Beatitudo.

aptꝰ .ſ. ſpecioſus magnꝰ ⁊ amēnus vbi nō ſolū cōuiuātes cōmode ſint in mēſa: īmo quo adlectos ⁊ cameras ꝓ quiete. iij.ꝙ inter alia ſumenda in conuiuio prouidendū eſt de optimovino. Ratio eſt qꝛ in conuiuijsrequiritur letitia ⁊ gaudiū ⁊ vinum pre oībus habet illa cauſare. pͣsͣ. vinum letificat cor hominis. iiij. ⁊ vltimo ſolent magni principes protrahere conuiuium non ſolum vna die ſedml̓tiſ vt appareat eoꝝ magnanimitas ⁊ largitatis habundātia. Spiritualiter xp̄s dei filiusrex ſuꝑnus ⁊ princeps regumterre in conuiuio ⁊ refectioneeterne beatitudinis hec omniaIig. ſeruare voluit. Figura. Heſterprimo vbi legimus ꝙ Aſuerꝰrex magnꝰ ꝗ regnauit ab ethiopia vſqꝫ in indiam tertio annoregni ſui fecit ꝯuiuiū magnumin domo ſua mirabili que colūnis argenteis ſuſtentabat̉. Habebat gemmas diuerſi colorisad īſtar ſyderū in tecto ad modum etiam ſignorum ſtellaruꝫfirmamenti ⁊ erāt ibi lectuli aurei ⁊ argētei. ⁊ prout in eodemli. legitur numerantur ibi inumerabiles ornatus. Erāt etiaꝫibi menſe mire pulchritudiniſ⁊ bibebant vinū precipuū ⁊ optimū nec erat qui cogeret ad bibendū ⁊ durauit conuiuiū. lxx.diebus. Igitur iſtud cōuiuium

fecit rex principibus ſuis ⁊ inclitis prouinciarū. Spiritualiter per Aſuerū qui interpͥtaturbea titudo: notat̉ xp̄s deus ⁊ homo: ꝗ regnauit a mare vſqꝫ admare: ⁊ a flumīe vſqꝫ ad terminos orbis terrarū. In ipſo enīomnis beatitudo corporis animiqꝫ conſiſtit qꝛ ſua beatitudonoſtra ē beatitudo. Ergo ſi magnus eſt magna ē beatitudo noſtra. vnde Aug. in ſol. circa fi Au.nē vere domine magnus es tuſuper om̄es deos ⁊ merces tuamagna eſt nimis. neqꝫ enimmagnus es tu ⁊ parua merceſtua: ſed vt magnus es tu: magna eſt merces tua qm̄ nō alid̓tu ⁊ aliud merces tua: ſꝫ tuip̄emagna merces nimis tu ipſecoronatio ⁊ corona tu ꝓmiſſor⁊ promiſſio: tu remunerator ⁊munꝰ tu premiator ⁊ premiuꝫfelicitatis. Iſte igitur prīcepstam grandis tēpus obſeruauitdebitū quia tertio anno imperij ſui pͥmus annus fuit ſtatusnature. ſecundus ſtatus legis.tertius ſtatus gratie. Obſeruauit igitur ꝙ veniret tēporiſ plenitudo in quo ſerenitas vernalis gratie lucifaceret orbē: ⁊ fugaret peccati emendā ne amplius ꝓhiberent̉ inuitati venire ad nuptias quēadmodū ꝓhibiti fuerant precedentibꝰ anniſ. Igitur ſic purgato aere perdiuinam gr̄am. Spiritus ſar-