eā diſtrahi. uel recipiat ī ſolutū. ff. dere. iudi. a diuo pio. alioꝗn fructꝰ extenuabūt ſortē. A. Id̓ in ſū. eo. ti. q. 18.Predcīs etiā con. Io. an. ⁊ dn̄s Anto.debū. in. c. ſalubrit̓. exͣ eo. B¶ Vtꝝ vſure ſint licite rōne more. ℟ºẜm Ray. Sic. utputa debuiſti mihi cētū. ⁊ ꝗa in termino non ſoluiſti oportuit me acciꝑe pecuniā ſub vſuris. tuteneris mihi reſtituere illas vſuras ſiſolui. uel lib̓are me ab ip̄a obligatiōeA. ſi nō ſolui ẜm eundē Ray⁊ in ſū.eo. ti. q. 16. B. exͣ de fideiuſ. ꝑuenit.7. c. cōſtitutus. tūc. n. petunt̉ qͣſi int̓eēut ī p̄cedēti. §. 16º. dictū ē. qui incipitvtꝝ vſure poſſint peti. Et hoc licet. 14.q. 4. qm̄. ⁊ idē noͣ. ibi. 7. 12. q. 2. ſi ꝗsde clericis. Idē Hoſti. A. Con. etiamGoff. ut ī dca. q. 16. ꝗa iſto caſun ſūtvſure ex ꝑte petentis. ſꝫ verū intereſſe.cū agat de dāno vitando. B¶ Nūquid cōmittit̉ vſura qn̄ abſolute credit̉ pecunia ꝓ ſil̓i pecunia. ul̓ resꝓre. ut granū ꝓgrano. ⁊ hꝰ mōi? ℟ºẜm ꝟ. Si veriſil̓e ē ꝙ pecunia uel argētū uel alia res erūt cariora tꝑe redditionis ꝙͣꝫ ſint nūc tꝑe datiōis. ⁊ creditorillā pecuniā nō erat ſeruaturꝰ vſqꝫ adtēpus illud. vſura eſt. Si v̓o erat ſeruaturus. ut ſic ſeruādo lucraret̉. diſtīgue. ꝗa ſi creditor aufert debitori lib̓tatē ſoluendi qͥncūqꝫ velit. vſura eſt.ja p̄ſumitur ꝙ iō crediderit ut debitore oneraret piculo. ⁊ ſe exoneraret. ſedſi concedat ut reddat qn̄ uelit. nullavſura ē. A. Si tn̄ corrupta ītentionehͦ faciat ut ſe exoneret a piculo ſeruandi. peccat. nō tn̄ credo eū teneri ad reſtituendū lucrū. licꝫ hͦ eēt ei ꝯſulendūī pnīa. uel ꝙ daret pauꝑibꝰ. ẜm eūdeꝫꝟ ⁊ ī ſū. eo. ti. q. 19. B. Sil̓r nō ē vſura qn̄ veriſil̓r dubitat̉ vtꝝ argentumuel res alie debeant valere plus ul̓ minus. exͣ eo. nauigāti. A. Con. Il. ut īocā. q. 19. B¶ Quid ſi ꝗs mutuet pecuniā recepturus ad certum terminū alt̓ius generismonetā uel ī alio loco. uel aliam rem℟º ẜm Hoſti. Si hoc io facit ut ī extimatione lucret̉. vſurarius ē. A. Secꝰſi nō facit ad finē lucri. ſꝫ ad obſequmrecipientis. tūc .n. licite pōt reciꝑe reꝫẜm extimationeꝫ tꝑis ⁊ loci qn̄ ⁊ vbifaciēda ē ſolutio. ff. ſi cer. peta. l. vinūB. ſicut ⁊ hi qui de nūdinis ī nūdīasmutuat. ⁊ qͣꝫtūcūqꝫ ſub ſpe vēditiōisuel alt̓ius ꝯtractus palliet̉. ꝗcꝗd accedit ſorti vſura ē. exͣ eo. ꝯſuluit. 14. q.3. pleriqꝫ. ⁊. q. 4. ſi ꝗs clericus. A. Id̓ī ſū eo. ti. q. 20. Et hec faciūt ꝓ cābijsut ꝗcꝗd capſor ꝓ cābio acceꝑit vltra.qͣꝫ dederit excepto moderato lucro. qd̓pōt cōputari ex labore ⁊ ſūptibꝰ negociatiōis. de qͦ sͣ. negociatio. §. 3º. ī additione. vſurariū iudicet̉. Et ex his poterūt diſcerni qͥ cambia ſint illicita. B¶ Quid ſi pena appoſita ē in ꝯtractuimutui nūꝗd pōt peti abſqꝫ vſura? ℟ºẜm Ray. Si pena fuit a iudice īpoſitaꝓpter puniendā ꝯtumaciā debitoris.ꝗa nō ſoluit in t̓mino cū poſſet. nō eſtvſura. ar. 23. diſ. qͣꝫqͣꝫ. ff. de iudi. q̄ auctoritate. A. Melius facit. l. i. ff. ſi ꝗsius di. nō obtēp. Et p̄dcīs con. Inno.in. c. ſuā. exͣ de pe. ⁊ hͦ multo magꝭ obtinet ī pena legali. in Auten. ꝯtra quiꝓpriā. C. de nō nu. pe. ⁊ ſic nō p̄ſumeret̉ pena ī fraudē vſuraꝝ. etiā ſi iudexdiceret ꝙ debitore nō ſoluēte mutuuꝫpoſt ſtatutū t̓minū ſingulis menſibꝰuel ānis ſoluat tantū. na hͦ nō venit īvtilitatē iudicis. Itē ꝗa p̄ſumit̉ iuſtefactum id qd̓ fit a iudice. ff. de acꝗren.poſ. l. iuſte. ⁊ ml̓to minꝰ p̄ſumeretur