ꝯſenſit ī eā nō dꝫ ex illo facto mr̄imoniū iudicari. qm̄ ex altera parte dolusaffuit ⁊ defuit oīo ꝯſenſus ſine qͥ neq̄unt cetera fedus effice̓ ꝯiugale. ut ī dicto. c. tua. Idem Tho. Pe. ⁊ Al. Et addūt ꝙ illa ex ꝑte cuiꝰ nō ē dolꝰ excuſat̉a peccato. ſꝫ deceptor ſi verā vult face̓pnīam neceſſe hꝫ illā ſine fictiōe duce̓qͣꝫtū in eo eſt. A. niſi interī ꝯtraxeitcū alia. ꝗa tenet mr̄imōiū cū ſecūda hͦcaſu ẜm doc. coīter. lꝫ quidā ꝯͣdixerīt.ut in ſū. con. eo. ti. q. 15. B. uel dareei virū ſibi ꝯueniēte aūt alit̓ ſibi ſatiſfacere. Addit tn̄ Tho. ꝙ ad hͦ tenet̉ ſivir ſit eqͣlis ꝯditiōis cū illa. A ⁊ multo plus ſi inferioris ẜm eūdē. ut in ſū.con. eo. ti. q. 14. B. Nā ſi ſit multomeliorꝭ cōditiōis uel aliud ſignū euidens fraudis apparuerit pōt ꝓbabil̓r p̄ſumi ꝙ ſpōſa nō fuerit decepta ſꝫ ſe decipi finxerit. ⁊ tūc nō tenet ad p̄dictaut ꝗdā dicūt. 4. Hoc tenet Al ⁊ addit. Itē ſi vnꝰ ſit melior fortūa nō obſtat qn̄ teneat̉ eā duce̓ ⁊ in eā cōſentire. ut in dcā. q. 14. B. Sil̓em caſumhes s. luxuria. §. 2.¶ Quid ſi talis ꝓteſtetͣ coraꝫ pluribꝰꝙ ꝗcꝗd facit nō facit aīo cōtrahēdi. etpoſtea verbo cōtraxit ⁊ cognouit carnalit̓. nūꝗd iudicabit̉ mrimoniū? ℟º.ẜm ꝟb. Sic̄. ꝗa recurrēdū ē ad cōem ītelligētiā verboꝝ. ⁊⁊ ꝗa īter p̄tatio facienda ē ꝯtra eū ꝗ dolū adhibuit. ⁊ ꝗaqͣꝫuis ꝓteſtatione ꝓbet. potuit tn̄ pꝰ eavolūtatem mutare. A Con. Hoſti.ut in ſū. con. eo. ti. q. 17. Et hͦ intelligedū eſt qn̄ qͣs doloſe fecit ꝓteſtatiōem.ꝗa tūc fiet ut in p̄cedēti. §. dictū ę. Secus ſi fecit ob iuſtam cām forte ad euitandū ſcādalū. nec fuit ſecuta carnaliſcopula. ꝗa tūc nō ē mrimoniū ꝑ deficientē ꝯſenſū. nec iſte ad aliꝗd tenet̉cū nō fuerit in dolo. ut pꝫ in dcā. q. 17.Vl. dīc ꝙ qn̄ ꝗs ꝯtrahēdo mr̄imoiumuel ſpōſalia aīo decipiēdi tm̄ vtit̉ verbis cōſuetꝭ dicēdo. accipio uel accipiāte in vxorem. ⁊ ſequit̉ poſtea carnaliscopula aīo fornicādi ꝯͣ hꝰ mōi p̄ſūptūmrimoniū nō admittit̉ ꝓbatio in contrariū. exͣ de ſpon. is cui. Qn̄ autē talit̓cōtrahēs nō vtit̉ forma ꝯſueta v̓boꝝ.ſꝫ dic̄ mutato ſuo noīe. Ioh̓es ul̓ Pettꝰdeſponſat te. ſicut cōtigit ī caſu. c. tuanos. exͣ de ſpōſa. tūc ꝯͣ hꝰ mōi p̄ſūptuꝫmr̄imoniū ꝓpt̓ carnalē copulā ſubſecutā admitti pōt ꝓbatio in ꝯͣriū ad ꝓbandū fraude. lꝫ difficile ſit eā ꝓbare.qua ꝓbata ꝓnūciabit̉ nullū fuiſſe mr̄imoniū ⁊ poterit ad ſecūda vota trāſire. Nec negatur in illo. c. tua nos. ꝙ d̓fraude hꝰ mōi ꝯſtare nō poſſit. ſꝫ dicit̉tm̄. Qualit̓ tibi cōſtiterit nō videmꝰ.⁊ nō qͣliter cōſtare potueīt. hͨ ille. Iſtetn̄ fraudulētꝰ tenet̉ ſicut ꝓxīe dictū ēin. §. p̄cedēti. BAtrimōiūpºs. ſub cōditione. Queritur gͦVtꝝ mr̄imoniū factū ſub cōditiōe teneat? ℟º. Diſtinguēdū eſt d̓ cōditionibꝰ. Nā ꝗ̇dā ſūt cōditiōes gnaͣles. q̄ſꝑ debēt intelligi. ut quas ponit btūsIacobꝰ. A. c. 4º. B. ut ſi deus voluerit. ⁊ ſi vixerimꝰ: ⁊ hec nullū cōtractūſuſpēdūt. Quedā v̓o ſūt cōditiōes dehis q̄ in mrimonio ſunt oīo neceſſarie⁊ al̓ impediret̉ mr̄imoniū. ut ſi es xp̄iana. aut nō es affinis. cōſanguinea. ethꝰ mōi. Et iſte etiā cōditiōes intelligidebēt appoſite. nec vitiāt cōtractum.Tertia eſt aliqͣ conditio de futuro neceſſaria. ſicut ſolem oriri cras. In̄ ſi dicat̉. Cōtrahō tecū ſi ſol oriet̉ cras. cōtractū ē mr̄imoniū. ut poſuit Tho. in