Beatitudo.jſt
māſionibꝰ diſtinguūt̉ qꝛ ⁊ vnaeſt beatitudo quā illic ꝑcipiūt ⁊diſpar retributiōis qͣlitas quāper opera diuerſa ſequuntur.Ui biberit ex hac aqͣnon ſitiet in eternumBA.Io. iiij. No. ꝙ in balneo aq̄ qͣꝫto plures ītrāt tāto amplius eorū aqͣ creſcit ⁊ attingit ſuperius. Ita ꝙꝗlibet exn̄tiū plus hēt de aqua⁊ tanto amplius circunuenit̉.Spiritualiter. per aquā ſubaudi beatitudinē eternā ſine qͣ deſideriū ⁊ aīe nr̄e ſitis non valetextīgui. pͣs. Sitiuit aīa mea addeum fontem viuuꝫ ⁊c̄. In illaergo tanta erit amoris ꝑfectio⁊ abundantia glorie: ꝙ qͣꝫqͣꝫ illuc intret ellectorū innumerabilis multitudo: non tn̄ ꝓpterAu. hoc ꝗſqͣꝫ minus habebit. Aug.ſuper. pͣs. Hereditas īquit xp̄icuius coheredes ſumus: nō tamē minuitur copia poſſeſſoruꝫnec ſit anguſtior numeroſitatecoheredū: ed tāta eſt multꝭ quāta eſt paucis: tāta ſingulis quāFig. tā oībus. Fig. Nume. xx. Percuſſo lapide tanta manauit aqͣvt ſufficiēter biberēt homines ⁊iumēta. Spūaliter. petra ꝑcuſſa virga: fuit xp̄i humanitas: ꝓpter noſtra peccata vulnerata.Iſa. liij. Propter ſcelera ppl̓imei percuſſi eū. Tāta ergo fuitvirtus ſue ſacratiſſime paſſiōisꝙ latiſſime aque glorie confe-
runtur volentibus abundanter Iſa. quinquageſimoquīto.Omnes ſitiētes venite ad aqͣs⁊ qui non habetis argentumideſt virtutes ⁊ merita abſqꝫ vlla commutatione emite vobis vinum ⁊ lac. Bibent ergo omnes de aqua celeſtis glorie conſequente eos petra: petraautem erat xp̄s. Et bene dicitur ꝙ bibēt homines ⁊ iumenta ideſt iuſti ⁊ peccatores ſinemeritis deſinentes: tamē peccare ⁊ conuertentes per lachrymas ad miſericordiam. pͣsͣ. homines ⁊ iumēta ſal. do. ⁊c. Ecce quēadmodum miultiplicataeſt miſericordia ſua. vn̄ Caſſio Caſ.dorus ſuper illud. pͣs. Extēdēscelum ſicut pellem ſic ait Bene inꝗt dn̄m celū dicit̉ extendere vbi meretrices ⁊ publicanos eum ꝯſtat admittere. Naꝫcum ſint celi per iuſtitiam iuſtoꝝ facti ſunt ex gratie largitate peccantium.Nebriabunt̉ ab vbertate dulcedinis. domꝰCtue. pͣsͣ. xxxv. No. ꝙprinceps magnꝰ cupiēs magnificū facere ꝯuiuiuꝫquatuor ſtudet inter alia obſeruare .ſ. tempus aptū quo .ſ. gētes a diſtantibꝰ ad cōuiuiū vocate libere poſſint venire ne niuiū ſeu aquaꝝ innūdatiōe ꝓhibeantur. ſecūdo exigitur locus