reſiſtētiā inrꝭciuilis eſt īpoſſibile ꝙ fictio opetur reſurgendo mr̄imoniū utretro. qͥa deficit ī extremo a quo. sͣ. eo.tanta. ff. de ſena. l. paulꝰ. al̓. l. ſenatōesIn̄ credo ꝙ hͨ legitimatio nō valeretvt trahēs radicē a mr̄imonio. ſꝫ bn̄ poteſt valē̓ ut legitīationis collatura denouo. Qn̄ v̓o diſponit in radicē mr̄imonij. aut ꝓles ē prodita ex mr̄imōioquo an ius canonicū reſiſtat mr̄imonio ul̓ legitīationi prolis pōt eē dubitatio ꝓbabilis. Et dico ꝙ hͦ caſu pōt legitimare diſponēdo in mr̄imoniū. etdeclarādo legittimitatē ꝓpt̓ dubiū matrimonij qd̓ eſt ei ſubiectū ⁊ ad euitādam p̄plexitatē ſtāte dubio. ⁊ ꝗa exqͣnon hꝫ clarā reſiſtentiā iurꝭ pōt retrotrahi fictio ad pͥncipiū legitiatiōis. ⁊ꝗa ꝓpter dubiū ꝓbabile caſus ē ſuppoſitus pape ut de guioribꝰ. ut pꝫ in hacdecre. ꝑ venerabilē. v̓. rōnibꝰ igit̉ ⁊cͣ.Et ſic pedente dubio ⁊ qͣꝫdiu latet īpedimētū videmꝰ ꝙ papa ex colore mr̄imonij auctoritate eccl̓ie prolē legitīatde clam. deſpo. cū inhibitio. ⁊ sͣ. eo. ꝑuenit. ⁊ vbilibꝫ. Vn̄ hoc caſu legitiatetiā in terris imperij. ꝗa diſponit ī radicē mr̄imonij. ad hͦ sͣ. eo. tanta. Namnulli dubiū ꝙ legitīatio q̄ fit ex illo caſu ex ſolo mr̄imoio etiā dempta quacūqꝫ ſolēnitate dotaliū inſtr̄oꝝ quamreꝗrit lex abilitat ⁊ prolē legitiat etiāin terris imperij. Et ſic d̓ facto ꝯſuluiMutine. Qn̄qꝫ papa intēdit legitīareſolū cōferēdo iura legitimitatꝭ nō diſponēdo in radicē mr̄imonij. ul̓ ꝗa nōvult. uel ꝗa nō pōt. qd̓ pꝫ ex p̄dictiſ. ⁊tūc claꝝ ē ꝙ ī terris eccl̓ie pōt legitīare. ut h̓. v̓. rōnibꝰ igit̉ ⁊cͣ. ꝗa in iſtis exercet iura īperij. Aūt vult legitīare interris imperij. ⁊ tūc aut vult legitīareſibi ſu ꝓoſitū ul̓ ſupponēdū rōne clericatus. ꝗͥ eo ꝙ ſe legitimat ꝓpt̓ clericatum dr̄ clericus ſaltē mēte. iuxͣ noͣ. detrāſac. ex lr̄is. Et dico ꝙ pōt. ⁊ eo legitimato ſecuto cl̓icatū legitimꝰ ē qͦ adtꝑalia ⁊ ſpūalia ⁊ quo ad oīa. ut pꝫ exvna allegatōe h̓. Nec obuiat ꝙ ex hͦ p̄iudicet nō ſuppoſito. nec dicat̉ ꝙ ſit legitimꝰ ⁊ illegitimꝰ qͣi monſtrū. Autvult legitīare non ſuppoſitū nec ſupponendū de ꝓximo. Et tūc aūt vult legitimare cū ꝯſenſu illiꝰ ꝗ ſuꝑiorē nō recognoſcit. ⁊ ſic ē ī quaſi poſteſſiōe lib̓tatis. Et talis pōt legitīari ut h̓. v̓. rōnibꝰ. Aut in terris illiꝰ q̄ ſuꝑiorē recognoſcit. ut īꝑatorē. ⁊ caſus vr̄ h̓ v̓. rōnibꝰ. ꝙ nō poſſit. ꝗa hec q̄ ſunt ſup̄miimperij ut legitimare. nō pn̄t fieri ſine conſenſu ſuꝑiorꝭ. ut vult hͨ decre. q̄nō eſt alibi in hͦ. Et hͦ ꝙ papa nō legitimet in terris īperij qͦ ad bona tꝑaliatenēt Bar. Cy. Sed ſi vis tene̓ ꝙ hecptās ſit ꝓrogabilis ī habentē ſil̓em poteſtatē. ſicut dicimꝰ ī his q̄ ſūt meri īperij. ut dixi de fo. cōpe. c. ſi diligenti.credo ꝙ nō poſſet face̓ papa iſta legitimatione circa ſubiectū īperio. niſi vbiconſentiret oēs ꝗbꝰ piudicat̉. ꝗa talisiuriſdictio n̄ pōt ꝓrogari ad piudiciūeoꝝ. Et hͦ tenet Io an. dicēs ꝙ papa hͦin terris eccl̓ie pōt lib̓e .i. ſine alicꝰ ꝯͣdictiōe. In terris v̓o ſubiectis īperio nōpōt qn̄ ꝯtradice̓ poſſit is cui fit piudiciū nō in ſpe ſꝫ in re. i. q iā poſſidet hereditatē. Secus ſi ſolū ſperet. Vn̄ ẜmHoſti. ſolo pr̄e reqͥrēte dū viuit pōt fieri legitimatio. eo aūt mortuo ꝯſentientibꝰ illis ꝗbꝰ iā delata ē heditas. al̓non. ⁊ qͣ ad feudalia conſentiēte dn̄ofeudi. nō obſtāte ꝯtradictiōe habētiūſpem tm̄. Sꝫ tn̄ ī eoꝝ p̄iudiciū fieri nōdꝫ ſine cā. Iō in dubio ſi fiat alio nonexp̄ſſo nattēdit̉ ad p̄iudiciū agnatoꝝqͥ ꝯ