Druckschrift 
Figure biblie clarassimi uiri fratris Antonii de ra[m]pengolis ordinis hc remitaru[m] sancti Augustini
Seite
5r
Einzelbild herunterladen
 

Amicitia

meriū caput ſuū vnxit quo facto ſtatī duo praui ſenes agreſſi ſunt eaꝫ ip̄aꝫ turpiter infamatā fere ꝯduxerūt ad mortē.Spūalit̓. Suſanna aīa oleumadulatio. duo ſenes duo peccata ſupradicta prompta ſūtaiam ꝯdēnare adulationibusdeditā ergo adulatōis oleū fuBe. giamꝰ. Beda ſuꝑ lucaꝫ. Ipſapeccati nutrix adulatio eſt queſic̄ oleū flāmis ī cl̓pa ardētibꝰſolet adminiſtrare fomētuꝫ.De Amicitia.Mico fideli nlla ē ꝯparatio. Eccl̓i. vi. no. canis blādit̉ hoſpiti ē īmēſa ſꝑans ab eo reciꝑe os autfruſtū panis aut aliquē morſel. ſꝫ mēſa leuata voluit illi dorſū īmo īterdū latrat ꝯͣ ip̄ꝫ. ſpūaliter eſt in mēſa ꝓſperitatis vite pn̄tiſ multos amicos hꝫfalſa tn̄ dilectiōe amātes. qꝛ vtrecipiāt morſellū. ſed ſi per ſucceſū aduerſitat pauꝑtatis.ſa ꝓſperitatis d̓ficiat voluūt illidorſa eccl̓i. vj. eſt amicꝰ menſequi ꝑmanet in die tribulationis īmo ſepe velut canis latrat cōtra illū quē priꝰ ſimulabat amicū. Tales .n. amici ſuntdyabolus mūdus ꝓpinꝗ. Figura. Iob. ij. eēt in proſpefigritatibꝰ tres eiꝰ amici ml̓tūreuerebant̉: vero deſtitutustꝑalibꝰ bonis ꝑcuſſus plaga

magna ſedebat in ſterquilinioerāt illi v̓bis iniurijs oneroſi.Spūal̓r hij tres ſupͣdicti amici blandiunt̉ hoī miſero in hacfugaci vita: ſed vt ẜuiāt īmopotiꝰ vt morſellū capiāt. dyabolus expectat aiam. mūdus carneꝫ. filij pecuniā. d̓poſita veromenſa vite pn̄tis ſederit peccator. corporaliter in ſterꝗlinioſepulcri aīa plaga inſanabiliin inferno ab his amicis recipiet retributiones prauas qꝛ adiabolo cruciatū: a mūdo ignorātiā: a filijs negligētiā non cognoſcet illū mūdus filij de ipſo curabunt amplius: ergopraua eſt amicitia ſoluꝫ inſperitate diligit. ideo. Iſi. iij. deſummo bo. In ꝓſperitate inꝗtIſi.īcerta eſt amicitia. neſcit̉ aūt anꝑſona an felicitas diligat̉. Sepe .n. ſimulationem amicitiacolit̉ vt qui potuit aperte decipe̓ fraudulēt̓ d̓cipiat.Auit nos a penis nr̄is īſāguine ſuo Apo. i. NoaBta languis multū amicat̉ nature cuius exēplum eſt qꝛ vbiſanguis percipit eſſe neceſſita ibi ſtatim ſuccurrit. vn̄ videmus dum erubeſcit ſanguisvadit ad facie̓ eo facies patitur. āt mori timet facieseius paleſcit qꝛ cor patit̉ ſanguis relinquēs faciē vadit adcor vt ip̄m cōfortet. Spūaliter