remiſſione ⁊ veſtra tolerātia. Ecce ꝙOrigenes vult ꝙ teneamur dilige̓ oēſhoīes etiā īfideles ⁊ deū ꝓ ipſoꝝ ꝯuerſione orare. Nec minuas auctoritateꝫſeu fideꝫ eo ꝙ Origenes fuit he̓ticus.Nā illa omel̓. ꝯtinet̉ int̓ oꝑa eiꝰ qͣ ſūtpeccleſiā approbata. 15. diſ. ſcā romana eccl̓ia. v̓. itē Origenes. Et Hieroꝰ d̓eccl̓ia ſticꝭ tractatoribꝰ. dic̄ ꝙ Origeneſmelior fuit oībꝰ in bonis. ⁊ peior ī malis. Vn̄ cū iſta omel̓. ſit de bonis oꝑbꝰipſiꝰ. ē habēda ī maxima auctoritate.Hoc etiā firmat Augꝰ ī liº de doc. xp̄iana. vbi dīc ꝙ oīs pctōr īqͣꝫtū pctor ē.nō ē diligēdꝰ ⁊ ꝙ oīs hō inqͣꝫtū ē hō diligēdꝰ ē ꝓpt̓ deū. Itē Augꝰ ſuꝑ. xiº. pͣs.⁊ ī liº 8º. de trini. ſic īꝗt. In bono. n. diligēdꝰ ē ꝓximꝰ. nō ī malo. ꝓximuꝫ v̓ooēm hoīeꝫ oportꝫ ītelligi. ꝗa nemo ē d̓quo ſit ſperādū male. Qui gͦ amat homines. uel ꝗa iuſti ſūt. uel ut iuſti ſintamare debꝫ. hͨ Augꝰ. Itē ſcūs Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. 44. arti. 7. vbi pōit de triplicimodo qͦ ꝓximū tenemur dilige̓. in 2ºmō ꝗ ē ex ꝑte regule dilectiōis dīc ꝙregula qͣ ꝓximū debemꝰ diligere ē utnō cōdeſcēdamꝰ ꝓxio ī aliqͦ malo. ſꝫ ſolū in bonis. ſicut ⁊ nr̄e volūtati ſoluꝫſatiſface̓ debemꝰ ī bonis. Et dic̄ ꝙ hocreqͥrit̉ ad hͦ ut dilectio ꝓximi ſit iuſtaSi gͦ īfideles ī ꝗbꝰ īcludūt̉ iudei amare debemꝰ ut iuſti fiāt. nō debemꝰ eſſeꝑticipeſcrimīs ip̄oꝝ ꝗa n̄ amamꝰ illostūc ut iuſti fiāt. ſꝫ ī malo ipſos amamꝰin qͣ ſecū ꝑticipamꝰ. Et de hͦ habet̉ ꝑmagiſtruꝫ ſnīaꝝ. ī 3º libº diſ. 27. dumtractat de mō diligēdi. Itē dū tractatan tenemur dilige āgelos. ⁊ diſ. 29. c.pͥ. et 2. in ꝗbꝰ ꝯcludit allegando aliaſauctoritates ꝙ deꝰ nullū hoīeꝫ excepitab illo p̄cepto. Diliges ꝓximū tuū ſicut teipſū. Ex quibꝰ cōcludo ꝙ eccl̓iadꝫ curare de pctō iudeoꝝ ⁊ alioꝝ infideliū. tū ne deꝰ offēdat̉. tū etiā ut citiꝰad deū cōuertāt̉. Deꝰ .n. faciliꝰ īclinat̉ad īfideles cōuertēdos qͦ magꝭ ſūt immunes ab alijs crimībꝰ. Et vbi iudeiul̓ alij īfideles ꝯmittūt aliqd̓ pctm̄ cōtra ius naturale eccl̓ia debet hoc pctm̄punire ut dic Inno. ī. c. qd̓ ſuꝑ his. devoto. Sed vſura eſt pctm̄ ꝯͣ ius naͣle.ut plene declarat Io. an. in regula. peccatuꝫ. in. 2º. ar. In̄ nec eccl̓ia nec pͥncipes xp̄iani debet hͦ pctm̄ tolerare. Sꝫut diſſoluaꝫ vnū motiuū qd̓ de nouofuit allegatū. lꝫ putē diſſoluiſſe in cōſilijs ꝑ me editꝭ. ſꝫ adhuc repete̓ n̄ piget.Dicūt .n. ꝙ quēadmodū licet ꝓpt̓ neceſſitatem reciꝑe pecuniaꝫ mutuo ſubvſuris. ita etiā licet ꝓpt̓ ncc̄itatē īminētē paciſci cū iudeis ut fenerēt̉. Naꝫargumētū nō ꝓcedit ẜm ꝙ dicūt doc.ī. c. ſuper eo. de vſurꝭ. Et ide ſcūs Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. 78. arti. vltimo. vbi dicitꝙ inducere hoīem ad peccāduꝫ nullomodo licet. Vti tn̄ pctō alteriuſ ad bonū licitū eſt. ꝗa deꝰ vtit̉ oībꝰ pctīs adaliqd̓ bonuꝫ. Ex qͦlibet .n. malo elicitaliqd̓ bonū. ut dīc Augꝰ ī enchiridionEt idē Augꝰ Publicole q̄rēti. vtꝝ liceret vti iuram̄to eiꝰ ꝗ per falſos deos iurat. rn̄det ꝙ ſi vtit̉ nō ad malū ſꝫ ad bonū. nō ſociat ſe pctō illiꝰ qͥ ꝑ demoniūiurauit. Si tn̄ eū induce̓t iurare ꝑ falſos deos peccaret. Et de hͦ ē tex. tranſſūptiue in. c. mouet. 22. q. i. Ita etiā īꝓpoſito dīc ſcūs Tho. ꝙ nullo modo licet aliquē īduce ad mutuādū ſub vſuris. licet tn̄ ab eo qͥ paratꝰ ē exerce̓ vſuras mutuū acciꝑe ſub vſurꝭ ꝓpt̓ aliqd̓bonū qḋ ē ſubuētio ſue ncc̄itatꝭ ul̓ alteriꝰ. ſicut etiā licet ei qͥ incidit ī latrones māifeſtare bona q̄ habet ut nō occidat̉. que tn̄ bona latrones diripiēdo3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten