meliorē p̄dictoꝝ ītelligentiā hec triavidenda ſunt. Primo qͣliter diſcernat̉iuſtū p̄cium reꝝ. Ad quod dicendū ꝙillud dicit̉ iuſtū p̄ciū reruꝫ qd̓ in lococoīter de re īueniri pn̄ti ſolutione pōtff. ad. l. fal. l. p̄cia. Quod ꝗdam nō irrōnabiliter limitāt hoc eē verū. niſi īpedimentū occurrat exaliqͣrū maliciapura vſurarioꝝ ſeu alioꝝ pecunioſoꝝvendentiū merces ſuas adterminumut valeant aliꝗd plus lucrari. ⁊ bonimercatores nō p̄n̄t vedē merces ſuasetiā iuſto pcio. uel etiā ſi aliquis tyrānus ⁊ potes aliud adhiberet īpedimētū ſine rōnabili cā limitando p̄cia uelꝓhibēdo merces alio deferri. Nā malicijs indulgendū nō ē. ff. de rei ven. l. īfūdo. ⁊ ex de cogͣ. ſpi. c. 2º. Itē iuſtump̄ciū ꝯſideratur ſuꝑ mercantijs reſpectu laboꝝ ⁊ ſūptuū mercatorꝭ. ut sͣ. negociatio. §. z. in additiōe. Quod ītellige. niſi ī loco venditiōis aliud eēt cōepciū nō introductū ex eoꝝ malicia. utdictū ē. ſꝫ ex ꝯditiōe tꝑis ſeu negociationis. puta cū tꝑe meſſiū ⁊ vīdemiarū ſoleat frumētū ⁊ vinū mīori p̄ciovalere. ⁊ id̓ in ſil̓ibꝰ. uel cū merces exhabūdantia mīori vendūtur. ⁊ maioti ex occurrēte penuria. Na cū mercator poſſit p̄ciū augmētare ex varietatelocoꝝ ⁊ tēpoꝝ ex qͣ p̄cīā in eiſdē diuerſimode ſtatuūt̉. ita debet ⁊ minuere.Precia enī ꝯſideranda ſūt reſpectu locoꝝ ⁊ tēpoꝝ. nō ſolū ī augmētatiōe. ſꝫetiaꝫ ī diminutiōe. ff. ſi cer. pe. l. vinuꝫ⁊ de regꝭ. iurꝭ. l. ẜm natura. 2º vidēduꝫē quid ſi aliꝗs vedit rem ad terminuꝫꝓmaiori p̄cio de qͣ veriſil̓r dubitaturvtꝝ tꝑe ſolutiōis p̄cij ſit res maiori ul̓miori p̄cio valitura. tn̄ vendēs putatea nō valiturā maiori qͣꝫ nūc valeat.an ꝯmittat̉ vſura? ℟. Inno. vx tenereī. c. ī ciuitate. exͣeo. ſuffice̓ ad ꝯmiſſionē vſure ꝙ veditor n̄ credat ea valitutā maiori. Et cū Inno. etiaꝫ trāſit dn̄ſAnto. d̓ bū. qd̓ veꝝ puto qͣꝫtū ad peccatū. q̄ v̓o ad reſtōeꝫ diſtīguēdū credo. vtꝝ vēditor hͦ putauerit ex ꝓbabili ꝯiect̉a. ⁊ tūc teneat̉. an̄ ex leui ⁊ n̄ teneat̉. ar. l. cū ꝗdā. §. oId gͦ. ff. de acqͣre.here. vbi dr̄ ꝙ ſi hēs etiā ſolꝰ putat̉ adeē īpedimētū adeūdi he̓ditate. adirenō pōt ſi iuſta rōne motꝰ crediderit.Facit etiā exͣ d̓ ſen. exco. īꝗſitiōi. In dubio tn̄ ſi nō apparet vtꝝ cōit̓ fuerit dubiū veriſil̓e. uel ſi res tꝑe ſol̓onis p̄cnfuerit plus valitura. ul̓ ſi nō appareretvtꝝ extīatio veditorꝭ fuerit rōnabilisuel noͣ. puto ꝙ iſte vēditor ad reſtōeꝫteneat̉. exqͣ nō putauit rem plus valitura. ꝗa in re ꝓpria ꝗlibet eſt moderator ⁊ arbiter. ⁊ ī dubijs tutior ꝑs ē eligenda. exͣ eo. ī ciuitate. 3. ꝗd ſi proptertminū res plꝰ vēdat̉. n̄ tn̄ vltra ip̄iꝰ reivalore. an ꝯmittat̉ vſura? ℟º ꝙ ſic. exq̄ rōne t̓mini res vēdit̉ maiori. tn̄ ſatꝭexiſtīo ꝙ cū ꝓpt̓ hͦ n̄ excedat iuſtū reivalore nō ꝯmittat̉ vſura. cū hͦ cāu noſucꝝ ſꝫ ꝯſeꝗͣt̉ ſuū īteree. exͣ d̓ vſu. c. fi.Et ſi dicat nō poſſe ꝯtīge̓ ꝙ ſi res veītpluti rōne t̓mini nuēdat̉ vltra valorēiuſtū cū res tātū valeat qͣꝫto pn̄ti p̄ciovēdi pōt. ⁊ ſic pn̄ti pcio nō plꝰ īueniebat. ſꝫ pluri ꝓpt̓ t̓minū vedidit. vltraiuſtā extimatiōeꝫ accepit. pōt rn̄deriꝙ hͦ nō ſeꝗt̉. Nā veꝝ ē ꝙ res tātū valꝫqͣꝫtū vēdi pōt .s. cōi curſu. nō vo ſingulari euētu. ut ſicut ille nō dr̄ iuſto precio vede qͥ re p̄cio maiori vēdit alicuiqꝫ coit fieret alijs. forte ꝗa ille ad remmaiorē hꝫ affectiōeꝫ. ul̓ ꝗa ea magꝭ īdiget. ff. ad. l. fal. l. p̄cia. Ita dr̄ n̄ iuſto p̄cio emē ꝗ mīori re emit ab aliqͦqꝫ cōit̓ab alijs emeret forte propt̓ veditoris
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten