Sꝫ intellige large. ut ī pͥ. §. dictū ē. AIdē in dc̄a. q. 21 Et ad p̄dicta facit p̄dictū. c. aiaduertēdū. 22. q. 2. B¶ Vtꝝ ꝑiuriū ſit pctm̄ mortale. ℟ºẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 98. Ex ſuo genere pctm̄ ē mortale. ꝗa importat ꝯtemptū dei. nec excuſat a pctō mortali nōimplēs etiā qd̓ coactꝰ iurauit. Poteſttn̄ pauctoritatē pape ab obligatiōe iuramēti abſolui p̄ſertī ſi coactꝰ fuit talimētu ꝗ cade̓ poſſet in ꝯſtātē virū. ADe hoc s. iurare. §. 14º. ⁊ sͣ. iuramētuꝫpͦ. §. pl̓t. cū additiōe. B Minor tn̄pnīa imponit̉ tali. Item nō excuſat̉ amortali pctō ꝗ iocoſe ꝑiurat. ꝗa noneuitat diuinā īrreuerēti ā īmo qͣꝫtū adaliꝗd magꝭ auget. Bil̓r ⁊ ille ꝗ ex lapſu lingue iurat. ſi ꝗdem aduertat ſe iurare ⁊ falſū eſſe qd̓ iurat nō excuſat̉ apctō mortali ſicut nec a dei ꝯtēptu. Siaūt hͦ nō aduertat nō videt̉ hr̄e intētionem iurandi ⁊ iō a crimine piurijexcuſat̉. A. Iem in ſū. eo. ti. q. 22.vbi etiā addit̉ ꝙ cum male iurat̉. quiaqꝫuis veꝝ ſit ſine cā tn̄ iurat̉. nō ſemꝑē mortale ẜm Tho. Nā ſicut dīc Ray.Si iurat̉ in cōi ſermōe aliqd̓ licitū. puta. cras ibo ad eccl̓iam ul̓ hꝰ mōi. ſicutſit in qͦtidianis iuramentꝭ ex quadā leuitate veīale ē. 23. diſ. §. crimīs. Qd̓pōt intelligi qn̄ iſta leuitas ꝓcedit exſurreptiōe nō ꝓcedēte ex norabili negligētiā. Al̓ ſecꝰ cū ſit ꝯͣ ſecūdū decalogi preceptū. ut notat Nicolaus de liraſuꝑ Exo d̓. 20. Et ſatis facit dictuꝫ. c.aīaduertēdū. Subdit aūt Ray. Si v̓olicitū ſine cā iurat̉ ſꝫ cū ſolēnitate ⁊ indiſcrete mortale eſt. E¶ Ittū excuſet̉ a pctō mortali qn̄ iuratur falſū qd̓ credit̉ eē veꝝ. ℟º ſcd̓mPe. Qn̄ iurat̉ falſū iuramento aſſertorio ⁊ iurās credit verū. ſi ꝗdem adhibuit debitā diligētiā nō eſt mortale.Sil̓e ⁊ qn̄ iurarnētū fuit ꝓmiſſoriuꝫ ſiꝓpter legitimū impedimetuꝫ omitrit̉īpleri excuſat̉ ſaltē a mortali. A. Idēin dcā. q. 22. B. Sed ꝗd faciet ꝗ ꝓpt̓metū iurauit ſe aliꝗd datuꝝ ul̓ factuꝝvidesͣ. iurare. §. 13. ꝗ īcipit. ꝗd de eo.¶ Vtꝝ ꝑiuriū ſit grauiꝰ pctm̄ qͣꝫ hoīcidiu. ℟. ẜm Tho. in qͦlibet. Sicut apl̓sdicit ad Heb̓. 6º. hoīes pͦ maiores ſuosiurat ⁊ oīs ꝯtrouerſie eoꝝ finis ē iuramentū. Fruſtra aūt in cā homicidij cōtrouerſie finis eēt iuramētū ſi homīcidiū eēt grauiꝰ qͣꝫ ꝑiuriū. Preſumeret̉enī ꝙ ꝗ maiore culpā .s. hoīcidij ꝯmiſit nō verexet̉ minore .s. piurij incurrere. Vnde ex hͦ ip̄o ꝙ in ca cuiuſlibetpctī defert̉ iuramentū manifeſte oſtēdit̉ ꝙ ꝑiuriū ꝓ maxīo pctō dꝫ haberi.Neqꝫ īmerito. ꝗa piurare nome dei benedicti videt̉ qͥdam negatio noīs diuini. Vnde ſecūdū locū poſt idolatriāpctm̄ ꝑiurij tenet. ut ex ordine p̄ceptorū patꝫ. Sed ⁊ apud gētiles iuſiuradū exat honoratiſſimū. ut dr̄ circa pͥn.cipiū Metaph̓. Sꝫ ꝙ hoīcidiū grauiuspunit̉ in eccl̓ia. rō eſt ꝗa grauiꝰ nocumentū interdū hoībꝰ īminet etiaꝫ exminori culpa. tn̄ ẜm iudiciū dei maiꝰpctm̄ grauiꝰ punit̉. A Idē in ſū. eo.ti. q. 23. G¶ Vtꝝ peccet qui ab aliquo exigit iuramentū. ℟º ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 88Qui exigit iuramētuꝫ ut ꝑſona p̄uata⁊ hͦ facit ꝗa neſcit ſꝫ dubitat de vitateẜm ꝙ Augꝰ. dīc nō peccat. ſꝫ tn̄ ex hūana tēptatione .i. ex infirmitate hūanenature ꝓcedit. Si autem ſcit uel ꝓbabiliter credit eum falſum iuraturuꝫ ⁊cogit iurare homīcida eſt. Nam ſcd̓mAugꝭ. Ille de ſuo periurio interemit ſeSed iſte manū int̓ficiētis imp̄ſſit. A