꝫ ⁊introduxit in domū ſuā. Puerhabrae eſt euangelium dei propter purā veritatem in ipſo cōtentā. hic .n. ducit rebeccam adIſaac quando euangelica verba ducunt aīam ad xp̄m. amIſaac riſuſ interpretat̉. Et xp̄sriſus dicitur angeloruꝫ hoīuꝫ.per Rebeccam vero que interp̄tat̉ quē multū accepit bene aīadenotatur. que ſuper oēs creaturas interiores altioreꝫ accepitrationis prerogatiuaꝫ. Hec videlicet Iſaac pedibus ſuis ambulantem per agrum cum anima cogitat chriſtum humiliatum ⁊ forma mortali indutumgradientem per hunc munduꝫin quo quidem ⁊ foueaꝫ vulpes⁊ volucres celi nidos ⁊ ipſe nōhabuit vbi inclinaret caput ſuum. Hoc igitur conſiderās deſcendit de camello proprie volūtatis ⁊ pedibus humilitatꝭ graditur verſus xp̄m. quaꝫ xp̄s cognoſcens: ſibi per humilitatemconformem diligit eam maxīe⁊ introducit in domum ſue gratie ⁊ poſtmodum ad thalamuꝫſue glorie. Igit̉ ꝗ ſic cupit chriſto cōpulari depoſita elatōe imiAugtetur eiꝰ humilitatē. Vnde Augu. in quodam ſermo. Si xp̄sꝓ te de celeſti ſede deſcendit. tupropter ipſuꝫ fuge terrena: appete celeſtia. Si dulcis eſt mundus: dulcior eſt Chriſtus. Si

amarus eſt mundus: omnia ꝓte ſuſtinuit Chriſtus. Ambulaergo ſecurus quia poſt pugnaꝫdatur victoria. Et poſt mortemvita ⁊ gloria ſempiterna.On accipies filio meovxorem de filiabus gentium ſed ibis ad cognationem meam. Gen̄. xxiiij. Antiquitus fuit conſuetudo vt quilibet acciperet de cognatiōe ſuavxorē qui forte attendebant adretinendam dotium pecuniamin ſua cognatione vel forte vt īter ꝯiugales eſſet maioris amoris cā ꝯſanguinitas ⁊ affinitaſ.Spūaliter. xp̄s ordinē hūc ſeruare voluit inter ſe ⁊ humanasanimas quas ſibi in ſponſas aſſumit. Non .n. vult vxorem ſtirpis aliene ſed ꝓpͥe. Stirps .n.aliena ab eo multum extraneaeſt ſuperbia. hec eſt diabolica cognatio. Iob. xli. Ipſe diabolusrex eſt ſuper filios ſuperbie. Cūtali nāqꝫ cognatione deus parētelā nō ꝯtraxit ſed deleuit ip̄amde celo. pͣs. Deieciſti eos dū eleuarentur. Stirps aūt ꝓpͥa xp̄i⁊ cognatio quā ſibijpſe copulare cupit. eſt humilium ⁊ manſuetorū generatio. Iſaie. lxvj.Super quē requieſcet ſpūs mens: niſi ſuper humilē ⁊ quietuꝫ⁊ trementē v̓ba mea que verbapertractās Orige. ait. Fi humi Ori.lis nō fueris ⁊ ꝗetꝰ: n̄ pōt habitare in te gr̄a ſancti ſpiritꝰ. ⁊ fiiij