pͥncipalem obligationē. B¶ Itꝝ marito liceat reciꝑe dotē a patre vxoris qui ē vſurarius. ℟º ẜm ꝟ.Si pater nō ſufficit ad ſoluendū ea q̄habet de vſuris. ⁊ maritus ſciens veritatē vel habes ignorantiā craſſam contraxit cū filia. nō debet reciꝑe doteꝫ atali patre. Si aūt nō putabat ſocerumeē vſurariū. uel al̓ eſſe ſoluendo. quitamen no erat. poteſt dotem in ſolidūrecipere. licet poſtmodū ſciat veritatēhͦꝟb. Tutius tamē dr̄ ꝙ ſciēs veritatēnō recipiat dotem. aut ſi recipit reſtituat ill̓ quibꝰ pater tenebat̉. A. Hocverū ſi accepit res ab vſurario p. l. cōmiſſoriā acꝗͣſitas. ut sͣ. §. 13º. in additione. v̓. ſꝫ ad clariore. al̓ nō videt̉ teneriſi habuit bona fidem. cū recipiat ex titulo oneroſo. ẜm eundē ꝟb. ⁊ ī ſū. eo.ti. q. 56. Et facit qd̓ dictū ē sͣ. reſtitutio pͦ. §. 13º. in additiōe. v. itē nullus.Si aūt in veritate ſocer de alijs bonis ēſufficiēs ad ſoluendū. tūc gener indubitater pōt dotē reciꝑe. G¶ Vtꝝ liceat creditori reciꝑe debituꝫqd̓ ei vſurarius debet. ℟º ſcd̓m ꝟ. Sibona fide credit ei pecuniaꝫ. ut ex illacōmodū ſuū faceret ⁊ lucrādo forte exea ſe lib̓aret. reciꝑe pōt qd̓ mutuauitetiā ſi ille al̓ nō ſufficit vſuras ſoluere.Si v̓o alia cauſa credidit. puta ad ludēdum in alea. uel ad dandū meretrici.aut hiſtrioni non debet debitū ab illorecipe qui nec vſuras extortas ſufficitreſtituere. A. Id̓ in d̓cā. q. §6. Et ſatis poteſt ꝯprehendi ex dictis sͣ. reſtōpͦ. §. 1z. in additione. v̓. itē nullꝰ. BVtꝝ illi ꝗbꝰ debetur ex contractuuel quaſi. aut ex maleficio uel qͣſi poſſint hoc recipere ab vſurario. ℟º ẜmꝟ. hic dum tn̄ rem ip̄am vſurariā nōrecipiāt. Et idē dicendū de quocūqꝫraptore uel fure. A. Certe magna differentia eſt inter rē vſurariā per legeꝫcōmiſſoriam nō q̄ſitā ⁊ furtiuā ſeu raptam. Nam ⁊ talis res vſuraria recipi pōt. dūmodo nō in fraudē creditorū. ut colligit̉ sͣ. §. 13º. ī additione. B¶ Quid de coītatibꝰ quarundā ciuitatū que dāt pecuniā ad vſurā? ℟º ẜmRay. oēs illi ciues quoꝝ auctoritate⁊ conſilio fiūt. vſurarij ſunt. Et eodeꝫmō ſi ciuitas ul̓ coītas reciperet aliqd̓pignus ⁊ fructus eius nō cōputaret inſortem. extra eo. conqueſtus. ar. 7. q.i. ſicut vir. 24. q. 3. ſi habes. ff. qd̓ me.cauſa. l. metū. §. cum aīaduertendū.Id̓ē de his qui prohibere poſſūt ⁊ nōꝓhibent. extra de ſen. exco. quante. ACon. Hoſti. ut in ſū. eo. ti. q. 97. BEt licet oēs ꝯſentientes ꝓut dictum ēꝯmittant vſuram. tamen ẜm ꝟ. nō tenent̉ ad reſtitutōeꝫ niſi quātū ad eosꝑuenit. uel quantū releuati ſūt ab expenſis quas feciſſent de ſuo. Illi tamēqui p̄ſtiterūt auctoritatē uel p̄ceptuꝫad vſurā ⁊ huiuſmōi. ita ꝙ al̓ ciues n̄feciſſent eam. in ſolidum tenentur. AId̓ in ſū. eo. ti. q. 60. B¶ Quid ſi iudeus accipiat vſuras axp̄iano? ℟º ẜm Ray. Mortaliter peccat. ⁊ pōt ab eccleſia ꝯpelli ad reſtōneꝫindirecte .s. ſubtrahendo coīoneꝫ xp̄ianoꝝ. extra eo. poſt miſerabilē. ul̓ ſaltē tales cohercedi ſunt a pͥncipibus ⁊etiā a prelatis p̄dicto mō ne exigant īmoderatas vſuras. extra eo. qͣꝫto. AImmoderata autem intelligit̉ omnisvſura. ut notat̉ glo. in dco. c. quanto.cū ſit contra moderamen diuine iuſticie. extra eo. ſuper eo. Ideo iudei cogidebent ad omnē reſtitutionē vſurarūut in cle. ex graui. extra eo. que etiamintelligitur in iudeis. ut patet ibi per12 4