fuit reuocata ī Dienen̄. ꝯcilio. ⁊ multanoua circa hͨ ſtatuta ſūt. ut ī cle. dudū.de ſepul. De p̄dictis v̓o caſibꝰ nihil innouatū ē. Nā in p̄dicta decre. Bn̄dictixi. de his caſibus non fuit facta conſtitutio. Sed ut dicit ibi. eſt ſolū declaratio. Un̄ dicendū vr̄ ꝙ illi idē caſus ſūthodie. niſi diceret̉ ꝙ ip̄e falſū declara.uit. qd̓ nō eſſet bn̄ dictū. aut noua conſtitutio ſeu ꝯſuetudo fieret. Bn̄t tn̄ nihilominꝰ ep̄i ī ſuis ep̄atibꝰ caſus ꝓuteis magis expedire videbit̉ reſeruare.ſicut ⁊ p̄n̄t cōſtitutiōes face̓. ⁊ multomagꝭ hͦ poſſet cōciliū ſynodale uel ꝓuīciale a cuius ſentētijs religioſi nō pn̄tabſolue̓. ut s. abſolutio pͦ. §. 3º. circa fi.A De hͦ ī directoria liº pͥ. ti. 1j. §. 76º.ſic dr̄. Nūꝗd ep̄i poterūt d̓ die ī diē nouos caſus ꝑ ꝯſtitutōes ſuas reſeruare℟º. non vr̄. ꝗa poſſent toͣlit̓ fructū gr̄efcē frībꝰ p̄dicatoribꝰ ⁊ mīoribꝰ abſorbe̓ ⁊ ip̄oꝝ pͥuilegiū detrūcare. qd̓ n̄ licꝫ21. diſ. īferior. ex de priui. dilecti. ⁊. c.quāto. ꝟb. dīc ꝙ ſic. dū tn̄ nō appareatꝙ malicioſe hoc faciāt. Tu diſtiguas.Aut ep̄i faciūt ſtatuta ſynodalia ī ꝗbꝰſibi ſeruāt abſolutionē: ī hͦ caſu curati abſolue̓ non poſſūt. Sed p̄dicti frēsbn̄ abſoluūt. qͥa ſtatuta ꝯceſſioni ꝯͣriareuocātur. exͣ de ſepul. dudū. §. vltꝭ. li6º. Aut faciūt ſtatuta excoīcatione lata⁊ tūc frēs nō p̄n̄t abſoluere. exͣ de pui.religioſi. ī pͥn. libº 6º. ⁊ ſic loꝗt̉ ꝟb. hecibi. Qd̓ hͦ dicit̉ de excoīcatiōe. idē etiāītelligit̉ de alijs ſentētijs ſtatutoꝝ ſynodaliū ⁊ ꝓuīcialiū. ut ī dcā cle. religioſi. Itē qḋ dr̄ de curatis idē ꝑ eandemrōnem ītelligit̉ ⁊ de alijs nō puilegiatꝭItē ī. §. p̄cedenti videlꝫ. 75º. ī directoria dr̄ ꝙ nec cōſuetudo q̄ ep̄alis aliqͥscaſus reſeruat dictis frībꝰ piudicat. cūꝯſuetudīes eoꝝ cōceſſiōibꝰ ꝯtrarie pe-nitus reuocent̉. dcā cle. dudū. §. nosetenī. B. Et noͣ ꝙ hic nō ſit mētio deꝯmutatione votoꝝ aūt diſpēſatiōe incertoꝝ. ꝗa hͨ nō ſūt de cōfeſſiōe uel abſolutione. Sed dicemus. i. votū 5º. ⁊. jͣ.reſtitutio 6º. A. Ex p̄dictis pate̓ pōtꝙ nō p̄n̄t oēs caſus ep̄ales bn̄ ꝑticulariter ſciri. vn̄ bonū vr̄ ꝙ accipiētes abep̄is auctoritatē audiēdi cōfeſſiōes faciant ſibi ab eis declarari qͦs caſus ſibireſeruāt. ⁊ ꝙ ī alijs generalē auctoritatē ꝯcedāt abſoluēdi. Et ꝗa differt abſolutio a diſpēſatiōe. ſi volūt ſuꝑ aliqͦvoto uel alijs poſſe diſpēſare de his faciāt fieri ſpālem mentionē. ul̓ ꝙ autoritate ep̄i pn̄t diſpeſare ſuꝑ oībꝰ ad forū pnīe ꝑtinentibꝰ. G¶ Quid gͦ agendū cū ꝗs hꝫ aliqͣ pctā aꝗbꝰ ille cui cōfitet̉ nō pōt abſolue̓? ℟ẜm Tho. in qͦdā qͦlibet. Sacerdos nonabſoluit alique niſi ꝗ diuinitus credit̉abſolutꝰ. A. uel etiā de qͦ dubitatur.Nec dubitationis facile pōt hr̄i certitudo ſi pnīam petat. de pe. diſ. 7. ſi ꝗspoſitus. B SSꝫ poſtqͣꝫ a deo ē abſolutꝰtenet̉ adhͨ eccl̓ie cōfiteri. Et ꝗa diſpēſatio abſolutiōis nō ē tota ꝯmiſſa mīoritenet̉ totū cōfiteri ei. ⁊ ip̄e dꝫ abſolue̓ab his a ꝗbꝰ pōt. Deīde tenet̉ remitte̓eū ad ſuꝑiore de reſiduo abſoluendū.ar. 33. q. 2. latorē. ⁊ exͣ d̓ pe. ſignificauitA. Idē ī ſū. con. eo. ti. q. 73. jB. Cęterū ſi īferior de facto eū abſoluit ponitidē Tho. ꝙ nō credit eū abſolutū. Un̄accuſat̉ ꝑ ignorantiā iuris. nō aūt ſacerdos cui hoc ius igrare nō licet. AIdē in ſū. con eo. ti. q. 74. Sꝫ certe poſſet eē ꝙ qn̄qꝫ minus excuſaret̉ ꝯfitensqͣꝫ cōfeſſor. cū cōfeſſor nō teneat̉ ſcireoēs caſus īmo ī cōi. nec multū ſubtiliaut not̉ ī ſū. con. liº 3º. ti. 3. q. 2. et vnꝰꝗſqꝫ magꝭ obliget̉ ꝓprie ſaluti qͣꝫ aliene
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten