accepiſſet ī depoſitum rē alienā. uel ſidn̄o ꝓbāti rē ſua denegaſſet reſtituereſicut dꝫ. ut sͣ. ī pͥncipio. His .n. caſibusdepoſitarius furtū ꝯmittit ⁊ tenet̉ adreſtitutionē. C. d̓ fur. l. ancille. Iō hoccaſu idē iudicandū d̓ depoſitario qd̓ d̓ip̄o fure. R. Qui v̓o furtī accipit remſuā apud aliū īiuſte detenta. peccat ꝗdē. nō ꝗa gͣuat eū ꝗ detinet. nec tenet̉ad reſtituendū aliꝗd. A. niſi eēt ꝯdēnatus. Nam pōt ꝓpter hoc ꝯdēnari adamiſſionē rei ſue. ut sͣ. bellū pͦ. §. 2º. B.ſꝫ peccat ꝯͣcōeꝫ iuſticiā dū ip̄e ſibi vſurpat ſue rei iudiciū iuris ordīe p̄termiſſo. ⁊ iō tenet̉ reo ſatiſface̓. A .s. ī foroiudiciali ut dictū ē. B. Et dare oꝑamut ſcādalū ꝓxīoꝝ ſi inde ortū ē ſedet̉.Vtꝝ deriſio ſitCriſto. ppeciale pccm̄℟º ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 75.Dicēdū ꝙ ſicut aliꝗs ꝯuitiādo ītēditdepͥme̓ ꝯuitiati honore. ⁊ detrahēdodimīue famā ⁊ ſuſurrādo tolle̓ amicitiā. ita irridēdo ītedit ꝙ ille ꝗ irridet̉erubeſcat. Et ꝗa hic finis diſtictꝰ ē abalijs. iō etiā pctm̄ deriſiōis diſtinguit̉a dcīs pctīs. A. Idē ī ſū. con. li 3º. ti. 34.q. 242.Utꝝ deriſio ſit pctm̄ mortale. ℟º ẜmTho. ubi sͣ. ꝙ cū aliꝗs malū alicuiꝰ ꝑſone uel defectū ī riſū ul̓ ludū ponit. deriſio dr̄. ⁊ ſi ꝗdē hͦ fiat inqͣꝫtū malū eſtꝑuū ẜm ſe. ſic deriſio ē veniale. Sed qn̄accipit̉ qͣſi ꝑuū rōne ꝑſone. ſic aliqueꝫirride̓ ē eū oīo p̄uīpede̓ ⁊ tā vilē extīmare ut d̓ eius malo nō ſit curandū. ſꝫſit qͣſi ꝓ ludo hn̄dū. A. ſicut ſolet hridefectus pueroꝝ ⁊ ſtultoꝝ ſcd̓m eūdēTho. B. Et ſic deriſio ē pctm̄ mortale⁊ gͣuiꝰ qͣꝫ ꝯtumelia. ꝗa ꝯtumelioſus vr̄accipe malū alt̓ius ſerioſe. Irriſor aūtſiue illuſor ī ludū. ⁊ ita vr̄ eē maior cōtēptus ⁊ dehonoratio. Et ẜm hͦ ē gͣuepctm̄. ⁊ tāto gͣuius quāto maior reuerētia debet̉ ꝑſone q̄ illudit̉. Vn̄ gͣuiſſimū ē irride̓ deū ⁊ ea q̄ dei ſūt. 2º ē gͣuiꝰirriſio ꝑentū. 3º deriſio iuſtoꝝ ꝑquamhoīes etiā a bn̄ agēdo īpediūt̉. A. Idēin ſū. con. eo. ti. q. 243.GvtruꝫEſperatio ac peccatū. ℟º ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.20. Circa deum vera extimatio ītellectꝰ ē ꝙ ex ip̄o ꝓuenit hoīuꝫ ſalus ⁊ venia pctōribꝰ dat̉. ẜm illud Eęech̓. 18º.Nolo mortē pctōrꝭ ſꝫ ut ꝯuertatur ⁊ viuat. Falſa aūt opīo ē ꝙ pctōri penitētiveniā deneget. uel ꝙ pct̄ōres ad ſe nōꝯuertat ꝑ gr̄am iuſtificatē. Et iō ſicutmotꝰ ſpei ꝗ ꝯformit̉ ſe hꝫ ad extīationem verā. laudabil̓ ē. ita oppoītꝰ motꝰs. deſpatiōis qui ſe cōformat extimationi falſe d̓ deo ē vitioſus ⁊ pctm̄. Et d̓hac maͣ hē̓t̉. i. p̄ſūptio. circa medium.De deſpatiōe inqͣꝫtū ē vnū d̓ īpedimētis pnīe. vide. i. p̄nīa 4º. §. pͥ. A. Idēquod in hoc. c. not̉ ī ſū. con. liº 3º. ti. 34.q. 211.DetraEtractio. coresẜm Ray. ſūt qui vitā ⁊ bonosmores alioꝝ corrūpe uel minue̓ nitūt̉.¶ Detractio ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 73.differt a ꝯtumelia dupl̓t. pͦ ꝗdē qͣꝫtumad modū ꝓponēdi v̓ba. ꝗa .s. ꝯtumelioſus māifeſte ꝯͣ aliquē loꝗͣt̉. detractorocculte. 2º qͣꝫtū ad fine intentū ſiue qͣꝫtū ad nocumentū illatū. ꝗa .s. ꝯtumelioſus derogat honori. detractor fame.Et dicūt̉ vba detractiōis occulta nonſimpl̓r ſed ꝑ ꝯꝑationē ad eū d̓ qͦ dicūt̉ꝗa eo abſente uel ignorante dicunturetiam ſi coram multis alijs dicantur.A. Cōtumelioſus aūt ī facie ꝯͣ hoīem