īſermōe de aduētu. ⁊. 33. q. 4. frēs. dīcFratres nō ſolū debetꝭ ab oī īmūdiciaabſtine̓. ſed etiā ab vxoribꝰ ꝓprijs ſtudioſiſſime cōtineatis. Nullꝰ oīo vxoriſue iungatur. Idē vr̄ d̓ ſil̓ibꝰ tꝑibꝰ videlꝫ ad deuotionē ſeu ad penitētiā deputatis. ī ꝗbꝰ ꝑiter ꝓhibet̉ ſolemnitasnuptiaꝝ. ſicut ī aduētu. videlꝫ a ſeptuageſima uſqꝫ ad octauā paſce. ⁊. ꝑ tresdies an̄ aſcēſionē uſqꝫ ad octauā pentꝭ.33. q. 4. nō o3. ⁊ exͣ d̓ ferijs. capellanus.Et aliqͣ dicūt his tꝑibꝰ vſū mr̄imonijnō eē ꝓhibitū. Pōt ītelligi niſi ꝓut inſil̓ibꝰ tꝑibꝰ p̄ſertī cū de tꝑe aduentꝰ ⁊ꝓceſſiōis qḋ ē an̄ aſcenſionē ſit ꝑ̄ticulariter exp̄ſſu. dcō. c. frēs. ⁊. c. xp̄iano. BItaqꝫ qui reddit illis tꝑibꝰ non peccatſꝫ ꝗ exigit̉ aliqͣ īfirmitate puta ꝯcupīaductus ſine cōtēptū tꝑis ſeu eccl̓iaſtice exhortationis. venialit̉ tm̄ peccat.Con. Tho. A. hͦ vltimū dictū vr̄ fuiſſe non Ray. ſed Pe. cū quo concordatTho. ⁊ glo. Ray. ut in ſū. con. eo. ti. q.42. ubi etiā idē dr̄ ẜm Hugꝭ. addentēyꝗ cā ſatiāde libidīs petit debitū ſꝑpeccat mortalit̓. ſed plus in iſtis diebꝰde ꝗbꝰ ꝓxīe dictū. ē t ut ex p̄dictispōt pate ſcd̓m oēs his tꝑibꝰ nō excuſatur vſus mr̄imōnij a mortali qn̄ fie̓t īcōtēptū tꝑis ſeu eccl̓iaſtice ordīatiōisCōtemne aūt vr̄ ꝗs ſi pōt ſine magnadifficultate abſtine ⁊ exigit ſeu libentreddit. Nā nihil aliud vr̄ eē ꝯtēptusqͣꝫ nō curare agere qd̓ oꝫ. In̄ Math̓. 6º.dr̄. Aut vnū ſuſtinebit ⁊ alteꝝ cōtēnetGuꝑ qͣ Augꝭ. ut ⁊ ibi refert Tho. Nullius fere ꝯſcīa pōt odiſſe deū. Contēnitaūt i. n̄timet eū. dū qͣſi d̓ eiꝰ bonitateſecurꝰ ē. Itē ad Ro. 2. An diuitias bonitatꝭ eiꝰ ⁊ patiētie ⁊ lōganimitatꝭ cōtēnis? Suꝑ qͣ glo. igͣri ſnīaꝝ. Hic aūt cōtenit q̄ n̄ ſic vtit̉ ad pnīam. Et Yſidorꝰī liº 2º. de ſūmo bono. Ioluntatē ꝗppeꝓprij dn̄i nolle ſcire. ꝗd ē aliud qͣꝫ velle deū ſuꝑbiēdo contenere? Et multoplus ē nolle face̓ cū ſit face̓ finis ſciēdi⁊ ī faciēdo cōſiſtat oīs ſalutis effectusMath̓. 7º. Nec ꝗs vr̄ excuſari ſi his tēporibꝰ exigat ſeu libēt̓ reddat cā ꝓlis.Vn̄ Ambͦ ſuꝑ pͥmā ad Corꝭ. ⁊. 33. q. 4.ſi cā. dīc. Si ca ꝓcreādoꝝ filioꝝ ducit̉vxor nō multū tēpꝰ ꝯceſſū vr̄ ad ip̄mvſū. ꝗa ⁊ dies feſti ⁊ dies ꝓceſſiōis. ⁊ip̄a rō ꝯceptus ⁊ ptꝰ iuxta legē ceſſarevſum carnis his debe̓ tēporibꝰ demonſtratur. B¶ Utꝝ licet debitū redde̓ ī loco ſacro.℟º ẜm Tho. ⁊ Pe. ubi sͣ. Licet debitūſit reddēdū oī tꝑe. nō tn̄ ſil̓e ē de locoꝗa locus pollui pōt ita ut īdigeat recōciliatione. nō aūt tēpus. Itē ꝗa debitureddendū ē ſalua ſꝑdebita honeſtateq̄ ī talibꝰ exigit̉. Vn̄ etiā nō oꝫ ꝙ ſtatī īpublico reddat debitū. A. Ide in ſū.con. eo. ti. 2. q. 43. ubi etiā dr̄ ẜm Al.ꝙ ſi alius locꝰ hr̄i pōt. nō tenet̉ redde̓ī loco ſacro. Si nō pōt aliꝰ locꝰ haberitūc reddat cū dolore cordis. ⁊ etiam ſiexigat cū planctu non credo ꝙ peccetmortalit̓. Con. glo. Ray. ⁊ addit. ꝙ ſialius locꝰ haberi pōt peccat mortalit̓ ꝙī loco ſacro debitū reddit. Dictū etiāTho. ⁊ Pe. veriꝰ ē. ꝗa ſatꝭ vr̄ ridiculū ⁊abſonū ꝙ ī loco dīno cultui deputatoliceat aliqͥ caſu tale ꝗd age̓. Quis .n. hͦauderet ī camera uel auditorio magniregis? Quāto minꝰ debe̓t aude̓ ī palatio ⁊ auditorio regis celeſtis? Pratoriū .n. hͦ debet eſſe qd̓ dicitur ut ibi nilaliud gerat̉ niſi qd̓ diuinis laudibꝰ cōueniat. 42. diſ. oratoriū. Et iō ꝓpterreuerentiā talis loci nullū negociū ſeculare qͣꝫtūcūqꝫ paruū ⁊ honeſtū ī eogeri debet. Inde ⁊ Math̓. xi. dr̄ ꝙ dn̄s