B Itē repellit̉ ab accuſando. ff. d̓ accuſa. l. q accuſare. Itē a teſtificādo. niſi in caſibꝰ. exͣ de teſti. c. teſtīoniū. Aniſi eēt ī integrū reſtitutꝰ. ut. .i. teſtis§. 5. B. xē a poſtulādo. ff. de poſtu.l. i. d̓ qua poſtulatione hēs .i. poſtū latio. §. fi. Hec aūt de infamibꝰ ſic ſuꝑficialit̓ dicta ſufficiat. Alia plura potesvide̓. 3. q. 7. §. porro. ī tex. ⁊ glo. Qualiter ⁊ qn̄ infamatꝭ ſit īdicenda purgatio. vide. īͣ. purgatio. §. 2.Vtꝝ liNfidelis. ceac ſidelibꝰ coīcare cū infidelibus.℟º ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. io. Qui in fide firmi ſūt ita ꝙ ex eorū coīcatiōe cūīfidelibꝰ ſperat̉ magꝭ illorū ꝯuerſio qͣꝫhorū ſubuerſio. nō ſūt ꝓhibēdi coīcare cū infidelibꝰ. Simplices aūt ⁊ īfirmi ꝓhibēdi ſūt ne ſine magna nccītate cū eis ꝯuerſent̓.¶ Que infidelitas ſit grauiꝰ peccatū?℟º ẜm Tho. vbi sͣ. Heretici ꝗdem quiꝓfitent̉ lege euāgelij ⁊ eā corrūpūt gͣuius peccat qͣꝫ iudei ꝗ fidē nūqͣꝫ ſuſceperūt. ⁊ iudei ꝗ ſuſceperūt figurā eiꝰin veteri lege quā male interptantescorrūpūt grauiꝰ peccāt qͣꝫ gentiles quinullo modo fidē euāgelij ſuſceperūt.Poſſent tn̄ ẜm ꝗd alit̓ cōparari.Veꝝ cū infidelibꝰ ſit diſputandū.℟ꝰ ẜm Tho. vbi sͣ. In diſputatione fidei ꝯͣ hereticos duo ſunt conſiderādaInū ex ꝑte diſputantꝭ. ꝗa ſi diſputattaqꝫ de fide dubiꝰ. ⁊ experiri voles veritatē. tūc peccat ꝓcul dubio tāqͣꝫ infidelis. Si aūt diſputat ad ꝯfutandū errores uel ad exercitiuꝫ. laudabile eſt.Aliud ē ꝯſiderandū ex ꝑte audientiūvtꝝ ipſi ſint inſtructi ⁊ firmi in fide.tūc enī nullū eſt periculū diſputare.Aut ſi audiētes ſint ſimplices ⁊ ī fidetitubātes. Circa tales diſtinguēdū ē.quia ſi ſūt ſollicitati ab infidelibꝰ nitētibꝰ in eis fidē corrūpe. tūc neceſſe eſtpublice diſputare dumodo inueniāt̉aliqui ad hͦ idonei. Per hͦ enī ſimplices in fide firmabūt ⁊ tollet̉ īfidelibꝰdecipiēdi facultas. Si v̓o non ſunt ſollicitati tūc periculoſū eſt publice diſputare de fide corā ſimplicibꝰ quorūfides etiā ex hͦ ipſo ē firmior ꝙ nihildiuerſū audierūt. ⁊ iō non expedit eiſut audiāt v̓ba infideliū diſputātiū ꝯͣfidē. Prohibēt̉ quoqꝫ omnes laici diſputare d̓ fide publice uel occulte. exͣ d̓heretid. quicūqꝫ. liº 6º. A. Et ibi dr̄Qui v̓o ꝯtrafecerit. excoīcatiōis laq̄oinnodet̉. G. Itꝝ liceat īfideles trahere ad fide ꝑ aliqua data munera. vide .i. munꝰ. §. 2. ⁊ .i. iudeꝰ 3º. §. pͥ. circa fi. Infideliū mrimoniū de hͦ qͣre sͣ.īpedimētū 9º. de diſpari cultu ꝑ totū.Itē de infidelibꝰ heretid vide s. hereticus. De iudeis .i. iudeus. De ſarracenis .i. ſarracenꝰ.NgratitudoUtꝝ ſit pctm̄ mortale. ℟º ẜmTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 107. Ingratꝰ dr̄ aliꝗſdupl̓r. Vno mo pͦ ſolā omiſſione. putaꝗa nō recognoſcit ul̓ retribuit vices ꝓbn̄ficio accepto ⁊ hͦ nō ſꝑ e pctm̄ mortale. Nā ſi ingͣtꝰ p̄termittat illd̓ ad qd̓nō tenet̉. A. s. ex obligatiōe ncc̄itatꝭ.ſꝫ ex debito gͣtitudīs qd̓ ē ut hō aliꝗdliberalit̓ tribuat etiā ad qd̓ nō tenet̉.ẜm eūdē Tho. ibidē Gº. nō peccat motalit̓ ſꝫ venialit̓. ꝗa ꝓuenit ex negligentia quadā ſeu īdiſpoſitiōe. A .s. hoīsad v̓tutē ut pꝫ ibidē. B. Rōt tn̄ eſſemotale ꝓpt̓ iteriorē ꝯtēptū. aut ſi ſubtrahat illd̓ qd̓ ex nccītate debet̉ bn̄ficio ſiue ſimpl̓r ſiue ī aliqͣ nccītatꝭ gͣdu.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten