igrauerūt ⁊ poſtea ſciūt. nō tenēt̉ diſcede̓ cū dāno ſuo. Si v̓o ſciuerūt a pͥncipio. tenet diſcede̓. niſi nccītas eos cōpuliſſet ꝙ fierēt de eius familia. Et qd̓dic de ruſticis ītellige q̄ colūt terrā dominoꝝ ſuoꝝ. Et ẜm eundē ꝟ. extēdit̉etiaꝫ ad illos ꝗ dicūt̉ medietarij. ⁊ quiꝓpter cultura recipiūt certā portioneꝫfructuū. Nā ⁊ p̄n̄t coīcare qͣꝫtū o ꝓpt̓culturā ⁊ hꝰ moī rōneꝫ. Idē ītelligēdūē ẜm Hoſti. de nutricibꝰ ⁊ ſil̓ibꝰ. q̄ ſi adn̄o recederēt nō herēt vn̄ viuerent.ar. exͣ eo. ſi vere. ubi excuſant̉ q cū excoīcatis nautꝭ ꝯueniūt de trāſfretādoꝯͣſarracenos. A. Idē ī ſū. con. liº 3º. ti.33. q. i3i. 7. q. 132. B¶ Sꝫ nūꝗd pr̄es ⁊ dn̄i excuſant̉ ſi ꝑticipat cū filijs ſuis excoīcatis? ℟º ẜmRay. ⁊ ꝟ. dicūt ꝗdā ꝙ ſic. Sed tutiusē dice̓ ꝙ nō excuſant. ꝗa tenebāt̉ corrigere ſuos mīores ne īciderent ī camanath̓atis. ar. 27. q. i. de filia. Id Goff.MHoſti. Tn̄ ẜm Tho. ī 4º. diſ. 18. ad minus debēt eis coīcare in his ī ꝗbꝰ obligati ſūt. ꝗa ſicut īferiores obligant̉ adobſeꝗū ſuꝑioꝝ. ita ⁊ ſuꝑiores ad ꝓuidētiaꝫ īferioꝝ. A. Pn̄t etiā petes cōicare filijs excoīcatis qn̄ ab eis alimētaſumerēt. ut not̉ ī ſu. con. dcā. q. 131. BEt eodē mō vr̄ dicēdū de ſeruis excōicatis ꝗ̄ dn̄o ſubſūt. A. Idē in ſū. con.dcā. q. 132. B. Seruis ⁊ mercenarijsnō pn̄t coīcare ẜm Hoſti. niſi ſine magno īcōmodo eos vitare nō pn̄t. Et id̓d̓ ſocijs hn̄tibꝰ aliꝗd cōe. Con. Ber. AIdē ī ſū. con. eo. ti. q. 138. B¶ Nūꝗd armiger ul̓ ſeruiēs militi pōtcōicare cū illis excoīcatis cū ꝗbꝰ dn̄sſuꝰ coīcat? ℟º ẜm ꝟb. Nō pot. lꝫ excuſet̉ coīcādo dn̄o ſuo excōicato. ut dcm̄ē sͣ. §. 3º. 78º. A. Et idē ē ī ſil̓ibꝰ ẜm eūdē ꝟ. ut ī ſū. con. eo. ti. q. 141. BSꝫ nūꝗd vaſalli pn̄t coīcate dn̄isſuis excoīcatꝭ? ℟º ẜm ꝟ. De hꝰ mōi vaſallis nouit Hūgꝭ. ꝙ abſoluti ſūt ab obſeqo fidelitatꝭ qͣꝫdiu dn̄s illoꝝ ē excōicatus. ⁊ debēt ab eo abſtine̓. ut. 15. q. 6.nos ſcōꝝ. Tene̓t̉ tn̄ ei redde̓ tributa ⁊peſiōes. nec peccāt ſic coīcādo ei lꝫ ſoluāt ī ꝓpria perſona. ꝗa neceſſitas ē utꝗdā dicunt. Vide hͦ. i. §. 27º. ꝗ īcipit.Quid ſi teneor. A. Idē ī ſū. con. eo.ti. q. 136. ubi etiā ſubdit̉ ẜm eūdē ꝟ.Sꝫ qͥa tota die videmus fieri ꝯͣriū. pōtdici ꝙ illud. c. nos ſcōꝝ. loꝗt̉ ī eo caſucū agguat̉ ſnīa ꝯͣ nobilē excoīcatū. ⁊ꝑ̄cipit ī penā eiꝰ vaſallis ſuis ꝙ nō obediat ei. ⁊ tūc tenēt̉ eū vitare. ſicut dīcHugꝭ. ſꝫ eiꝰ ſnīa ſecurior ē. hͨ ille. Et ſeꝗt̉ in dc̄a. q. 136. Ambigue d̓ hͦ loquūt̉Inno. ⁊ Hoſti. exͣd̓ dolo ⁊ ꝯtu. ī. c. veritatis. ꝗa ꝗdā dicūt ꝙ abſoluti ſūt abexecutiōe fidelitatis durāte excoīcation dn̄oꝝ. Alij aūt dicūt ꝙ no. niſi ſentētia agguet̉. hͨ ibi. Puto poſſe dici ꝙpͥma ꝓcedat qn̄ vaſalli p̄nt a coīone dominoꝝ excōicatoꝝ cōmode abſtine̓. ꝑc. nos ſanctoꝝ. al̓ ꝓcedat ſecūda. cum īhͦ cāū nccītas ⁊ etiā vtilitas excuſet. xjq. 3. qm̄ multos. ⁊ sͣ. §. 4º. B¶ An poſſit vēdi aliꝗd ſeruiēti excōicato. uel ab eo emi? ℟º ẜm ꝟ. Si ematul̓ vēdat noīe excoīcati nō ē ꝯͣhenduꝫcū eo. ſicut nec cū excoīcato. Secus ſinoīe ſuo aliꝗd tale faciat duꝫ tn̄ nō infraudē. A. Idem ī ſū. con. liº 3º. ti. .q. 142. E¶ Poſito ꝙ aliꝗs videt aliquē afferēte victualia de mercato publice excoīcato. nūꝗd tenebit̉ illū vitare? ℟º ẜmxb. Propt̓ hͦ ſolū ꝙ video eos afferēteſtalia nō teneor illos vitare. niſi alit̓ innoteſcat mihi ꝙ ibi ea emerīt. De rebꝰaūt emptꝭ ibi ꝗlibet pōt ꝯmedē ⁊ vti ſi