eos ꝗ occidūt corpꝰ ⁊cͣ. Vn̄ nō ē licitūdelinque̓ ꝓpt̓ euitandū ꝑiculū mortꝭ.uel ut euitet̉ amiſſio bonoꝝ huiꝰ mūdi. Plus dico ꝙ nō eſt licituꝫ toleraremalos ſimplici diſſimulatiōe ꝓpt̓ euitandū ꝑiculū mortꝭ uel bonoꝝ tꝑaliūul̓ ne incurrat̉ infamia. Et hͦ dic̄ Augꝰin pͥ liº de ciui. dei. c. 9º. vbi dīc ꝙ ſi ꝓpter iſtas cās omittit̉ correctio malorū. deus tales omittentes correctionēface̓ flagellat penis tꝑalibꝰ ī hac vita.qͣꝫqͣꝫ eis vita maloꝝ diſpliceat. Ex qͦ infertur ꝙ ſi ē pctm̄ omitte̓ correctionēꝓpt̓ vitandū ꝑiculuꝫ mortꝭ uel ꝓpteramiſſionē fame ul̓ bonoꝝ tꝑaliū. multo minꝰ licet ꝑmitte̓ uel tolerare ꝙ iudei fenerent̉. Ad hͦ facit qḋ notat ſcūsTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. io. arti. xi. vbi dīc ꝙnon ē licitū tolerare ea q̄ ſūt mala niſiꝓpt̓ vitanda mala ſpūalia. uel ꝓpt̓ bona ſpūalia ꝯſequēda. de qͣ dicā. .i. in ſequēti dubio. Et qm̄ denuo mihi dcm̄eſt ꝙ xp̄iani nō debēt curare de hͦ peccato iudeoꝝ. īmo etiā audēt dice̓ ꝙ n̄peccant. Sꝫ de hͦ an̄ peccēt ul̓ ne. tetigiin reſpōſionibꝰ quas feci ad ꝯſiliū magiſtri Galuani. Naꝫ ſcūs Tho. ſecūdaſcd̓e. q. 83. arti. pͥ. dicit ꝙ nūqͣꝫ fuit licitum iudeis accipe vſura ab extraneisſed fuit eis ꝑmiſſū ꝓpt̓ maius malumvitandū. ne. s. a iudeis deū colētibusvſuras acciꝑent ꝓpt̓ auariciā cui dediti erāt. Et ſic ſcūs Tho. dīc ꝙ talis permiſſio nūqͣꝫ excuſauit iudeos a peccato mortali. Et idē dīc Alexāder d̓ aleſin tractatū ſeptimi p̄cepti. Et hͦ dixi īp̄dictꝭ rn̄ſiōibꝰ. Itē Io. an. ⁊ oēs doc. īc. cōqueſtus. d̓ vſurꝭ. ꝯcludūt ꝙ iudeipeccat fenerādo xp̄ianis. Idem dicitArchi. ⁊ Io. de fan. in. c. ab illo. 14. q.4. Et hͦ pꝫ. ꝗa eccl̓ia ꝯpellit iudeos adremittēdas vſuras xp̄ianis. ut pꝫ in. c..xipoſt miſerabilē. de vſurꝭ. Sꝫ eccl̓ia nōpoſſet hͦ facere ſi iudei nō peccaret infenerādo xp̄ianis. cū eccl̓ia neminē ledat. ut in. c. ꝑ tuas. de dona. Aliꝗ autēdicūt ꝙ eccl̓ia hͦ facit. nō ꝗa non curatde pctō iudeoꝝ. ſꝫ ut ꝓuideat indēnitati xp̄ianoꝝ. Sꝫ iſta rn̄ſio nō ē bonaꝗa īmo eccl̓ia debet curare de pctō iudeorū. Nā ſi deꝰ cōceſſit latum impiūromanis qͥ erant infideles ut punirētmala multaꝝ gētiū. ut dic̄ Augꝰ liº 3º.de ciui. dei. ca. 13º. multo fortiꝰ xp̄ianiqui ſūt filij ⁊ ſerui dei debēt corrigerepcta iudeoꝝ. Iteꝫ eccl̓ia orat ꝓ iudeis⁊ alijs infidelibꝰ. qd̓ non faceret niſicuraret de pctō ipſoꝝ. Oēs .n. homīesdicunt̉ noſtri proximi. ꝗa ſūt noſttenature ꝑticipes. ut dīc tex. noͣbilis inc. proxīos. de pe. diſ. 2. In̄ oēs hoīesſiue iudeos ſiue īfideles debemꝰ tāqͣꝫproximos dilige̓. ⁊ deū pro ipſis orareut dīc tex. in dcō. c. proximos. Idē dicit ſcūs Cho. ſcd̓a ſecūde. q. 78. arti. pͥDicit .n. ꝙ debemꝰ oēm hoīem hr̄e qͣnproximū ⁊ frēm. p̄cipue in ſtatu euagelij ad qḋ oēs vocant̉. Ad idē allegoOrigene in omel̓. euāgelij ath̓. incipiētis. Audiſtis ꝗa dictū ē antiquis:Diliges proximū tuū ⁊ odio habebisinimicū tuū. qd̓ legit̉ in ſexta feria pꝰpͥmā dn̄icaꝫ qͣdrageſime. vbi ſic inꝗt.Diligite īimicos veſtros ſiue pagaosidoloꝝ cultores ſiue he̓ticos īfideles.Iſti .n. ſūt īimici nr̄i. iſti ſūt v̓itatꝭ aduerſarij. Iſtos gͦ diligite mala eis nonfaciēdo nec aduerſa optātes. ſꝫ diligite eos ut proximos ⁊ eoꝝ errorē ſpiite ſicut abhoīatiōeꝫ. Iteꝝ propt̓ea orate pro calūniatibꝰ vobis ut ipſi a malis ceſſent. ut deſināt ab īpietate ⁊ iudiciū ꝯdēnatiōis effugiāt. Orate proilloꝝ conuerſiōe ⁊ veſtra pace. illorū