tacite ul̓ exp̄ſſe. al̓ ex ſpōſalibꝰ factis aꝑentibꝰ filij n̄ obligant̉. nec orit̉ publice honeſtatꝭ iuſticia. exͣ d̓ deſpon. īpu.ſi infantes. liº 6º. De ſpōſalibꝰ hēs plura .i. ſponſalia.Mpedimētu14º. De affinitate ꝗd ſit dictū ēsͣ. affinitas. Et ꝯtrahit̉ affinitas etiā ꝑfornicariā copulā. 35. q. 3. nec eā. exͣ deeo ꝗ cogno. ꝯſan. vxo. ſue. diſcretione7. c. tue.¶ Qui ſunt affines ⁊ in qͣ gradu? ℟º.Ꝙuis hactenꝰ multa fuiſſent gnaͣ ⁊ gͣdus affinitatꝭ. hodie ſolū ē tale genꝰ ꝙoē s ꝯſanguinei vxorꝭ mee ſūt mihi affines. ⁊ ī eodē gradū in qͦ ſūt ꝯſanguinei vxorꝭ. Sil̓r oēs ꝯſanguinei mei ſūtaffines vxorꝭ mee. ⁊ ī eodē gradu in qͦſūt ipſi ꝯſaniguinei mei. Aº. v̓bi gr̄a.Soror vxorꝭ mee ē ipſi vxori ī pͥmo gͣdū ꝯſanguinitatꝭ ⁊ mihi erit ī pͥmo gdū affinitatꝭ. Filia fororꝭ in 2º gͣdu conſanguinitatꝭ vxori ⁊ mihi ī ſecūdo affinitatꝭ. Idēqꝫ vtrīqꝫ in ceterꝭ agēdū ēſucceſſoribꝰ. 35. q. 5. porro. G Et qd̓dixi de vxore idem ītelligas de qͣcūqꝫalia muliere carnaliter cognita. ut ī p§. dictū eſt Sꝫ cōſanguinei mei nullomodo ſūt affines ꝯſanguineis vxorismee. nec īter eos mr̄imoniū ꝓhibet̉.exͣ de ꝯſang ⁊ affi. ꝙ ſuꝑ his.¶ Quid ſi morit ꝑſona mediāte qͣ cōtrahit̉ affinitas. ut puta morit̉ maritꝰuel vxor ſiue ꝯcubina ul̓ concubitor?℟º. Nihilominꝰ remanet affinitas q̄erat ad cōſanguineos eiꝰ. nec pōt eſſemr̄imoniū īter eos. 35. q. io. fraternitas. A. Idē ī ſū. con. liº 4º. ti. 15. q. 3. B¶ Quid ſi aliꝗs polluit aliquā exͣordinarie .i. exͣ naͣlia? ℟. Ꝙuis talis pollutio crimīoſa ſit ⁊ dānabil̓. nō tn̄ exhoc cōtrahit̉ affinitas. Vn̄ nō īpediūt̉cōſanguinei viri acriꝑe illā in vxorē.nec cōſanguinee mulierꝭ acciꝑe illū invirū. 35. q. 3. exͣordīaria. N. niſi cumhac pollutiōe cōcurrāt ſpōſalia. tūc .n.impedit̉ mrimoniū ꝓpter iuſticia publice honeſtatꝭ de qͣ dictū ē in. c. p̄cedēti. ut exͣ de eo ꝗ cogno. con. c. fraternitati. B. Et idē dicēdū ſi vir intrauitclauſtrū pudorꝭ. ſꝫ non ꝑuenit ad cōſumatione oꝑis. ꝗa talis pollutio nō facit ſanguīs ꝯmixtionē neqꝫ carniſ vnitatē. Sꝫ ſi vir p̄uenit ad emiſſionē ſeminis etiā ſi mulier nō emittat. dicēdū vr̄ ẜm Poſti. ꝙ affinitas ꝯͣhit̉. Sufficit enī ꝙ ꝑ hūc modū facta ſit admixtio. de qua Tho. ⁊ Al. dicūt ꝙ reqͥrit̉.A. Dicti Tho. ⁊ Al. ⁊ etiā Inno. vidētur dice̓ ꝙ ad affinitatē ꝯͣhendā reꝗrat̉ cōmixtio ſeminū. ⁊ nō ſufficiat̉ ꝙalter tm̄ emittat. Sed glo. Ray. ſentitcū Hoſti. ut ī ſū. con. eo. ti. q. 5. B¶ Pone ꝙ mortua vxore vir vult accipere ī vxorē illā q̄ quōdam fuit vxoralicꝰ de ꝯſanguītate pͥme vxorꝭ. nūꝗdpōt? ℟º. Dicendū ꝙ lꝫ nullā feminamd̓ ꝯſanguītate pͥme vxorꝭ poſſit acciꝑeꝗa ē ibi affinitas. tn̄ feminā vxorē olīalicꝰ d̓ ipſa ꝯſanguītate bn̄ pōt acciꝑeEt idē dicēdum ſi ponat̉ ſil̓is caſus expte vxorꝭ. Nā mortuo viro lꝫ n̄ poſſitacciꝑe aliquē virū de cōſanguītate pͥmi viri. tn̄ virū olim maritū alicuiꝰ femine de ip̄a cōſanguītate bn̄ pōt accipere. Nā ī tali caſu nō ꝓpͥe ē affinitasniſi in ſecūdo gne̓ affinitatꝭ qd̓̇ olī imponebat̉ īpedire. hodie nō. exͣ eo. nondebet. Ad cuiꝰ intelligētiā ſciendū. ꝙqn̄cūqꝫ affinis meus ꝯͣhit mr̄imoniūcū illa ꝑſona quā accepit dr̄ ꝗdē mihiaffinis ſꝫ in ſecūdo gne. ⁊ ſi hec ꝑſonacōtrahat poſtea aliud mr̄imoniū illa