appareāt. ſuꝑ hoc ē vna de p̄dictis extrauagantibꝰ ſcd̓m dn̄m Ange. cuius℟ica eſt talis. Conſuetudo ſocietatisiumentoꝝ. Si quis dederit iumēta cooperienda equo alicuiꝰ. oēs poledri debent eſſe cōmunes nati in illo anno deiumentis illis. p̄tiendiqꝫ ſunt ẜm conſuetudinem. ⁊ ille cuius ſunt iumētadebet partiri poledros ⁊ mitte̓ illi electionem cuius eſt equus vtꝝ velit accipere poledrū an acciꝑe parte precij.6º aliquādo tradūtur aīalia nec apparet quomo. p̄ſertim defūctis iā pͥncipalibus. ⁊ tunc ſeruāda eſſet ꝯſuetudo. cum illud qd̓ ē conſuetū inter partes videatur actu. ff. de edili. edic. ꝙ ſiſolit. §. ꝗa aſſidua. ⁊ de aqua plu. aren. l. ſi prius. §. recte placuit. Si aūtde conſuetudine nō appareret. tūc ẜmdn̄m Ange. in dubio preſumeret̉ contractus īnoīatus. pro quo daret̉ actiopreſcriptis verbis. ⁊ in hoc eadē eēntſeruanda que ſupͣdicta ſūt de ſocietatibus ac ſi eſſet contracta ſocietas. Egoputo ꝙ exquo nō apparet quid actumſit ⁊ remanet indet̓minatū totū debeat reduci ad arbitriū boni viri. extra d̓offi. dele. de cauſis. ⁊. ff. pro ſocio. l. ſinō fuerit. Cui arbitrio cōuenit ꝙ vnicuiqꝫ detur ſibi debitū. ff. d̓ iuſti. ⁊ iurꝭl. iuſticia. §. iurꝭ precepta. Et ꝓptereaꝙ tradens aīalia iſta recipiat cuꝫ oībꝰfructibꝰ ⁊ acceſſionibꝰ. illis exceptis q̄ſine culpa recipientis deꝑdita ſunt. cūdicta aīalia fuerint tradentis. nec appareat ꝙ eoꝝ dn̄iuꝫ in aliū trāſtuleritar. l. fructus. ff. de rei ven. ſꝫ receptoriaīaliū fiat ꝯgrua recompenſatio iuxtaexigentiā ſūptuuꝫ ⁊ laboris ſui. ⁊ hocactione mandati. ex qͣ ꝑ mandatū ſeuimpoſitione dn̄i aīalia gubernāda ſuſcepit. ff. mandati. l. i. uel ſalteꝫ actiōe.xxiin factū ſiue p̄ſcriptis verb̓. ff. de preſcrip. v̓. l. 2. Et ex his patere poteſt qͣliter aīalia tradantur. ⁊ quo ſuper hisſociētas ꝯtrahatur. ⁊ quid agendū ſit⁊ vtrū in his ꝯtractibꝰ ꝯmittatur vſura. quia regulariter non ꝯmittitur niſi cū his cōcurrerit mutuū ſeu eqpollens. videlꝫ terminus cōceſſus ad ſoluendū. quoꝝ occaſione plus aliquidrecipiatur. uel niſi ſub p̄dictis ꝯtractibus cōtractus mutui palliet̉. extra deemp. ⁊ ven. ad nr̄am. Et lꝫ vſura nonint̓ueniat. poteſt tn̄ alia adeſſe iniꝗtaſvidelꝫ cū vnius ꝯditio plus graueturqͣꝫ alterius ptis ꝯtra boni viri arbitriūDe ſocietate vero cū pecunia q̄ mercatori ꝯceditur ad mercandū. vide sͣ. ſocietas pͥ. et 2. B40 in emptiōiIITA T bus. Quidſi emat̉ aliꝗd ut p̄ciuꝫ ſoluat̉ad certū terminū? ℟º. Si ꝓpt̓ hāc dilationē res vendat̉ maiori p̄cio. licꝫ talisꝯͣctus nō ſit vſurariꝰ ex forma. eſt tn̄vſurariꝰ ex fraude. A. Et etiā ex forma qn̄ de hoc ꝯſtat. exͣeo. in ciuitate ⁊c. fi. B. Et iō vēditor tenet̉ ꝗ hͦ facitqͣſi vſurā feciſſet. niſi dubiū ſit ꝙ merces vedite tꝑe ſolutiōis debeāt plꝰ uelminus vale. exͣ eo ī ciuitate. ꝗa tūc licite poſſent vēdi tātū plꝰ qͣꝫtū extīat̉ꝙ plus debeāt vale̓ tꝑe ſolutiōis. dicoſi iſte vēditor nolebatⁱ vendere nūc. ſꝫintēdebat ſeruare vſqꝫ ad illud tēpusexͣ eo. nauigati. Ꝙ ſi fiat ecōuerſo. puta dat nūc. x. ut circa autūnuꝫ reddant̉ſibi tot mēſure frumēti uel vini. tuncattendendū ē ꝙ lꝫ nūc plꝰ ualeāt. vtꝝtn̄ qn̄ dari debent ſint valiture plꝰ vl̓minꝰ. ſi viſil̓r dubitat̉ nō ē vſura. Si ātextiat̉ ꝙ plꝰ valebūt. certe ēptor vſurāꝯmittit. ut ī dcō. c. nauiganti. A. Ad