A ut ſi omittēt facere qd̓ ꝓmiſit ꝓpter acceptū bn̄ficiū. aut ſi bn̄faciētinō ſubueniret cū poſſet in notabili neceſſitate. B. Alio modo dr̄ ingratꝰnō ſolū quia p̄termittit ſꝫ ⁊ ꝯtrariumagit. Et hͦ etiā ẜm cōditionē eiꝰ quodegit̉ qn̄qꝫ ē pctm̄ mortale qn̄qꝫ veīale¶ Vtꝝ ingratis bn̄ficia ſint ſubtrahēda. ℟º ẜm Tho. vbi sͣ. Circa ingratūduo ſūt ꝯſiderāda. pͦ ꝗdem ꝙ ipſe ſitdignꝰ pati. ⁊ ſic certū eſt ꝙ meret̉ bn̄ficij ſubtractionē. 2º ꝯſiderādū ē qd̓oporteat bn̄ficiū face̓. pͦ nāqꝫ nō debeteſſe facilis ad ingratitudine iudicādāNam forte nō occurrit beneficiato facultas aut debita opportūitas retribuendi. 2º dꝫ tende̓ ad hͦ ꝙ de ingrato gͣtū faciat. qd̓ ſi nō pōt pͥ bn̄ficio facereforte faciet ſecundo. Si v̓o ex bn̄ficijsml̓tiplicatꝭ īgͣtitudine augeat ⁊ peiorfiat. dꝫ a bn̄ficioꝝ ceſſare exhibitiōe.Quedam ēM NiINa enormis. q̄dam no. ut sͣ. enormia. §. 2.T. Eelit A abiolutio ⁊. q fi. in additione. B¶ Vtꝝ aggrauet̉ iniuria ex hͦ ꝙ ꝯmittatur in ꝑſonā pluribꝰ ꝯiūcta. ℟º ẜmTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 65. Cęterꝭ paribꝰ qͣnto aliqͣ iniuria ī plures redūdat. tantoeſt grauiꝰ pctm̄. Et inde ē ꝙ grauiuspctm̄ ē ſi aliꝗs ꝑcutiat pͥncipem qͣꝫ pͥuatā ꝑſonā. ꝗa redūdat in iiuriā totiꝰmultitudīs. Cū aūt infert̉ iniuria ī pſonā cōiūctam alteri qͣlit̓cūqꝫ. tūc iniuria illa ꝑtinet ad duas ꝑſonas. ⁊ exhͦ ipſo aggrauat̉ pctm̄. Quō ⁊ qn̄ liceat iniuriam ꝑſone uel rerū repelle̓. videsͣ. bellū. p. §. 2º. De maͣ iniuriaꝝ vlde. jͣ. patiētia.Niuſticla. aciUtrūens īiuſticiā ſꝑ peccet mortaliter. ℟ºẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 70. Cū īiuſticiaꝯſiſtat in nocumento alteriꝰ. manifeſtū eſt ꝙ ꝯͣriat̉ caritati. ⁊ ſic ex ſuo genere ē pctm̄ mortale. Ille tn̄ ꝗ in paruis facit īiuſticiā deficit a ꝑfectiōe eiꝰqd̓ ē iuſtū face̓ inqͣꝫtū pōt reputari nōeſſe oīo ꝯͣ volūtate eiꝰ qui hͦ patit̉. puta ſi auferat aliqͥs alicui vnū pomū ul̓aliꝗd tale. de qͦ ꝓbabile ē ꝙ ille non ledatur nec ei diſpliceat. De īiuſticia iudicis eccl̓ia ſtici vide i. iudex 2º. §. fi.A. Immo. §. pͦ. B. Itē multa circainiuſticiā iudicū vide. i. iudex pͥ. §. j.⁊ ſe.NobediētiaVtꝝ ſit pctm̄ mortale. ℟º ẜmTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 105. Sic. Nā inobediētia ꝯͣriat̉ caritati dei q̄ exigit ut eiꝰp̄ceptꝭ obediat̉. In p̄ceptꝭ aūt dīnis cōtinet̉ ꝙ etiā ſuꝑioribꝰ obediat̉. IndeRo. 13º. Qui reſiſtit ptāti. dei ordīatiōireſiſtit. Itē ꝯͣriat̉ dilectiōi ꝓximi īqͣtū ſuꝑiori ꝓxīo ſubtrahit obedientiaquā eī dꝫ. Si āt platꝰ aliꝗs tot p̄ceptaīgerat ꝙ ſb̓ditꝰ ea īple̓ nō poſſit excuſat̉. De obediētia hr̄. ī. obediētia. ꝑto.Nquiſitlo. oumbciēꝙ tribꝰ modis ꝓceditur ꝯtraaliquē de crimīe. vꝫ ꝑ accuſationē. denūciationē. ⁊ inꝗſitionem. Et ꝗdemquo debeat fieti accuſatio habet s. accuſare. ⁊ sͣ. accuſatꝰ. Ad denūciationēv̓o debet p̄cedē caritatiua āmonitio.exͣ de accu. ſuꝑ his. ⁊. c. qͣliter ⁊ qn̄. 2º.Et ad inꝗſitionem p̄cedere clamoroſa inſinuatio. ut in dcō. c. qͣlit̓. Addit̉ ⁊⁊quartꝰ modus .s. cū crime obijcit̉ permodū exceptionis. de quo agit̉. jͣ. inſcriptio. §. p. et 2º.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten