ꝓpt̓ nouū peccatuꝫ in qd̓ recidiuauitdanetur anteqͣꝫ totā pnīaꝫ cōpleuiſſetpunietur in inferno tꝑaliter pena correſpondēte illi q̄ non fuit hic ſoluta. ⁊poſt aliqd̓ tēpꝰ nō puniet̉ aliqua penaꝓ illis pctīs ꝓ quibꝰ fuit pnīa illa īpoſita ſicut ⁊ de veniali. quia moriens inpctō veniali ſimul cū mortali non punietur eternalit̓ ꝓ veniali. ut dicet̉. .i.Et eodē mō in ꝓpoſito. Exquo .n. ẜmplenā iuſticiā punitiuā ſemel ē impoſita pena tꝑalis iſti d̓ pctō ꝓ quo verepenituit. nūqꝫ iſti ꝓ iſto pctō debeturniſi pena tꝑalis. ⁊ illa ſoluta nulla aliaHec Scotꝰ. Ad cōcordiā oīuꝫ pōt dici.ꝙ aūt ſatiſfaciendū ē ꝓximo aut deo.ꝑ cāu in quocūqꝫ ſtatu fuerit facta ſufficit. Nō enī inteſt ꝓximi cuiꝰ meritifuerit ſatiſfaciens. Propt̓ea ⁊ bona fides nō patit̉ ut bis ab eodē idē debitūexigat. ff. de re. iurꝭ. bona fides. 2º cāudicēduꝫ ꝙ ſatiſfactio pnīalis reſpectuquātitatꝭ poſita ē in arbitrio ſacerdotꝭut sͣ. pnīa 2º. §. pͦ. Inde poſt aliqualēpnīam ſine qua regularit̓ oīo fieri nōpōt. ut sͣ. §. 9. cū additiōe. a volūtateꝯfeſſoris depedet vtꝝ ſatiſfactio exͣ caritatē facta debeat iterari uel nō. ⁊ ſi d̓ei us volūtate ꝯſtat ſtamꝰ illi. ꝙ ſi nōꝯſtat recurrimꝰ ad cōiecturas. In̄ ſiiniūcta pnīa nō relinꝗt poſt ſe aliquēeffectū. ſicut eſt orō. nō p̄ſumit̉ impoſita ad ſatiſfactionē pene. ſꝫ ad īpetrationē recōciliatiōis ſeu gr̄e remiſſiueque hr̄i non pōt niſi ꝑ oꝑa facta in caritate. Iō hꝰ modi pnīa debꝫ tāqͣꝫ inualida qͦ ad hͦ iterari. Sil̓r vr̄ iterāda qn̄pctm̄ ānullat effectū īiūcte pnīe. ſicut⁊ viſitare loca indulgentie ad que inutilit̓ accedit ꝗ eſt extra caritatē. Iō illuc accedē videt̉ talit̓ iniūctuꝫ ut n̄ ſitinutile ſed ex eo ſequat̉ effectꝰ. niſi cōſtaret ſacerdotē illud iniūxiſſe potiusad penā ꝑegrinatiōis qͣꝫ indulgētie acꝗſitioneꝫ. Si v̓o iniūcta pnīa relinꝗtpoſt ſe aliqueꝫ effectū rerū ſeu corpisdiminutiuū. p̄ſumit̉ īiūcta ad ſatiſfactionē pene qͥ pōt etiā exͣ caritatē fieriut dīc Scotꝰ. Ideo nō eſt nccē iterariẜm eūdē. ⁊Tho. niſi pnīa hꝰ mōi eētvalde p̄ua reſpectu ꝑſone penitentꝭ etpctōꝝ ab ea ꝯmiſſoꝝ. Nā tā parua penitētia nō videt̉ iniūcta ad ſatiſfactionē pene ſꝫ ad impetratione gr̄e remiſſiue que extra caritatē haberi nō pōt.Propterea illā neceſſe eſt iterari ſcd̓mRicar. Et ſic doctores ꝯcordāt. Et exhis pōt colligi ꝙ ad vitādū dictas ambiguitates debꝫ prudens ſacerdos penitēti aliquam iniūgere ſatiſfactioneꝫiijaib aquā ſtatī exequat̉ viſimil̓r ī ſtatu gr̄eijpilire xpulixx⁊ exinde quo ad reliquā ſatiſfactiōeꝫvluſlumquā ſucceſſiue agere debꝫ. ⁊ ei declarare vtꝝ debeat illa iterare ſi exͣ caritateꝫegerit. Et licꝫ in aliquo cāu ſatiſfactioiterari debeat ſi extra caritatē fiat pretactū eſt. tamē hoc ⁊ quodcūqꝫ aliudbonū etiā extra caritate ſactū valet etvtile eſt ad multa. de pe. diſ. §. falſas.⁊ notat Ricar. 4º ſen. diſ. 13. B. Etnota ꝙ non eſt in pctō mortali qui eſtcontritus. ut sͣ. cōtritio. §. pl̓t. Multaque pertinēt ad ſatiſfactioneꝫ videsͣ.elemoſ yna. Itē ieiuniū. Item oratio.Item penitentia 2º.Candalumquid ſit? ℟º ſcd̓m Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. 43. Sicut Hieronymꝰ dīc ſuꝑillud Math̓. 13º. Scis quia phariſei audito verbo hoc ſcandalicati ſūt. quodgreci ſcandalū dicunt. nos offenſionēuel iniuriā uel impactioneꝫ pedis poſſumꝰ dicere. Contingit enī quādoqꝫ