ī ſū. con. libº 3º. ti. 34. q. 78. B¶ Vtꝝ ſacerdos poſſit abſolue̓ illā cūqͣ peccauit. ℟º ẜm ꝟ. Nō dꝫ ꝗa tollit̉erubeſcētia q̄ eſt maxīa ꝑs ſatiſfactionis. vn̄ dꝫ eā remitte̓ ad aliū ſacerdotēSic notauit Pugo. 30. q. i. ſuꝑ. c. oīs. As. circa p̄ſbyteꝝ grecū ⁊ vxorē ꝓpria⁊ hr̄ ī glo. dcī. c. oīs. ⁊ in ſū. con. eo. tiq. 66. B. Et idē de oī pctō in qͦ ſacerdos fuit cōſentiēs uel cooꝑator. Si tn̄ī his caſibꝰ abſoluat. valebit abſolutoCon. Tho. ī 4º. diſ. 19. A Idē in dcā. q̄66. ubi etiā addit̉ ẜm eundē ꝟ. Nec ēꝯtra. ꝙ ep̄s nō pōt diſpeſare ī ſymoniacū eo ꝯmiſſa. ꝗa diſpeſatiō ē dignitatꝭ.abſolutio ncc̄itatis. Et iō nō tā facileꝗs amittit ptātem abſoluēdi ſicut diſpēſandi. B. Archie p̄s qn̄ viſitat pōtaudire cōfeſſiones ſubditoꝝ ſuffraganeoꝝ. ⁊ abſolue. ⁊ pnīas īpone̓. ex decenſi. ꝑpetuo. libº 6º.¶ Si ep̄s cōmittit alicui vices ſuas circa ꝯfeſſiones audiēdas. nūꝗd talis pōtcirca caſus maiores ⁊ ep̄ales? ℟º. Nonpōt. niſi exp̄ſſe ei ꝯmittat. exͣ d̓ re. iurꝭ.ī gnaͣli. ⁊ d̓ pe. ſi ep̄s. liº 6º. Is qͦqꝫ cui cōmiſſū ē nō pōt cōmitte̓ alteri. ex d̓ offi.dele. qm̄ apl̓ica. in fi. A. Idē ī ſū. con.eo. ti. q. §1. B. Et ītelligas ꝙ nō pōt d̓iure cōi. Secus qn̄ expͥmit̉ ꝙ poſſit. ar.exͣ d̓ offi. dele. is cui. liº 6º. ⁊ ꝑ ea q̄ noͣtibi Io. an. A. Sꝫ ꝗd ſi dicat ep̄s. ꝯmitto uob̓ auctoritatē meā ī foro pnīali.ut poſſitis abſolue̓ ī oībꝰ caſibꝰ in ꝗbꝰpoſſumus? ℟º ẜm glo. Ray. ⁊ ī ſū. con.eo. ti. q. 52. Licet ꝗ̄ oīa dicit nihil excipiat. 19. diſ. ſi romanoꝝ. nō tn̄ ē tutūꝓpter hꝰmoī ꝯmiſſionē gnaͣlē vſurpare ea q̄ a iure ep̄o ſūt reſeruata ſpāliterniſicertū ſit ꝙ hꝰ mōi ep̄s pͦ hꝰ moī verba generalia ītenderit ꝯmitte̓ ſpālia.Et tn̄ q̄ ī ſynodo ſua epus reſeruare cōſueuit. ſatis credo ꝙ per hꝰ mōi gnaͣliav̓ba. cōmiſſa eē debeat ītelligi. Abſolutiōes tn̄ excoīcationū q̄ fiūt a ſacerdotibus ꝓ furtis ⁊ dānis qͦꝝ ignoranturactores cū n̄ ſolū ꝑtineat ad foꝝ pnīale. ſꝫ qͦ ad ꝗd ſpectet ad foꝝ ꝯtentioſū.nō ſūt ītelligēde delegari ꝑ huiꝰ modignaͣlia v̓ba. ⁊ multo fortiꝰ nec abſolutiones eoꝝ qui ī forma iudicij excōicati ſūt ꝓ contumacia aūt ꝓre iudicata.aūt ꝓ offenſa. qͣꝫtūcūqꝫ etiā gnaͣlit̓ ep̄sꝯmittat vices ſuas q̄ ad foꝝ pnīale alicui. nō ꝓpter hͦ ille ſine ſpāli mandatodꝫ mutare vota aūt relaxare iuramētad̓ꝗbꝰ certū eſt ꝙ poſſint. uel d̓ ꝗbꝰ eſtdubiū an̄ poſſint licite obſeruari. lꝫ detrāſgreſſione voti iā facta ⁊ de piutiopoſſint pnīam īiūge̓. hͨ glo. Et ſubdit̉ī dcā. q. 52. In huiꝰ moī gͦ ꝯfeſſor ī dubio nō ꝓcedat. ſꝫ a ſuo ep̄o certificet inſpāli ī ꝗbus caſibꝰ vl̓t ſibi ꝯmitte̓ ſuāauctoritatē. ⁊ ī ꝗbꝰ no. Batis vr̄ poſſedici ꝙ cōfeſſio ſic gnaͣliter accipiēda ſitſicut ſonat. Nā v̓ba generalia gnaͣliterſūt accipiēda .i. q. i. ſūt nō nulli. ⁊ exͣd̓decī. ad audientia. p̄ſertim ī fauorē ſalutis aīaꝝ q̄ nihil ē fauorabiliꝰ. 24. q.z. ſi habes. ⁊ exͣ de pe. ⁊ re. ne ꝓ dilatīōeniſi forte fuiſſet aliꝗd tale qd̓ nō fuiſſꝫdelegans viſil̓r in ſpe ꝯceſſurꝰ. exͣ d̓ re.iurꝭ. ī generali. liº 6º. Que aūt ſint iſtacū ſint īdetermīata ſatis vidēt̉ relinoiudicio diſcreti iudicis ⁊ cōfeſſoris. exde offi. dele. de cauſis Et ad hoc etiamfaciūt q̄ dcā ſūt sͣ. in pͥncipio. ī vltimaadditione. q̄ īcipit. Ex p̄dictis. B¶ Sed vtꝝ officialis ep̄i habeat auctoritatē ī penitētijs caſuū ep̄aliū. ℟º ẜmHoſti. Nō hꝫ niſi exp̄ſſe pateat ꝙ hocvoluerit ep̄s. ⁊ ſi hꝫ nō ē ſacerdos dꝫalteri delegare. extra d̓ ꝓcu. petitio. AIdē ī ſū. con. eo. ti. q. 95. Et ī. q. §6 dr̄
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten