toſtea cognoſcit vnā. nūꝗd ē mr̄imoniū: ℟º ẜm Hoſti. Sic. quia ip̄o factoꝯentit. ar. exͣ d̓ appella. dilecti. 7. c. utnoſtrū. A. Ide ī ſū. con. eo. ti. q. 18.Aduertēdū aūt ẜm Pe ⁊ ī ſū. con. eo.ti. q. io. ꝙ in his ꝗ ſunt alieni iurꝭ ſufficit ad mrimoniū etiā tacitꝰ cōſenſustūc exp̄ſſus v̓bis eoꝝ in quoꝝ ſūt poteſtate. ut pꝫ ī filio ſeu filiafa. 32. q. 2.honorat̉. Con. Tho. ⁊ Inno. ⁊ hͦ clarehr̄ in. c. ſi infantes. exͣd̓ deſpon. impu.liº 6º. Glo. etiaꝫ Ray. dīc. Quid ſi virdicat. accipio te in meā vxorē ⁊ muliet nihil rn̄det. nūꝗd eſt mr̄imoniū: ⁊Rn̄det ꝙ v̓ba in mrimōio nō ſunt deſubſtātia mr̄imonij ſicut ī baptiſmo⁊euchariſtia. v̓ba tn̄ aūt nutꝰ aūt aliaindicia ſūt neceſſaria ad hͦ ut cōſtet eccleſie de mr̄imōiali ꝯſenſu. vn̄ ſi puella loꝗ verecūdat̉ ⁊ tn̄ patit̉ ſe ſubarrati pannuli īmiſſionē. uel patit̉ ſe dotati. ipſa taciturnitate ⁊ patiētia conſenſus eiꝰ expͥmit̉ qͣꝫuis lingua taceat ẜmHugꝭ. Et Tho. etiā dīc ſuffice̓ in hͦ cāuꝙ nō ꝯͣdicat. Si aūt nulla alia ſint indicia de ꝯſenſu eiꝰ. dic̄ glo. eius. Noncredo ꝙ p̄ſumēdū ſit ꝓ mr̄imoīo ꝓpt̓illa tm̄. Hoſti. qͦqꝫ dīc ꝙ ſolū ꝯſenſumreqrit eccl̓ia q̄ ad eēntia mrimon. verba aūt reqͥrit ad hͦ ut ꝯſenſus ꝓbetur.q̄ ſi deficiat ſuffice̓ debēt ſigna etiā inloquēte. Dicit etiā ꝙ ſi ſcribāt volūtatē ſuā ſine v̓bis videt̉ etiā ſuffice̓. G¶ Quid ſi omittāt̉ ꝯſuete ſolēnitateſ⁊ fiat mr̄imoniū clādeſtīe ſiue occulte: ℟º ẜm Ray. In hͦ cāu non p̄ſumit̉ꝯiugiū ſꝫ adulteriū ſiue fornicatio. 30.q. j. aliter. Nō tn̄ intelligas qn poſſiteē verū mrimōiū. ſꝫ canon loꝗt̉ ẜm illud qd̓ eccl̓ia p̄ſumit. A. Vel ꝗa etiānō dr̄ legitimū qͦ ad hone ſtatē ẜm eūdem Ray ⁊ in ſū. con. eo. ti. q. 98. GAddit Pe. dicens ꝙ ꝯſenſus clādeſtinus duplex eē pōt. Vnꝰ ꝗ qͣꝫuis fiat ſine ſolēnitate eccl̓iaſtica ⁊ publica. fittn̄ in p̄ſentia teſtiū. ⁊ talis ꝯſenſus facit mrimoniū ⁊ veruꝫ ⁊ p̄ſūptū. Aliꝰꝗ ſit ſine pn̄tia teſtiū. ⁊ talis qͣꝫuis faciat mr̄imoniū veruꝫ. nō tn̄ facit p̄ſūptū. In̄ ꝯſulendū eſt talibꝰ. A. Hocfuit dictū Ray. ī ſū. con. dcā. q. 58. BY de nouo ⁊ publice ꝯtrahāt ⁊ faciātpnīam ꝗa ſcādalicauerūt eccl̓iam. ⁊ p̄dicti certe expoſuerūt ſe nō paruo periculo. nā poſſet alter alteruꝫ dimitte̓qn̄ vellet ⁊ de facto cū alio uel alia cōtrahe̓ ⁊ ſic in adulterio mane̓. ꝗa nonpoſſet ꝓbari pͥmū mr̄imoniū. IdemHoſti.Atrimoiū iiij.ſi fiat cōtra intētioneꝫ. Et q̄rit̉pͥmo. ſi ꝗ ꝯͣhūt v̓bo ſꝫ diſſētiūt aīo. nūꝗd ſit mrimoniū? ℟º ẜm ꝟ. Si vt̓qꝫuel alter aīo diſſentiat nō ē mr̄imōiuꝫSi tn̄ de v̓bo cōſtiterit. eccl̓ia cōpelleteos ſimul eē. cū de intētiōe cōſtare nōpoſſit. vnde nec crederet̉ eis ſi dicāt ſenō intēdiſſe. ꝗa ⁊ ꝗlibet ſic poſſet dice̓⁊ ſeꝑarent̉. Si tn̄ ſignis euidētibꝰ appareat de ſimulatiōe eccl̓ia nō iudicapit mr̄imoniū eē. uel alijs v̓bis ſtabitqͣſi vere dicta ſint. Idem Tho. ⁊ Pe. īqº. diſ. 28. A. Hec partī fuerūt dictaRay ⁊ ꝑtim pallegatoꝝ doctoꝝ ⁊ etiāAl. ut in ſū. con. li 4º. ti. 2. q. 14. h̓Quid ſi ille ꝗ cōtrahit ſpōſalia ueletiā cōtrahit v̓bo de pn̄ti. ⁊ nō hꝫ intētionē cōtrahēdi ſꝫ extorquēdi carnalēcopulā. deīde cognoſcit eam. nūꝗd ēmrimoniū? ℟º. Preſumi ꝓ mr̄imoīodebet. ut notur exͣde ſpō. tua. ⁊ ita iudicaret̉ in foro iudiciali ſꝫ in foro pnīeſi ille non ꝓpoſuit eam duce̓ nec vnqͣꝫv 5
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten