ꝙ aliꝗs obex ponit̉ alicui in via corpotali cui īpingēs diſponit̉ ad ruinā. ettalis obex dicit̉ ſcandalū. Et ſil̓iter inꝓceſſu vie ſpūalis cōtingit aliquē diſponi ad ruinā ſpūaleꝫ ꝑ dictū ul̓ factūalteriꝰ inqͣꝫtū s. aliꝗs ſua admonitiōeuel inductiōe aut exēplo trahit alteꝝad peccandū. ⁊ hͦ ꝓpͥe dicit̉ ſcandalū.Nihil autē ẜm ꝓpͥam rōnem diſponitad ſpūalē ruina. niſi qd̓ habet aliqueꝫdefectū rectitudīs. ꝗa id qd̓ eſt p̄ſecterectū magꝭ munit hoīem cōtra caſū qͣꝫad ruinā inducat. Et ideo cōuenient̓dicit̉ ꝙ ſcandalū eſt dictū uel factumminꝰ rectū p̄bens alteri occaſionē ruine. Et hec diffinitio ſumitur ex glo.MNath̓. 18º. A. Eandē diffinitione ponit Nico. de lira. ſuꝑ pͥs. 49º. B. Scādalū tamē aliqn̄ ſumit̉ large ꝓ quolibet impedimēto. Math̓. 16º. Scādalūmihi es.¶ Vtꝝ ſcādalū ſit pctm̄. ℟º ẜm Tho.vbi sͣ. Duplex ē ſcandalū .s. paſſiuū īeo ꝗ ſcādalicat̉. ⁊ iſtud ſꝑ ē pctm̄. Nōenī ſcandalicat̉ niſi inqͣꝫtū aliqͣlit̓ ruitſpūali ruina q̄ eſt pct̄m̄. Aliud ē ſcandalū actiuū .s. qd̓ ē in eo ꝗ ſcādalicat.⁊ hͦ eſt etiā ſemꝑ pctm̄. ꝗa uel opꝰ qd̓facit pctm̄ ē. ul̓ etiā ſi nō ē pctm̄. ſalteꝫhabꝫ pctī ſiue mali ſpem. iō dimittendū eſt ꝓpter ꝓximi caritatem ex quavnuſꝗſqꝫ conat̉ ſaluti ꝓximi ꝓuidere.Et ſic q̄ nō dimittit ꝯtra caritatē agit.A In. i. ad Theſſal̓. vltꝭ. dr̄. Ab oīſpecie mali abſtīete vos. Et facit exͣ devita ⁊ ho. cle. cū ab omni. B. Sꝫ tn̄ſcandalū patientꝭ pōt eē ſine pct̄ō agētis. utputa cū aliꝗs ſcandalicat̉ d̓ hisque aliꝗs bn̄ facit. ⁊ que ſpem mali n̄habēt. A. ꝗa hͦ caſu nō ē ſcādalū actiuū ſed paſſiuū .s. ꝗa nō ꝓcedit ex fcōagentꝭ. ſꝫ ex paſſiōe ⁊ culpa patientꝭ. dequo Math̓. 13º. circa ſcādalicatos phariſeos dicit̉. Sinite illos ꝗa ceci ſūt ⁊cͣ.Et non ſolū a pctō uel a ſpē pctī abſtinēdū ē ad remouēdū ſcādalū. ſꝫ qn̄qꝫetiā a licitis. ut patꝫ in ſequētibꝰ. BItē ſcādalū agentꝭ poteſt eſſe ſine pctōpatientꝭ. ut cū quis īducit aliuꝫ verbouel facto ad pctm̄. Iſte ꝗdeꝫ qͣꝫtū eſt deſe ſcandalicat. ſedſi alius non cōſentitimmunis eſt a peccato.¶ Vtrum ſcandalum ſit ſpeciale peccatum. ℟º ſcd̓m Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 43.Scandalum paſſiuū .s. in eo qui ſcandalicatur non poteſt eſſe ſpeciale peccatuꝫ. quia ex dicto uel facto alteriusaliquem ruere contingit ſcd̓m quodcūqꝫ genus peccati. nec ipſa ſumptiooccaſionis dat ſpecialem rationeꝫ peccati. Scandalum vero actiuū .s. in eoqui ſcandalicat poteſt ſumi duplicit̓.s. per ſe et per accidens. Per accidensquideꝫ quando eſt preter intentioneꝫagentis. ut puta quādo aliquis factoſuo uel verbo inordinato non intēditalteri dare occaſionem ruine. ſed ſolūſatiſfacere ſue voluntati. ⁊ ſic ſcandalum non eſt ſpeciale peccatū. quia qd̓eſt per accidens non ꝯſtituit ſpeciemſed eſt circūſtantia aggrauans .s. qd̓in publico fit. Per ſe vero eſt ſcandalum actiuū quando aliquis inordinato ſuo dicto uel facto intēdit aliū trahere ad peccatum. ⁊ ſic ex intentioneſpecialis finis ſortitur rationem ſpecialis peccati. Finis enim dat ſpeciem īmoralibus. A. Idem in ſum. liº 3º.ti. 20. q. 3. Et. §. precedens habet̉ eo.ti. q. 2. G¶ Vtꝝ ſcādalū ſit pctm̄ mortale. ℟ºẜm Tho. vbi sͣ. Scandalū paſſiuū pōteſſe veniale quaſi habens impactionētm̄. puta cum aliquis ex inordinato