Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ī ſū. con. libº. ti. 34. q. 78. B Vtꝝ ſacerdos poſſit abſolue̓ illā peccauit. ℟º ẜm. dꝫ ꝗa tollit̉erubeſcētia eſt maxīa ꝑs ſatiſfactionis. vn̄ dꝫ remitte̓ ad aliū ſacerdotēSic notauit Pugo. 30. q. i. ſuꝑ. c. oīs. As. circa p̄ſbyteꝝ grecū vxorē ꝓpria hr̄ ī glo. dcī. c. oīs. in ſū. con. eo. tiq. 66. B. Et idē de pctō in ſacerdos fuit cōſentiēs uel cooꝑator. Si tn̄ī his caſibꝰ abſoluat. valebit abſolutoCon. Tho. ī. diſ. 19. A Idē in dcā.66. ubi etiā addit̉ ẜm eundē. Nec ēꝯtra. ep̄s pōt diſpeſare ī ſymonia eo ꝯmiſſa. ꝗa diſpeſatiō ē dignitatꝭ.abſolutio ncc̄itatis. Et facileꝗs amittit ptātem abſoluēdi ſicut diſpēſandi. B. Archie p̄s qn̄ viſitat pōtaudire cōfeſſiones ſubditoꝝ ſuffraganeoꝝ. abſolue. pnīas īpone̓. ex decenſi. ꝑpetuo. libº. Si ep̄s cōmittit alicui vices ſuas circa ꝯfeſſiones audiēdas. nūꝗd talis pōtcirca caſus maiores ep̄ales? ℟º. Nonpōt. niſi exp̄ſſe ei ꝯmittat. exͣ re. iurꝭ.ī gnaͣli. pe. ſi ep̄s. liº. Is qͦqꝫ cuimiſſū ē pōt cōmitte̓ alteri. ex offi.dele. qm̄ apl̓ica. in fi. A. Idē ī ſū. con.eo. ti. q. §1. B. Et ītelligas pōtiure cōi. Secus qn̄ expͥmit̉ poſſit. ar.exͣ offi. dele. is cui. liº. ea noͣtibi Io. an. A. Sꝫ ꝗd ſi dicat ep̄s. ꝯmitto uob̓ auctoritatē meā ī foro pnīali.ut poſſitis abſolue̓ ī oībꝰ caſibꝰ in ꝗbꝰpoſſumus? ℟º ẜm glo. Ray. ī ſū. con.eo. ti. q. 52. Licet ꝗ̄ oīa dicit nihil excipiat. 19. diſ. ſi romanoꝝ. tn̄ ē tutūꝓpter hꝰmoī ꝯmiſſionē gnaͣlē vſurpare ea a iure ep̄o ſūt reſeruata ſpāliterniſicertū ſit hꝰ mōi ep̄s hꝰ moī verba generalia ītenderit ꝯmitte̓ ſpālia.Et tn̄ ī ſynodo ſua epus reſeruareſueuit. ſatis credo per hꝰ mōi gnaͣliav̓ba. cōmiſſa debeat ītelligi. Abſolutiōes tn̄ excoīcationū fiūt a ſacerdotibus furtis dānis qͦꝝ ignoranturactores ſolū ꝑtineat ad foꝝ pnīale. ſꝫ ad ꝗd ſpectet ad foꝝ ꝯtentioſū. ſūt ītelligēde delegari huiꝰ modignaͣlia v̓ba. multo fortiꝰ nec abſolutiones eoꝝ qui ī forma iudicij excōicati ſūt contumacia aūt ꝓre iudicata.aūt offenſa. qͣꝫtūcūqꝫ etiā gnaͣlit̓ ep̄sꝯmittat vices ſuas ad foꝝ pnīale alicui. ꝓpter ille ſine ſpāli mandatodꝫ mutare vota aūt relaxare iuramētad̓ꝗbꝰ certū eſt poſſint. uel ꝗbꝰ eſtdubiū an̄ poſſint licite obſeruari. lꝫ detrāſgreſſione voti facta de piutiopoſſint pnīam īiūge̓. glo. Et ſubdit̉ī dcā. q. 52. In huiꝰ moī ꝯfeſſor ī dubio ꝓcedat. ſꝫ a ſuo ep̄o certificet inſpāli ī ꝗbus caſibꝰ vl̓t ſibi ꝯmitte̓ ſuāauctoritatē. ī ꝗbꝰ no. Batis vr̄ poſſedici cōfeſſio ſic gnaͣliter accipiēda ſitſicut ſonat. v̓ba generalia gnaͣliterſūt accipiēda .i. q. i. ſūt nulli. exͣd̓decī. ad audientia. p̄ſertim ī fauorē ſalutis aīaꝝ nihil ē fauorabiliꝰ. 24. q.z. ſi habes. exͣ de pe. re. ne dilatīōeniſi forte fuiſſet aliꝗd tale qd̓ fuiſſꝫdelegans viſil̓r in ſpe ꝯceſſurꝰ. exͣ re.iurꝭ. ī generali. liº. Que aūt ſint iſta ſint īdetermīata ſatis vidēt̉ relinoiudicio diſcreti iudicis cōfeſſoris. exde offi. dele. de cauſis Et ad hoc etiamfaciūt dcā ſūt. in pͥncipio. ī vltimaadditione. īcipit. Ex p̄dictis. B Sed vtꝝ officialis ep̄i habeat auctoritatē ī penitētijs caſuū ep̄aliū. ℟º ẜmHoſti. hꝫ niſi exp̄ſſe pateat hocvoluerit ep̄s. ſi hꝫ ē ſacerdos dꝫalteri delegare. extra ꝓcu. petitio. AIdē ī ſū. con. eo. ti. q. 95. Et ī. q. §6 dr̄