Auaritia.

bonorum eſt charitas. Radixomnium malorū cupiditas eſtambe ſimul eſſe non poſſunt ⁊niſi vna radicitus expellaturalia plantari non poteſt. Fruſtra enim conatur quis ramosprecidere niſi radicem ſtudeatextirpare. Igit̉ tepefacta ⁊ refrigerata charitate fidelium acordibus eoꝝ muſce̓ cupiditat⁊ auaritie in cordibus eorumſic creuerunt quod fere totumIig. mundum fedauerunt. Figura.Exo. viij. vbi legitur ꝙ quartapharaonis plaga fuit muſcarūmultitudo quarū tanta erat infeſtatio vt vix poſſent hominesviuere. Spiritualiter ſubaudiper has muſcas infeſtas cupiditatis ⁊ auaritie actus ꝗ adeoſunt fedi ⁊ infeſti vt oēs humanos mores moderno tēpore ꝓphanauerint ſed ſicut moriensnuſca dulcedinem amittit ſicauarus in mortē omni bono pͥuatur. Luce. xvi. Mortuus ēdiues ⁊ ſepultus eſt in infernoQue multe ⁊ populimulti decurrētes adNmortē. Apo. xvij. no.ꝙ qͣꝫdiu terra chooꝑta eſt aquis nō pōt homo d̓ terre cōditione iudicare ſed aliꝗsde terra remotus qn̄ terra nuda vr̄ pōt hō de terre qͣꝫtitateⁱ experiri. Spiritualiter ſubaudi ꝑaquas terrenas diuitias ꝓpt̓ſimilitudinē fluxus ī vtriſqꝫ re

ꝑti ergo cū mēs. nr̄a terrenis d̓dita eſt operit̉ diuitiaꝝ affluentia ⁊ nequaqͣꝫ cognoſcere vꝫ ſtatū vite ſue. ſed cū ei fortuna tergū vertit repetēs qd̓ preſtaueratꝑcipiet qͣꝫtū aīa ī eiſdē erat ſterilis ⁊ ſine bono. Figū. Gen̄. i. Fig.Dixit dn̄s ꝯgregent̉ aque queſub celo ſunt in vnū locū ⁊ appareat arida. Spūaliter cū deus exigēte iuſtitia auaruꝫ ſpōliat ex terrenis diuitijs: tūc adſeipſuꝫ reuerſus videt ⁊ cognoſcit aīam ſuam in diuitijs vt dictum eſt aridam ⁊ ſterilem extitiſſe. Unde Eccl̓iaſteſ. ij. Magnificaui opera mea ⁊c̄. ⁊ in fine ſubditur ⁊ ꝯuerſus ad illa q̄operate fuerant manus mee vidi in omnibus vanitatem ⁊ afflictionem animi ⁊ nihil firmūmanere ſub ſole.Ui de terra eſt de terra loꝗtur Io. iij. not.ꝙ exn̄s ī planicie terre nō pōt bn̄ iudicarede qͣꝫtitate ſed ſi in locū eminētē aſcenderit plenius ⁊ certiuſiudicabit. iō qͣꝫto homo remotior eſt a terra ei terra breuiorapparet. Vnde dicunt Aſtrologi. quod ſi eſſet poſſibile hominem vſqꝫ ad ſperaꝫ lune eleuari terra ei appareret. vt punctꝰSpiritualiter homines diligētes terrena iudicant illa magna. Pſalmus. Beatum dixerunt cui hec ſunt. ſed hoc ꝓ