Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

toſtea cognoſcit vnā. nūꝗd ē mr̄imoniū: ℟º ẜm Hoſti. Sic. quia ip̄o factoꝯentit. ar. exͣ appella. dilecti. 7. c. utnoſtrū. A. Ide ī ſū. con. eo. ti. q. 18.Aduertēdū aūt ẜm Pe ī ſū. con. eo.ti. q. io. in his ſunt alieni iurꝭ ſufficit ad mrimoniū etiā tacitꝰ cōſenſustūc exp̄ſſus v̓bis eoꝝ in quoꝝ ſūt poteſtate. ut pꝫ ī filio ſeu filiafa. 32. q. 2.honorat̉. Con. Tho. Inno. clarehr̄ in. c. ſi infantes. exͣd̓ deſpon. impu.liº. Glo. etiaꝫ Ray. dīc. Quid ſi virdicat. accipio te in meā vxorē muliet nihil rn̄det. nūꝗd eſt mr̄imoniū:Rn̄det v̓ba in mrimōio ſunt deſubſtātia mr̄imonij ſicut ī baptiſmo⁊euchariſtia. v̓ba tn̄ aūt nutꝰ aūt aliaindicia ſūt neceſſaria ad ut cōſtet eccleſie de mr̄imōiali ꝯſenſu. vn̄ ſi puella loꝗ verecūdat̉ tn̄ patit̉ ſe ſubarrati pannuli īmiſſionē. uel patit̉ ſe dotati. ipſa taciturnitate patiētia conſenſus eiꝰ expͥmit̉ qͣꝫuis lingua taceat ẜmHugꝭ. Et Tho. etiā dīc ſuffice̓ in cāu ꝯͣdicat. Si aūt nulla alia ſint indicia de ꝯſenſu eiꝰ. dic̄ glo. eius. Noncredo p̄ſumēdū ſit mr̄imoīo ꝓpt̓illa tm̄. Hoſti. qͦqꝫ dīc ſolū ꝯſenſumreqrit eccl̓ia ad eēntia mrimon. verba aūt reqͥrit ad ut ꝯſenſus ꝓbetur. ſi deficiat ſuffice̓ debēt ſigna etiā inloquēte. Dicit etiā ſi ſcribāt volūta ſuā ſine v̓bis videt̉ etiā ſuffice̓. G Quid ſi omittāt̉ ꝯſuete ſolēnitateſ fiat mr̄imoniū clādeſtīe ſiue occulte: ℟º ẜm Ray. In cāu non p̄ſumit̉ꝯiugiū ſꝫ adulteriū ſiue fornicatio. 30.q. j. aliter. tn̄ intelligas qn poſſit verū mrimōiū. ſꝫ canon loꝗt̉ ẜm illud qd̓ eccl̓ia p̄ſumit. A. Vel ꝗa etiā dr̄ legitimū ad hone ſtatē ẜmdem Ray in ſū. con. eo. ti. q. 98. GAddit Pe. dicens ꝯſenſus clādeſtinus duplex pōt. Vnꝰ qͣꝫuis fiat ſine ſolēnitate eccl̓iaſtica publica. fittn̄ in p̄ſentia teſtiū. talis ꝯſenſus facit mrimoniū veruꝫ p̄ſūptū. Aliꝰ ſit ſine pn̄tia teſtiū. talis qͣꝫuis faciat mr̄imoniū veruꝫ. tn̄ facit p̄ſūptū. In̄ ꝯſulendū eſt talibꝰ. A. Hocfuit dictū Ray. ī ſū. con. dcā. q. 58. BY de nouo publice ꝯtrahāt faciātpnīam ꝗa ſcādalicauerūt eccl̓iam.dicti certe expoſuerūt ſe paruo periculo. poſſet alter alteruꝫ dimitte̓qn̄ vellet de facto alio uel aliatrahe̓ ſic in adulterio mane̓. ꝗa nonpoſſet ꝓbari pͥmū mr̄imoniū. IdemHoſti.Atrimoiū iiij.ſi fiat cōtra intētioneꝫ. Et q̄rit̉pͥmo. ſi ꝯͣhūt v̓bo ſꝫ diſſētiūt aīo.ꝗd ſit mrimoniū? ℟º ẜm. Si vt̓qꝫuel alter aīo diſſentiat ē mr̄imōiuꝫSi tn̄ de v̓bo cōſtiterit. eccl̓ia cōpelleteos ſimul. de intētiōe cōſtarepoſſit. vnde nec crederet̉ eis ſi dicāt ſe intēdiſſe. ꝗa ꝗlibet ſic poſſet dice̓ ſeꝑarent̉. Si tn̄ ſignis euidētibꝰ appareat de ſimulatiōe eccl̓ia iudicapit mr̄imoniū. uel alijs v̓bis ſtabitqͣſi vere dicta ſint. Idem Tho. Pe. ī. diſ. 28. A. Hec partī fuerūt dictaRay ꝑtim pallegatoꝝ doctoꝝ etiāAl. ut in ſū. con. li. ti. 2. q. 14.Quid ſi ille cōtrahit ſpōſalia ueletiā cōtrahit v̓bo de pn̄ti. hꝫ intētionē cōtrahēdi ſꝫ extorquēdi carnalēcopulā. deīde cognoſcit eam. nūꝗd ēmrimoniū? ℟º. Preſumi mr̄imoīodebet. ut notur exͣde ſpō. tua. ita iudicaret̉ in foro iudiciali ſꝫ in foro pnīeſi ille non ꝓpoſuit eam duce̓ nec vnqͣꝫv 5