de poſuit apd̓ illū cui ſubripuit ul̓ apd̓ꝓpetariū. ut ꝓbat̉ ꝑ eadē iura. A s. īd̓cā. l. bona fides ad fi. ⁊ idē noͣt̉ in ſū.con. libº 2º. ti. 6. q. 23. B¶ Depoſitori licet ꝓ volūtate ſua depoſitū reuocare. exͣ eo. bona fides. Et utInno. ibi nōt. etiā ꝯͣ pactū appoſitum.ꝗa pōt penite̓. ff. eo. l. i. A. Ibi hͦ clarehet in. §. pl̓t. B¶ Cōtra depoſitū nō ē locꝰ ꝯpēſatiōis. ī totū. ul̓ deductiōi .s. ꝓ ꝑte. lꝫ ꝯpēſatio admittat ī alijs ſi cā eſt liꝗda ita ꝙfacilē exitu hr̄e credat̉. exͣ eo. bona fides. A. Et ibi pꝫ ꝑ glo. ꝙ etiā in alijsnō fit ꝯpeſatio ſpēi ad pecuniā. niſi qn̄ſpes ut equꝰ uel ꝗd ſil̓e dari nō poſſet adebitoꝝ ⁊ deuēiret̉ ad extimationē. B¶ Vtꝝ depoſitariꝰ teneat̉ ſatiſface̓ deponēti ſi res apud eū peat. ℟º. Tenet̉ ſiꝯmiſit dolū ul̓ latā culpā. utputa ſi deponis apud me ſeruū vīctū ⁊ ego mīaductꝰ ſoluo eū. ff. eo. ſi hoīem. Itē qn̄depoſitariꝰ res ſuas hꝫ ſaluas ⁊ depoſitas amiſit ꝑſumit̉ contra ip̄m. ꝗa ſuasclauſit in archa ⁊ depoſitas non clauſit. Sed ⁊ tenetur etiam de leuiſſimaculpa ſi ſit ī mora uel ſi obtulerit ſe depoſito. ul̓ ſi receperit aliꝗd ꝓcuſtodiaA. Hoc caſu cū ꝯtractꝰ ꝯcernat ꝯmoditatē vtriuſqꝫ. nō vr̄ ꝙ teneat̉ niſi deleui tm̄ ⁊ ſentit glo. in dco. c. bona fi.des. ſuꝑ v̓bo. de culpa. ⁊ expreſſe dicitGoff. ut ī ſū. con. eo. ti. q. 24. B. Autſi gr̄a depoſitarij fiat depoſitum. d̓ cāuetiā fortuito tenetur. ſi pactū culpa ul̓mora p̄ceſſerit. Hec oīa exͣ eo. bona fides. A. Predcā etiā oīa notant̉ ī dcāq. 24. ẜm. Hoſti. BEccleſia nō tenet̉ de depoſito niſi qn̄depoſitū fuerit factū p̄lato ⁊ ꝯuētui ul̓capl̓o pn̄tibꝰ ⁊ recipiētibꝰ. aut niſi īqͣꝫtū locupletio eēt. ex eo. c. pͥ. A. Hoc fuitdcm̄ Hoſti. ut pꝫ ī ſū. cō. ocā. q. 24. B¶ Vtꝝ depoſitario liceat vti re depoſita. ℟º. Depoſitariꝰ vtēdo ꝯmittit furtū. ff. d̓ ꝯdi. fur. ꝗ furtū. Et hͦ ītelligeqn̄ ē exp̄ſſe ꝓhibitū ne vtat̉. alit̓ nonꝯmittit. ſi tn̄ putauit dn̄m p̄miſſuꝝ.A. etiā ſi minꝰ ꝓbabilit̓ hͦ putauit ẜmHoſti. ut ī ſū. con. li. 2º. ti. 6. q. 25. p. l.qͥ re .i. all̓atā. q̄ ad hͦ bn̄ facit. Si tn̄ nōhūerit cām putādi p̄ſumit̉ ꝯͣeū. ff. defur. l. qui vas. §. vetare. ubi dr̄. Vetareaūt dn̄m accipimꝰ eū ꝗ nō ꝯſentit. B.ut. ff. d̓ furtꝭ. l. ꝗͥ re. Itē ītellige niſi deponat̉ qd̓ ꝯtinet̉ numero pode̓ ul̓ mēſura ⁊ nō obſignet̉. Hic .n. excedūturfines depoſiti ⁊ trāſfert̉ dn̄iuꝫ ⁊ ſic vtipōt. Si v̓o obſignat̉ uel claudit̉ eo ipſovr̄ ꝓhibuiſſe ne depoſitariꝰ vtat̉. niſiGriū diceret̉ exp̄ſſe. ut. ff. eo. l. licet. §.rei ⁊. l. die. §. ꝗ pecuniā. ⁊. l. ꝗntꝰ. A.Hec fuerūt d̓ca Hoſti. cū qͦ ꝯcor. Goff.⁊Monal. ut ī dea. q. 25. BQuid ſi res det̓ior reddit̉?: ℟º. reddita nō vr. ff. eo. l. i. §. ſi res. A. Hoc intellige qn̄ det̓ioratio facta ē culpa depoſitarij. ⁊ nō al̓. ut sͣ. §. 3º. B¶ Heres depoſitarij tenetur d̓ p̄cio reidepoſite ignorāter ab eo vendite. īmoetiā ſi nō ſit heres nihilominus ab eoid qd̓ ꝯſecutꝰ ē extorqͣtur. ff. eo. l. i. §.vltꝭ. ⁊. l. 2. et. 3. A. Addita. l. 4. ubi dr̄de nō herede. qui putabat ſe heredemcum vendidit. B¶ Vtꝝ peccet qui rem ſuā apud aliumdepoſita ul̓ etiā īiuſte detentā furtimaccipit. ℟º ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 66. Il.le ꝗ furtī accipit rē ſuā apud aliū depoſit a gͣuat depoſitariū. ꝗa ille tenet̉ adreſtituendū ul̓ ad on̄dendū ſe īnoxiūIn̄ manifeſtū ē ꝙ peccat ⁊ ꝙ tenet̉ adreleuandū gͣuamen depoſitarij. L.Hoc puto veꝝ niſi ip̄e depoſitariꝰ ſciēt̉