hꝰmōi culpa ſit ei dimiſſa. exͣ d̓ pur. cac. accepimꝰ. Idē Ber. ⁊ Hoſti. A. Idēin ſū. con. eo. ti. q. 12. B¶ Quid ſi ꝗs iurauit aliquid facereqd̓ eſt veniale pctm̄. iō ꝯmittit illud?℟º ẜm ꝟ. Hūgꝭ. notauit ꝙ talis mortalit̓ peccat. Na impia ē ꝓmiſſio q̄ ſcelere adimplet̉. 22. q. 4. ī malis. Et ſb̓dit ꝟ. Ego credo ꝙ nō peccat niſi venialit̓. A. Hoc pōt eē veꝝ qn̄ ex iuſtaignorantia neſciebat illicitū eē qd̓ iurabat. Al̓ ſecꝰ. ꝗa cū iuramēto hͦ caſudeficiat iudiciū eꝗͥꝑatur ꝑiurio. 22. q.2. aīaduertēdū. B¶ Qui ſūt illi ꝗ nō admittūt̉ ad iurādu: ℟º ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 89. Nonadmittūt̉ ſiue nō cogūt̉ pueri an̄ ānoſpubertatꝭ. 22. q. §. pueri. vbi etiā dr̄.ꝙ ſi iurauerīt ⁊ pr̄ ut audiuit ſtatī ꝯͣdixit. irrita ſūt iuramēta. Itē nec al̓ ꝑiuri. 22. q. 5. paruuli. Itē nō debēt accede̓ ad iurādū niſi ieiuni ꝓpt̓ reuerētiā. 22. q. 5. honeſtū. A. Ibi p̄ꝫ ꝙ hͦ ēde ſuaſiōe ⁊ nō de p̄cepto. B. Itē ſolēnibꝰ diebꝰ nō ē iurādū ꝓ rebꝰ tꝑalibꝰniſi ī magna nccītate. exͣ de ferꝭ. c. pͥ. Ade hͦ dcm̄ ē sͣ. feīe. §. 6º. cū additiōe. G¶ Vtꝝ ſacerdotibꝰ liceat iurare. ℟ºẜm Tho. vbi sͣ. Nō licet eis niſi ꝓ magna nccītate ⁊ vtilitate. 2. q. 5. ſi quisp̄ſbyter. Et ponit Ray. 7. caſus ī ꝗbꝰpn̄t ⁊ debent iurare. pͥmꝰ ne ꝓ defectuꝓbationū aliꝗs ledat̉ uel rē ſua amittat. tūc enī dꝫ iurare ⁊ teſtificari ꝑ modū ꝗ ponit̉. i. teſtis 3º. §. io. A. i. ẜmdiſtinctionē ibi poſita. B Itē ꝓ fideItē ꝓ obediētia. Itē ꝓ pace. Itē ꝓ indēnitate eccl̓ie. q̄ caſus pōt reduci ad primū. xē cū abſoluit̉ ab excoīcatiōe. Itēcū infamatꝰ dꝫ ſe purgare. Probant̉ hͦoīa exͣ de elec. ſignificaſti. vltra mediu28. diſ. de ſyracuſane. exͣ de offi. or. adrepͥmendū. z. q. 5. p̄ſb̓r. pͥ. et 2º. AIdē in ſū. con. eo. ti. q. 16. B. Pōt hodie addi. 8. et 9. caſus. ꝗa ſi ſacerdos litiget ſiue ī cā ſpūali ſiue alia dꝫ iurarede calūnia. ſimil̓r ⁊ de v̓itate dicenda.exͣ de iura. ca. ſi d̓ calūnia. liº 6º. A. Fidet̉ ꝙ in his caſibꝰ ul̓ ſil̓ibꝰ dꝫ iurari tactis ſacro ſanctꝭ euāgelijs. niſi ab ep̄oꝗ̄ iurat ꝓpoſitꝭ tm̄ ſꝫ nō tactꝭ. ut in. c. fi.exͣ de iura. ca. In alijs v̓o leuioribꝰ ſacerdotes nō tagūt euāgeliū. ſed int̓rogant̉ ꝑ ſanctā ꝯſecrationē. dco. c. ſi ꝗsp̄ſbyter. Et idē vr̄ ī alijs clerid ut interrogent̉ ꝑ ſanctā ordīatione. ꝗa necipſi ſine magna ncc̄itate debēt tagereeuāgēliū. 22. q. 5. nullꝰ. B¶ Utꝝ ſi ꝗs ſimpl̓r iuret aliqͣ cōditioītelligat̉. ℟º ẜm Hoſti. Multe ꝯditiones etiā ſi tacent̉ intelligūt̉. Nā qn̄ iuro ꝙ faciā aliꝗd. intelligit̉ ſi deo placuerit. qn̄ etiā ſi pape placuerit. ꝗa ſemꝑeiꝰ auctoītas vr̄ excepta. 25. q. ī. c. vltꝭ.v̓ſu. ipſi nāqꝫ. Itē ſi res ī eodē ſtatu ꝑmāſerit. In̄ ſi ꝗs gladiū depoſuit apd̓me ⁊ factꝰ furioſus repetit nō teneorredde̓ etiā ſi iuraui. 22. q. 2. ne quis.Itē intelligit̉ ſi mihi fidē ẜuauerꝭ. Nōſeruāti enī fidē nō ē fides ẜuāda. In̄ſi nō facꝭ mihi qd̓ ꝓmiſiſti. nō teneor.exͣ de iure iurꝭ. ꝑuenit. 2º. ⁊. c. ſicut. Itēſi iuro tibi pecuniā redde̓ ad certū tēpus ſpe future nūeratiōis. intelligit̉ ſipecunia mihi pus nūerauerꝭ ſiue mutuauerꝭ. C. de no nu. pecu. indubitati.Itē ſi iuro tibi ſolue̓ ad certū tēpꝰ. intelligit̉ niſi iudex ꝯͣriū p̄cipiat. Namius ſuꝑiorꝭ ſꝑ videt̉ exceptū. exͣ d̓ iureiurꝭ. veniētes. §. pͦ. ad fi. Sil̓r niſi ꝑ tefueri abſolutꝰ. ex de iure iurꝭ. c. pͥ. ⁊. c.ſicut. Itē ſi iuro tibi dare dotē. ſubauditur ſi nuptie ſecute fuerint. ut. ff. deiure do. ſtipulationē. Item ſi iuro tibi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten