Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ad. 22. q. 2. ille qui.. c. ſe. vbi hēt̉hoc dictū Augꝭ. B. Si aūt aliꝗs exigat iuramētuꝫ tāqͣꝫ ꝑſona publica ẜm exigit ordo iurꝭ videt̉ ī culpaſiue ſciat verū iuratuꝝ ſiue falſū. quianon videt̉ ipſe exige̓ ſꝫ ille ad cuiꝰ inſtantiā exigit. A. Con. p̄dictis Ray. glo. eiꝰ. ut in ſū. eo. ti. q. 24. B Que ē pena ꝑiurij? bm Ray.Debet ẜm canones grauis imponi penitentia. circūſpectis circūſtantijsmagꝭ uel minꝰ aſpera eſt īponēda. As. minor qͣꝫ hoīcidio ſpōte cōmiſſo. 22. q. i. p̄dicandū. B. Item ꝑiuriſūt infames. 6. q. i. infames.. c. ꝗͣcūqꝫ22. q. 4. ſi ꝗs ꝯuictus. A. Ibi etiā ꝯͣcauſantes ꝑiuriū dr̄. Si ꝗs ꝯuictus fuerit alios ad falſa teſtīonia uel ꝑiuriatraxiſſe ul̓ quacūqꝫ corruptiōe pecūieſollicitaſſe ip̄e quideꝫ vſqꝫ ad exitumvite cōicet. Dij v̓o qui ei in ꝑiurioꝯſenſiſſe ꝑbant̉ ab omni teſtīonio ſūtremouēdi. ẜm legē īfamia notabūt̉.Et ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 98. arti.. iniuramēto aſſertorio ꝗs efficit̉ infamis ip̄o iure ſꝫ ſolū ſnīaꝫ diffinitiuāꝯtra iurantē lata in cauſa accuſatiōis.Frangēs v̓o iuramentū ꝓmiſſoriū ſolēnit̓ factū ipſo iure fit infamis. ꝗa inpoteſtate ip̄iꝰ manet poſtqͣꝫ iurauit utdet ſuo iuramēto v̓itatē. qd̓ ꝯtīgitin iuramento aſſertorio. Goff. aūt vr̄ſentire ꝑiurꝰ indifferent̉ ſit ip̄o iureinfamis. ut ī ſū. eo. ti. q. 25. Cōtra qd̓ē. c. teſtīoniū. exͣ de teſti. Inde dictuꝫTho. vr ꝓbabiliꝰ. B. Nec ampliꝰ adteſtīoniū dꝫ admitti. ut dcō. c. ꝗcūqꝫ⁊22. q. 5. ꝑuuli. obſtāte egerīt penitētia. ex de teſti. teſtimoniū. A. Indicto. c. ꝗͣcūqꝫ. ſic dr̄. Quicūqꝫ ſciēs ſepiurauerit. 40. dies in pane aqua etſeptē ſequētes annos peniteat. nūqͣꝫſit ſine pnīa. nūqͣꝫ in teſtīoniū recipiatur. cōionē tn̄ poſt hoc recipiat. ItemHoſti. dīc exqͣ ſemel ꝓbatū eſt ꝑiuriū ꝯͣ alique etiā in moduꝫ exceptiōisrepellit a teſtīonio ſemꝑ. etiā ī alioiudicio. lꝫ glo. Ray. videat aliud ſenſiſſe. ut in dicta. q. 25. Sꝫ dicto Hoſti.ſatꝭ faciūt iura pallegata. B. Et hocveꝝ de ꝑiurio falſitatꝭ .i. qn̄ ꝗs falſū iurauerit. Secꝰ de ꝑiurio rōne deficientꝭiuſticie ſeu iudicij .i. qn̄ ꝗs iurauit in.1liiuſtū ſeu ſine cauſa. ꝗa ex non vr̄ repelli a teſtīonio. exͣ de teſti. co. c. fi. Quō ſolēnitates adhibite aggͣuātꝑiuriū? ℟º ẜm Ray. Quicūqꝫ iuratdeū multū obligat. Qui v̓o deūeuāgelia magꝭ obligat̉. et adhuc magꝭꝗ̄ iſtis adiūgit ſcōꝝ reliꝗas. Et ita creſcentibꝰ ſolenitatibꝰ creſcit obligatioEt ſicut dīc Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 98. gͣuius pctm̄ ē ſi aliꝗs ſolēnit̓ iurās euāgeliū ꝑiuret qͣꝫ ſi deū ī cōi ſermōeiurat. ꝓpt̓ ſcādalū. ꝓpt̓ maioreꝫdeliberationē ꝗbꝰ aliqͣlit̓ hicinde poſitis grauiꝰ ē ſi ꝗs deū iurās ꝑiuret qͣꝫ euāgeliū. Ide Pe. Inno. A Idē inſu eo. ti. q. 27. B Quid ſi aliꝗs audit aliquē piurarevidesͣ. iurare. §. 17º. incipit. Quid ſiꝗs audit. Et multa ibi ad hāc maͣꝫ ꝑtinētia. Sil̓r. iuramētū. et. totū.Crmutatio.Qualit̓ fieri poſſit ꝑmutatiode bn̄ficijs eccl̓iaſtid? ℟º ẜm Ray Beneficia eccl̓iaſtica pn̄t ad inuicēmutari auctoritate uel pactione ꝑtiūſine ſymonia. Sed ep̄s ſi vtile viderit pōt ex officio ſuo trāſferre ꝑſonas face̓ ꝑmutationē. ita tn̄ ꝑtibꝰ int̓ſe non licet hoc paciſci tractare. utInno. ponit. ſꝫ totū exponāt relīquāt