ꝑſona quā accepit dr̄ mihi affinis intertiogne̓. A. De iſtis generibꝰ affinitatꝭ dic etiā glo. dicti. c. nō dꝫ. exͣ decōſang. ⁊ affi. B¶ Quid ſi cognoſcit ꝗs cōſanguineāalicꝰ in quīto gradu uel ſupra? ℟º ẜmRay. ⁊ Goff. Nō ꝯͣhit̉ affinitas nec īpedit̉ mr̄imoniū ⁊ ſi erat ꝯſanguineavxorꝭ ſue ī deo gradu. nō ꝑdit vir iusexigēdi debitū ſuū.Mpedimētu15º. d̓ impotētia coeūdi. ꝗd ſit?℟º ẜm Ray. Eſt vitiū aīe ul̓ corꝑis ul̓vtriuſqꝫ quo ꝗs īpedit̉ alteri carnalit̓cōmiſceri. A. Quaſi idem dīc Hoſti.s. ꝙ ē defectꝰ naͣlis ſeu accidental̓ quoꝗs ⁊cͣ. ut ī ſū. con. liº 4º. ti. 16. q. i. BQuot ſūt ſpēs impotentie? ℟º ẜmRay. Sūt pͥncipal̓r due. Nā vna ē naͣlis. ut īpotētia pueri uel frigiditas ſenis. ſeu etiā frigiditas cōplexiōis. autartatio mulierꝭ. Alia nō naͣlis ſꝫ accidētalis. ut caſtratio ſil̓r ⁊ maleficium. AIdē in ſū. con. eo. ti. q. 2. GVtꝝ naͣlis īpotētia īpediat mr̄imoniū. ℟º. Illa q̄ eſt ī puero ul̓ puella īpedit ad tēpꝰ. ꝗa qͣꝫdiu ineſt nō pōt ꝯͣhe̓30. q. 2. c. pͦ. exͣ eo. ꝙ ſedē. De hac videi. mrimoniū 2º. §. p. Sꝫ illa naͣlis impotētia q̄ ē in frigido. ſi eſt ꝑpetua īpedit mr̄imoniū ꝯͣhēdū ⁊ dirimit ꝯͣctū33.q. i. c. pͥet 2º. exͣ eo. laudabilē. Illa tn̄q̄ eſt in ſene non īpedit. C. de nuptꝭ. l.ſanximꝰ. 27. q. i. nuptiaꝝ bonū. ī pͥnº.Nam ſenes ⁊ ſi naͣli calore deſtituant̉oꝑe tn̄ medicoꝝ poterit aliqͣlit̓ ſubueniri eis. A. Idē dīc glo. ī dcō. c. nuptiaꝝ. ſubiūgēs ꝙ nemo ē adeo ſenexꝗn calere poſſit naͣ uel artificio. qd̓ nōeſt ī frigido ul̓ puero. Et ex dcō iſtiusglo. pꝫ ꝙ ſi ſenex nullo mō poſſit calēidē iudicandū eēt d̓ illo qd̓ de frigido.s. ꝙ nō pōt ꝯtrahe̓. Et ſatꝭ facit dcm̄. c.qd̓ ſedem. B¶ Quid ſi vir non ē oīo frigidꝰ. ſꝫ uelmebrū nō erigit̉ ſeu diuerſimode ineptū ē ita ꝙ nō pōt vxori cōmiſceri. ul̓ſtatī ſꝑgit ſeme extra. ⁊ hꝰ mōi. ℟º ẜmHoſti. Si pōt iuuari medicinis planūeſt. al̓ expectādū erit trienniū. ⁊ pꝰ eaforſan ſeꝑari poterit. ſicut pōt naͣlit̓ frigidus. Tutiꝰ tn̄ eēt conſulēdus papa.A. Ego puto ꝙ nō ſit nccē conſulerepapa. ꝗa ſiue ex frigiditate ſiue ex cāquacūqꝫ cōſtet ꝑſonā īpotētē ad reddendū debitū reputat̉ īepta ad ꝯͣhendū mr̄imoniū. ut ī. c. qd̓ ſedem. exͣ defrigꝭ ⁊ malefi ⁊ ut pꝫ eo. ti. c. laudabilem. expectatio trienij fiēda ē. niſi perpͥus poſſit de īpedimēto cōſtare. B¶ Quid ſi mulier dīc virū īpotētē ꝓpter defectum mēbri? ℟º ẜm Hoſti.Iirū eē inſpiciēdū ꝑ honeſtos hoīes.ſicut de muliere arta dr̄. ī. §. xiº. Si v̓oalleget exceſſū mēbri. dīc ibi Hoſti. ꝙpapa ꝯſulēdꝰ eēt. A. Videt̉ hͦ caſu dicēdū idē qd̓ de arta q̄ pōt ꝯͣhe̓ cū vno⁊ nō cū alio. ut. jͣ. §. Pone ꝙ ē arta. B¶ Sed ꝗd ſi ꝗs nō pōt copulari cū v̓gine ſꝫ cū corrupta? ℟º ẜm Tho. in 4º.diſ. 34. Poſſūt medicinalit̓ cū aliqͦ inſtrumēto clauſtra pudorꝭ frangi. Neceſſet hͦ ꝯͣ naͣm ꝗa nō fieret ad delectationem. ſꝫ ad medicinā¶ Quid ſi ꝗs mouet̉ ad pulchrā ⁊ nōad turpe? ℟º ẜm Tho. vbi sͣ. Hꝰ modiabhoīatid mulierꝭ nō ē cā naͣlis ſꝫ accidental̓. ⁊ iō idē iudiciū ē qd̓ de maleficio. de qͦ. jͣ. §. an̄pl̓t. ⁊ ſequētibꝰ.¶ Quid ſi vir ſciat ſe frigidū ⁊ īeptū.⁊ tn̄ ſcient̓ ꝯͣhit cū aliqͣ? ℟º ẜm Ray.Si mulier vult coh̓itare nō pōt vir abea recede̓. ar. exͣ de eo ꝗ dux. ī ma. qua