ſpem habētiū niſi cōſentiāt uel papaaliud expͥmat. Circa imperatorē veroſubdit. ꝙ aut intendit legitimare diſponēdo ſuꝑ mrimonio ⁊ incipiēdo aradice. Et dico ꝙ nō pōt. ꝗa hoc ē ſoliꝰpape. Et ſic leges q̄ dicūt ꝙ ex mr̄imonio ſubſecuto legitimant filij. niſi fuiſſent approbate ꝑ carones non credoꝙ valeret. Et ꝑ hoc pꝫ ꝙ nō pōt facerepleniſſimā legitimationē q̄ vitiū deleat̄ originale. Aut vult legitimare collatiue cōferēdo iura legitimitatis. ⁊ qͣad ſpūalia credo ꝙ nō poſſit. Iō putoꝙ legitimatus ab imꝑatore non poſſitordinari nec bn̄ficiari. niſi alit̓ diſpenſetur. Et hoc tenent Io. an ⁊ Archidi.Aut vult legitimare ꝗ ad tꝑalia ⁊ honores ⁊ hereditates. Et dico ꝙ pōt interris imperij ſicut ⁊ olim poterat. Interris aūt eccl̓ie an poſſit. dic̄. Aut legitimat lege generale cōdenda. Et dicoꝙ v̓tus legis ſe extendit ad exiſtentesin terris eccl̓ie. nō ex v̓tute legis ſolūſed ex generali approbatiōe eccl̓ie. diſ.io. ſi in adiutoriū. quā facit canō. exqͦlex nō repugnat canoni qua papa approbare cēſetur. eo ꝙ nō improbat. utdixi de iudi. nouit. Non puto tn̄ ꝙ tales eſſent legitīati quo ad ſpūalia ꝓpt̓naͣm materie que nec directe nec indirecte ſuppoſita ē ptāti laici. Aut vultlegit imare ꝑ reſcriptū. ⁊ credo ꝙ nonpoſſit in terris eccl̓ie. niſi eo modo qͦ sͣdictū eſt papā poſſe in terris imperij.Ibidē etiā tāgit ꝙ imꝑator pōt legitīare ut s dictum ē etiā ante coronatiōeꝫẜm Iaco. de arena. ⁊ Io. an. Iteꝫ dic ꝙhabes ptātē legitimādi ab imꝑio. pōtvbi pōt imꝑator ẜm verba pͥuilegij. ⁊vbi nō pōt. minꝰ pōt habēs ptātem abeo. Et ſil̓r dico de habentibꝰ ptātem apapa. In habēte ptātem ab imꝑatoretenet Bar. in. l. p̄ſes. ff. de offi. p̄ſi. ꝙ n̄poſſit legitimare in terris eccl̓ie. quiaalius a ꝓcōſule non pōt extra ꝓuinciāſibi decretā iuriſdictionē etiā volūtariam exercere. Puto etiā inꝗt ꝙ hn̄sptātem a papa uel a pͥncipe non poſſitlegitimare ad p̄iudiciū alteriꝰ. etiamreſpectu ſpei. ꝗa tales cōceſſiones ītelligunt̉ ſine alioꝝ piudicio. de puil̓. paſtoralis. cū ſil̓ibꝰ. hec ille. ꝗͥ etiā ibideꝫmulta alia ꝓſequitur de hac maͣ. GQuibꝰ autē modis illegitimꝰ legitiet̉hēs .i. legitimus. §. 2. Et vtꝝ malitiaparentꝭ debeat noce illegitīo ſiue cuicūqꝫ filio hēs s. filiꝰ. §. 3. Ad materiāillegitimoꝝ pōt ꝑtinere sͣ. filius. ⁊ i.legitimus.Llicite acquiſitū. Quot modis dr̄ illiciteacꝗſitū ⁊ qn̄ reſtitui debeat ul̓ ī el̓yamdari poſſit habes sͣ. elemoſyna pͦ. §. fi.⁊. i. reſtitutio pͦ. §. antepl̓t.Mmunitas.De īmunitate ſeu emunitateeccl̓ie aūt confugientiū ad eccl̓iam. vide sͣ emunitas p. et 2º.Mpedimetupͦ coīter Circa impedimēta matrimonij pͦ agemꝰ de impedimēto ī genere. 2º de impedimēto errorꝭ ꝑſone.3º de impedimēto ꝯditiōis. 4º de impedimēto voti. 5º de impedimēto ꝯgnationis carnalis .s. ꝯſanguītatꝭ. 6º. d̓ impedimēto cognatiōis ſpūalis .s. cōprnitatꝭ. 7º de cognatiōe legali .s. adoptionis. 8º de impedimēto crimīs. 9º dediſpari cultu. xº de violētia ſiue metu.xio de impedimēto ordīs. 12º de impedimēto ligatiōis ad aliā vxorē. ijº de