Humana cōdictio.80
in meridie vmbra corporis noſtri breuis eſt. Cuꝫ vero ſol elōgatur a nobis adueſperaſcentevmbra noſtra longa: ſed de qͣꝫtitate eius experientiam accipimus quando nos extendimus⁊ collocamur in terriſ. ſpiritualiter. vita noſtra corporalis cōparatur vmbre ratione velocitatis Iob. xiiij. Conterit̉ ⁊ fugitvelut vmbra. Igit̉ per receſſumvere conitiōis luminis nobisnoſtra vita corporalis lōga eſt ⁊breuis. Nā ratione vigente ſuper nos arbitramur vitam noſtram fugacem ⁊ breuem eſſe.vnde Iob .vij. dies mei velocius tranſierunt quā a texente tela ſucciditur. ſed longe exiſtēsrecte ratiōis ſole dies ſuos immutabiles putat. pͣs. Nō mouebor in eternum. ſed vt liceat aliquantulū propoſitum exire notandum quod conſueuit fieri q̄ſtio de diebus ⁊ temporibus hominum. vtrū poſſint augeri velminui. Nam pro vtraqꝫ parteſcriptura loquitur. Quod eniꝫſunt firmi ⁊ incommutabiles dicit Iob. xiiij. Cumerus menſiuꝫ eiꝰ apud te eſt: conſtituiſti terminos eius. qui preteriri nō poterūt. Ecōtra. in. pͣs. Minoraſti dies temporis eius: perfudiſti eum confuſione. ⁊ iteruꝫ impij non dimidiabunt dies ſuoſ.Reſpōdeo dicendum ꝙ dies ⁊tempora hominum poſſunt du
pliciter conſiderari: vno modoprout ſibi ipſi homo dies ordinat ⁊ cōſtituit qui carens recterationis lumine non credit ineternuꝫ deficere: putat eniꝫ pactum pepigiſſe cum morte. ſedtales dies non dimidiantur. qꝛanteqͣꝫ perficiantur improuiſedeficiunt. Et ſic miſer confuſione perfunditur. pͥs. anteqͣꝫ odirer ſuccidit me. Uij vero dieſunt quos deus p̄ordinauit homini quorum numerus ē apd̓deum ita prefixus ꝙ nullatenꝰpoteſt augeri vel minui. pͥs. meſurales poſuiſti dies meos. Etde huiuſmodi diebus loquiturIob. Nec obeſt quod Ezechieregi aditi fuerunt. xv. anni. iiij.Regum. xx. qꝛ vt dicit Grego. GrePeccata ſua fecerant eū morte dignum. Vt dixit ſibi propheta morieris ideſt dignꝰ es morte. Sed deꝰ preuidit peccata ſualachrymis detegēda propter ꝙdignus vita remanſit. Ita necauctū eſt diminutū de temporequo illū dn̄s vixuꝝ p̄uiderat. redeūtes ergo ad ꝓpoſitū dicamꝰꝙ ēt de qͣꝫtitate vmbre recte ⁊ ꝓpͥe exꝑit̉ .ſ. d̓ breuitate ⁊ fugacitate hūane vite qn̄ noſ colocaurꝑ moͣte̓ ī ſepl̓chꝝ vl̓ foueā. tc̄. n.apꝑet ꝗd erat vmbra vite nr̄e īqͣ tm̄ ꝯfidebamus ⁊ qͣꝫ celeriuseuanuit. Ii. Ion. iiij. Dū Iōas Fig.ꝗeſce̓t ſub vmbra ede̓ ī meridie⁊ calore yrente ⁊ ſūme ī vmbre